Asset 14

Programma: Ik wil, wil jij ook? - consent in illustratie

Auto Draft 8

Hoe verhoud je je als illustrator tot veranderende perspectieven op seksualiteit? Hoe verbeeld je een warme, geborgen en fijne vorm van seksualiteit zonder de spanning en erotiek uit de weg te gaan? Vier op zondag 26 oktober samen met Hard//hoofd en collectief HALFNAAKT de publicatie van de bundel ‘Ik wil, wil jij ook?’ in De Nijverheid in Utrecht!

Koop hier je kaartje!

 

Hunkerend, snakkend, maar vooral afwachtend. Tussen verlangen en afstemming klinkt een pre-climactische hoop naar een ja-woord: ‘Ik wil, wil jij ook?’ Drie beeldend makers gaan met elkaar in gesprek over het uitbeelden van wederzijds gewenste seksualiteit.

Op zondag 26 oktober organiseert Hard//hoofd in samenwerking met collectief HALFNAAKT een talk als onderdeel van de gepubliceerde bundel ‘Ik wil, wil jij ook?’. De publicatie is tot stand gekomen door een samenwerking tussen Hard//hoofd en Vlaams Cultuurhuis deBuren. Deze bundel is een zoektocht naar een nieuwe manier om over seksualiteit en intimiteit te praten en beeld te maken. Het bestaat uit een briefwisseling tussen Yousra Benfquih en Alara Adilow en lezersreacties daarop, vergezeld door illustraties door tien beeldmakers, bijeengebracht door collectief HALFNAAKT (Saïda Ragas en Kato Kagenaar).

Programma

Beeldend makers Guus Møystad, Jessica Lever en Sophie Meyer Borst gaan onder moderatie van Kevin -Ahn Kwang Soo- Groen met elkaar in gesprek over het uitbeelden van wederzijds gewenste seksualiteit. Daarnaast vindt er een podiumgesprek plaats tussen de hoofdredacteur van Hard//hoofd Jochum Veenstra en de twee illustratoren van collectief HALFNAAKT: Saïda Ragas en Kato Kagenaar, tevens onder begeleiding van Kevin -Ahn Kwang Soo- Groen. 

Guus Møystad
Guus Møystad is een beeldend kunstenaar, schrijver en verhalenverteller gevestigd in Amsterdam. Hij is een chaotische mengelmoes van identiteiten die zich nooit lang vastleggen. Die verstrengeling zet zich voort in zijn werk, waar verhaal, tekst, beeld, performance, waarheid en fictie voortdurend in en uit elkaar vloeien.

Jessica Lever
Jessica Lever is beeldend kunstenaar. Ze combineert textiel technieken met schilderwerk. Haar werk is gebaseerd op fantasieën en scheppingsmythes. Momenteel werkt ze aan een serie grote doeken waarvoor ze haar eigen textiel verf maakt op basis van soja.

Sophie Meyer Borst
'Ik ben Sophie en ik maak beeld en muziek. Mijn werk begint vaak met een vage herinnering die ik te lang wil uit pluizen. Ook ben ik veel bezig met vraagtekens rondom mijn identiteit omtrent opgroeien als vrouw, mijn afkomst en verhalen van mijn familie.'

HALFNAAKT: Saïda Ragas en Kato Kagenaar
'Wij zijn een collectief beeldend makers die streven naar een wereld waarin onderwerpen als seks en identiteit open en bespreekbaar zijn. Waarin we kwetsbaar mogen zijn, onze kleren kunnen uittrekken, of juist weer aan kunnen doen. Een wereld waarin we luisteren naar de ander, zonder oordeel. Waarin we blijven praten, experimenteren en nooit ophouden met leren. In ons diverse beeldende werk openen wij deze gesprekken, op een kleurrijke en inclusieve manier.' 

Hier wil ik bij zijn; waar en wanneer is het?

Wanneer? Op zondag 26 oktober
Waar? Bij De Nijverheid (Nijverheidskade 15, 3534 AZ Utrecht)
Hoe laat?

⁠...15:00: inloop
...15:30: welkomstwoord Kevin -Ahn Kwang Soo- Groen
...15:35: gesprek over het ontstaan samenwerking Hard//hoofd en HALFNAAKT en de publicatie van 'Ik wil, wil jij ook?'
...⁠15:50: panelgesprek over consent met illustratoren Guus Moystad, Jessica Lever en Sophie Meyer Borst
...16:20: afsluitende woorden door Kevin Groen
...16:30: feestelijke afsluiting met tunes van dj Lengua Seca

Hoe kom ik aan kaartjes?

Die kun je via deze link bestellen voor €5 per stuk.

Voor vragen over dit evenement kun je terecht bij onze chef Programma's, Thirza van Dijk, via thirza@hardhoofd.com.

Dit evenement valt samen met het jubileum van Hard//hoofd. Al 15 jaar weet ons platform een weg te vinden in een constant veranderende taal- en beeldcultuur, zonder schuring uit de weg te gaan. Genoeg reden voor een intiem, doch consensueel feestje!

Tot bij de lancering!

Liefs,
de redactie

:Programma: Ik wil, wil jij ook? - consent in illustratie

Mail

Redactie

Saïda Ragas is illustrator en danser. Haar werk is gebaseerd op haar idealistische, seks-positieve en feministische ideeën. Middels speels en kleurrijk beeld deelt ze persoonlijke ervaringen, maatschappelijke voetnoten en droombeelden.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer