Asset 14

Smakeloosheid en een rood broekpak

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Het aanbod is overweldigend, maar wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Hoofdredacteur Simone Peek draait deze week alleen Adia Victoria

Als mijn vader, een bluesman, zegt dat een band goed klinkt en in de buurt speelt, dan ga ik. Dan koop ik het kaartje en daarna ga ik luisteren. Het komt ook niet vaak voor, in 2011 was het Pokey LaFarge, nu Adia Victoria.

De clip van haar Dead Eyes begint als een grimmige versie van de doop-scène in het moeras in O Brother, Where art thou. Geen wildenthousiaste duik onder het engelachtige 'let's go down to the river and pray', maar tegenstribbelend in een witte japon die uit een psychiatrische inrichting lijkt te komen. Daarna de tekst: 'You say you're looking for something make you feel anew? You don't believe in god, hey, whiskey will do.'

De gitaren vangen wind en Adia ontsnapt uit het bos in een auto met onzichtbare bestuurder. Daarna duikt ze op in een duister  kerkzaaltje in een rood broekpak, met een gitaar. Ze gaat over naar de dark side, daar begint haar debuutalbum.

Op 16 maart is het optreden in Paradiso, tot dan hoef ik even niets anders meer te horen.

Eindredacteur Tim Fraanje dompelde zich onder in Ierse clubs

Ik was afgelopen weekend voor het eerst in Dublin en ik dook het nachtleven in, de ideale manier om een nieuwe stad te leren kennen. Van dat nachtleven verwachtte ik erg weinig. Mijn vooroordelen bleken allemaal waar. Toen ik op de eerste avond eindelijk een bar had gevonden zonder jengelende violen, lauw bier en voetbalwedstrijden op tv, ging die om twee uur alweer dicht. Maar die paar uur dat ik er was, was het extreem leuk. En dat komt doordat Dublinse dj's een geweldige manier hebben gevonden om je biologische klok stil te zetten op sluitingstijd, dat magische moment waarop alle smaak, status en intellect overbodig zijn en je blij bent dat je omgeven bent door andere blije mensen die er nog maar wat van proberen te maken.

Ze draaien de hele avond oprotmuziek.

The summer of '69 van Bryan Adams. Ik dans met mijn laatste krachten, bestel nog maar een biertje, nu het nog kan. De lichten zullen zo wel aangaan. Maar niets van dat alles. De dj knalt er keihard Proud Mary van Tina Turner overheen. Ja joh, waarom ook niet? Ik kijk op mijn horloge. Het is pas één uur. Hoe gaat hij dat uur nog vol maken? Alle rek is eruit. Wat volgt is een tour de force waarbij zelfs Bohemian Rhapsody niet geschuwd wordt. En het werkt: iedereen danst alsof zijn leven ervan afhangt. Nergens weten ze smakeloosheid zo effectief in te zetten als in Dublin.

Eindredacteur Paula vergaapt zich aan de videos van Ok Go

Ik was nostalgisch jaren ‘00 videoclips aan het kijken op YouTube en werd door OK GO herinnerd aan het feit dat videoclips maken ook een hele kunst kan zijn. Je kent ze waarschijnlijk wel van het nummer Here It Goes Again. Niet dat dat nummer nou zo briljant of vernieuwend is, het zingt wel lekker mee. Maar het gaat vooral om de hilarische clip, waar ik als tiener regelmatig dubbel om lag.

Vier mannen op zes loopbanden, zegt dat je iets? Al gauw bleek dat dit niet de enige videoclip van ze waarin gebruik maken van vorm en beweging. De groep gebruikt in hun videoclips telkens weer een strakke choreografie en lijkt hun eigen grenzen telkens weer te verleggen, om de kijker met open kaak en gesperde ogen te laten toekijken naar hoe ze dit nu weer voor elkaar hebben gekregen.

Beeld: album cover Beyond the Bloodhounds van Adia Victoria

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!