Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.
Eindredacteur Ruby vond de juiste muziek om zich mee af te sluiten van haar collegas
Wie op kantoor werkt, of om een andere reden uren achtereen met meerdere mensen in één ruimte zit, weet hoezeer ieders voorkeuren uiteenlopen. Over ramen (open of dicht), verwarming (aan of uit), maar vooral over muziek. Geen muziek? Verstikkende stilte, geratel op toetsenborden, ergerlijk gehoest. Wel muziek? De smaken lopen zo uiteen dat uiteindelijk voor een generiek genre wordt gekozen. Net toen de popmuziek me bijna te veel werd, kreeg ik een tip: Fuse ODG. De Brits-Ghanese Fuse, oftewel Richard Abiona, bracht eind 2014 zijn debuutalbum T.I.N.A. (‘This Is New Africa’) uit. Zijn opzwepende muziek – een mix van afrobeat en Britse hiphop – moet hard afgespeeld worden, oordoppen in dus. Ondertussen kun je kijken naar de bijpassende verslavende clips, voornamelijk geschoten in Ghana. Er wordt hypnotiserend goed gedanst, er zijn luipaarden en giraffen en Ghanese bejaarden die in pak thee drinken uit Brits servies. Alsof dat niet genoeg is heeft Fuse ODG zich – binnen de bredere TINA-beweging – tot doel gesteld ‘het bestaande wereldbeeld van Afrika, haar volk en diaspora te her-programmeren’. Mijn stem heeft-ie alvast.
Eindredacteur Sarah verdiepte zich met een podcast in het Oekraïnereferendum
Weet je nog, dat alles wekenlang alleen maar over het Oekraïnereferendum ging? Als je die ophef nog steeds niet helemaal begrijpt, ben je zeker niet de enige. Het referendum was officieel een burgerinitiatief en dus niet politiek gekleurd, maar dat er een politiek spel gespeeld werd, was vanaf het begin duidelijk. Maar hoe precies? Daarover gaat de podcast Referendum: Vloek of zegen? van NRCV-programma Brandpunt. Welke belangen waren er gemoeid bij de campagne? Was het doel van de initiatiefnemers echt om burgers meer inspraak te geven? Of was het toch vooral een middel om politiek te bedrijven? En waar kwam al het poen vandaan dat in de campagnes is gepompt?
In vier delen neemt journalist Laura Klompenhouwer je mee door het doolhof van belangenverstrengeling, geldstromen en geopolitieke spanningen rondom het referendum. Dat doet ze op zo'n manier dat je er niet alleen een stuk wijzer van wordt, maar ook nog eens het gevoel krijgt dat je naar een spannende whodunnit luistert. Een aanrader voor iedereen die eindelijk eens meer wil begrijpen van het Oekraïnereferendum, of überhaupt geïnteresseerd is in de zin en onzin van referenda. Leuk detail: in aflevering twee is een glansrol weggelegd voor oud-Hard//hoofdcolumnist Kasper van Royen.
Eindredacteur Tim Fraanje had wat af te reageren
Soms lijkt het leven één grote aaneenschakeling van frustraties en moet je gewoon even je agressie kwijt. Dat is heel normaal. Ik ben deze week voor de zoveelste keer voor mijn rijbewijs gezakt en de klassieke remedie 'diep ademhalen en tot tien tellen' helpt nu gewoon niet.
Gelukkig ligt op mijn slaapkamer een plastic speelgoedgeweer, dat ik eens bij de Action heb gekocht voor een feestje met cowboy-thema. Hoe ze dit voor 2 euro maken weet ik niet en het is waarschijnlijk geen fraai verhaal, maar het geweer maakt een geluidje als je de trekker overhaalt én als je doorlaadt. Net echt! Ik knal er even een paar keer mee in het rond en mijn frustratie verdwijnt. Ik adviseer iedereen die wel eens boos is, en vooral mensen met gewelddadige of terroristische neigingen, een plastic speelgoedgeweer te kopen. Probeer het eens, het lucht op en je doet er niemand kwaad mee.
