Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'
Katatsumori: oefeningen voor een groter leven
✩✩✩✩✩
Kiki Bolwijn
'Soms verlang ik ernaar om veertig minuten over mijn kop koffie te doen. Dan kijk ik Katatsumori, het eerste deel van een trilogie van de Japanse filmmaker Noami Kawase, over de oudtante die haar als jong meisje in huis nam en haar jeugd vormde. Je vraagt je af of deze opnames een oefening zijn voor een groter leven, of dat Kawase deze bijzondere vrouw simpelweg wilde vastleggen, vasthouden. ‘Ik bracht je elke naar de kleuterklas, kocht een buspas om met je mee te gaan’, vertelt haar oudtante, die ze ‘oma’ noemt. ‘Elke dag, voor drie jaar. Je huilde als ik wegging, dus ik bleef buiten wachten tot het weer tijd was om te gaan.’ De lens van Kawase legt een thuis vast waarin je het liefst voor altijd zou blijven, ook al gebeurt er niet veel. De tuin wordt onderhouden, ze maken grapjes, ze bezoeken het schoolplein waar Naomi als kind speelde. Toch is deze liefdevolle blik van Naomi op het normale leven van haar oudtante een van de meest intieme en betekenisvolle eerbetonen die ik ken.'
Dating Around: romantische komedie in een half uur
✩✩✩✩✩
Rosanna Baas
'Ik ben geen connaisseur als het op datingshows aankomt. Tot voor kort kon ik zelfs zeggen dat ik sinds de enkele aflevering van Take Me Out (wie herinnert zich dat nog?) geen datingshow meer heb gezien. Maar van de week ontdekte ik Dating Around op Netflix. Het concept is simpel: een vrijgezel heeft vijf blind dates en kiest daarna wie hij/zij nogmaals wil ontmoeten. Alle dates in een aflevering spelen zich af in hetzelfde restaurant, waarbij de vrijgezel steeds dezelfde outfit aanheeft. De date bestaat standaard uit drie onderdelen: drinks, dinner en after hours. Het geheel wordt vervolgens zo gemonteerd dat het lijkt alsof alle dates op dezelfde avond hebben plaatsgevonden. Iedere aflevering van een half uur is zo een romantische komedie met meerdere verhaallijnen. Je ziet hoe dezelfde vragen worden gesteld, anekdotes bij de een werken en bij de ander doodslaan, en je probeert eerder dan het hoofdpersonage door te hebben welke klik het leukste is. De kandidaten zijn divers en sympathiek en niemand wordt lullig in beeld gebracht (tenzij ze dat zelf zijn). Daarnaast ziet alles er ook nog mooi uit. Ik word er blij van.'
Drunk women solving crime: misdaad en chardonnay
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Woensdag is tegenwoordig 'Drunk women wednesday. Dan komt namelijk een nieuwe aflevering van Drunk women solving crime, een podcast van de drie Britse comedians Catie Wilkins, Taylor Glenn en Hannah George. Samen met een gast gaan ze drinken en een misdaad 'oplossen'. Een van de drie heeft alle info en de rest mag invullen wat er is gebeurd terwijl ze sloten Chardonnay wegwerken. Het klinkt simpel en dat is het ook, maar de presentatoren en gasten zijn zo grappig dat het werkt. Een leuke om mee te beginnen is die met London Hughes, omdat zij de vraag aan het begin 'have you ever been the victim of a crime? fantastisch beantwoordt.'
Beeld: still uit Katatsumori
