Asset 14

Grote onderbroeken, olieverf en gitaarsolo's

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Loving Vincent: Een feest voor het oog
✩✩✩✩✩
Bram Dirven

'Afgelopen weekend mocht ik eindelijk Loving Vincent aanschouwen. Er wordt gezegd dat je niet te hoge verwachtingen moet hebben, dat het dan enkel kan tegenvallen. Maar magische bewegende schilderijen zoals op Zweinstein, in de stijl van één van de beste schilders die deze wereld ooit gekend heeft, hoe moet ik als fan van beide geen torenhoge verwachtingen hebben? Gelukkig wisten de paar honderd schilders die hebben meegewerkt aan deze film ze te overtreffen. De film, die volledig in olieverfschilderijen is uitgewerkt en het verhaal vertelt over het mysterie van de dood van Vincent van Gogh, is een waar feest voor het oog. Omdat deze techniek van animeren zo ongelooflijk intens is, heb je even tijd nodig om te wennen aan alle kleurrijke prikkels, maar de regisseur heeft daar rekening mee gehouden en geeft de kijker een duidelijk verhaal dat niet te snel van start gaat. De zwart-witte tinten olieverf in de flashbacks geven rust. De hele film is één grote ode aan de schilder en zijn unieke stijl.'

Milkshakes Funnelcakes: Grote onderbroeken in New York
✩✩✩✩✩
Hedda Stubbe

'Grote onderbroeken: ze zitten lekker, staan vaak stukken flatteuzer dan je zou denken en, bijkomend voordeel, ze raken nooit zoek in de wasmachine (probeer maar eens zo’n stringetje tussen die rubberen rand vandaan te trekken, onbegonnen werk). Ik was dan ook blij verrast toen ik deze week de videoclip zag bij het nummer Milkshakes Funnelcakes van de Nederlandse muzikant AWKWARD i: een liefdevolle ode aan de grote, witte onderbroek én zijn drager. Regisseur Michiel ten Horn (Aanmodderfakker) zorgde ervoor dat ik aan het eind van de clip een nieuwe wens had: rennen door de straten van New York, in mijn grote onderbroek. Met dit prachtige nummer op de achtergrond.'

St. Vincent: De rust van weleer
✩✩✩✩✩
Emma Stomp

'Op mijn zestiende begon ik met gitaarlessen omdat ik het meisje van the Blood Red Shoes wilde zijn. Ik zag al helemaal voor me hoe ik in een zwart leren jack en een elektrische gitaar in mijn handen een podium zou beklimmen. Die droom viel in duigen toen mijn gitaardocent me vertelde dat het voor iedereen beter was als ik niet voor heel veel mensen zou gaan spelen. Mijn gitaar staat nu al een paar jaar stof te vangen, maar toen ik laatst St. Vincent zag optreden, werd er iets in mij wakker geschud. St. Vincent a.k.a. Annie Clark is zo iemand die met een heel lief stemgeluid begint te zingen en je dan halverwege haar nummer van je sokken blaast met een superfunky gitaarsolo. Of zoals Sufjan Stevens (bij wie ze ooit in de band zat) zei: She made such weird sounds. It was like the Loch Ness monster giving birth inside a silo. Ik kan nog steeds niet geloven dat iemand zo cool kan zijn. Als ik mijn gitaar weer uit de wilgen haal, dan is dat vanwege haar.'

Beeld: still uit Loving Vincent

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer