Asset 14

Grote onderbroeken, olieverf en gitaarsolo's

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Loving Vincent: Een feest voor het oog
✩✩✩✩✩
Bram Dirven

'Afgelopen weekend mocht ik eindelijk Loving Vincent aanschouwen. Er wordt gezegd dat je niet te hoge verwachtingen moet hebben, dat het dan enkel kan tegenvallen. Maar magische bewegende schilderijen zoals op Zweinstein, in de stijl van één van de beste schilders die deze wereld ooit gekend heeft, hoe moet ik als fan van beide geen torenhoge verwachtingen hebben? Gelukkig wisten de paar honderd schilders die hebben meegewerkt aan deze film ze te overtreffen. De film, die volledig in olieverfschilderijen is uitgewerkt en het verhaal vertelt over het mysterie van de dood van Vincent van Gogh, is een waar feest voor het oog. Omdat deze techniek van animeren zo ongelooflijk intens is, heb je even tijd nodig om te wennen aan alle kleurrijke prikkels, maar de regisseur heeft daar rekening mee gehouden en geeft de kijker een duidelijk verhaal dat niet te snel van start gaat. De zwart-witte tinten olieverf in de flashbacks geven rust. De hele film is één grote ode aan de schilder en zijn unieke stijl.'

Milkshakes Funnelcakes: Grote onderbroeken in New York
✩✩✩✩✩
Hedda Stubbe

'Grote onderbroeken: ze zitten lekker, staan vaak stukken flatteuzer dan je zou denken en, bijkomend voordeel, ze raken nooit zoek in de wasmachine (probeer maar eens zo’n stringetje tussen die rubberen rand vandaan te trekken, onbegonnen werk). Ik was dan ook blij verrast toen ik deze week de videoclip zag bij het nummer Milkshakes Funnelcakes van de Nederlandse muzikant AWKWARD i: een liefdevolle ode aan de grote, witte onderbroek én zijn drager. Regisseur Michiel ten Horn (Aanmodderfakker) zorgde ervoor dat ik aan het eind van de clip een nieuwe wens had: rennen door de straten van New York, in mijn grote onderbroek. Met dit prachtige nummer op de achtergrond.'

St. Vincent: De rust van weleer
✩✩✩✩✩
Emma Stomp

'Op mijn zestiende begon ik met gitaarlessen omdat ik het meisje van the Blood Red Shoes wilde zijn. Ik zag al helemaal voor me hoe ik in een zwart leren jack en een elektrische gitaar in mijn handen een podium zou beklimmen. Die droom viel in duigen toen mijn gitaardocent me vertelde dat het voor iedereen beter was als ik niet voor heel veel mensen zou gaan spelen. Mijn gitaar staat nu al een paar jaar stof te vangen, maar toen ik laatst St. Vincent zag optreden, werd er iets in mij wakker geschud. St. Vincent a.k.a. Annie Clark is zo iemand die met een heel lief stemgeluid begint te zingen en je dan halverwege haar nummer van je sokken blaast met een superfunky gitaarsolo. Of zoals Sufjan Stevens (bij wie ze ooit in de band zat) zei: She made such weird sounds. It was like the Loch Ness monster giving birth inside a silo. Ik kan nog steeds niet geloven dat iemand zo cool kan zijn. Als ik mijn gitaar weer uit de wilgen haal, dan is dat vanwege haar.'

Beeld: still uit Loving Vincent

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer