Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'
Eurovisie-voorpret
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Het is weer Eurovisie-seizoen! In mijn ogen een van de mooiste periodes van het jaar en dit jaar natuurlijk extra, want het is in Rotterdam. Om me voor te bereiden keek ik op Netflix naar Eurovision song contest: the story of fire saga, een film over een matig muzikaal duo dat naar de wedstrijd der wedstrijden wil. Ik heb deze film lang vermeden vanwege maker Will Ferrell en het tenenkrommende besef dat het accent dat de acteurs proberen na te bootsen IJslands moet voorstellen, maar ze hadden me vanaf de eerste sing-a-long. Hoewel ik nooit zal beweren dat dit een goede film is, heb ik toch genoten van Pierce Brosnan in een schipperstrui, Graham Norton als zichzelf, alle cameo’s van voormalige artiesten zoals Conchita Wurst en, toegegeven, de slechte IJslandse accenten. Het is een parodie op iets dat op zichzelf al een parodie is. Laat het Eurovisie maar komen!'
Socialistische gedichten
✩✩✩✩✩
Loranne Davelaar
'Eigenlijk is elk moment goed, maar in de aanloop naar de Dag van de Arbeid is het al helemaal een uitstekend idee om de onterecht vergeten dichter Sonja Prins (1912-2009) te gaan lezen. Ze had een wild leven: werd vóór haar achttiende communist, richtte óp haar achttiende een internationaal drietalig avant-gardetijdschrift op, zat in het verzet en vervolgens in vrouwenkamp Ravensbrück, werkte daarna voor linkse tijdschriften, om de tweede helft van haar leven als kluizenaar door te brengen in een boshut in Baarle-Nassau. Haar poëzie is even veelzijdig en geëngageerd als haar leven. Ze verbindt in seriële gedichten moeiteloos socialisme met anti-imperialisme met feminisme met ecologie. Verder schrijft ze ook gewoon over de planten in haar tuin. Een dichter voor onze tijd.'
Eerste hulp bij wildplukken
✩✩✩✩✩
Annelies van Wijk
'Sinds ik in het bos woon wil ik alles weten: hoe die vogel heet, waar de wind vandaan komt en of de wolken een vorm hebben die vertelt dat het gaat regenen. Ik krijg adrenaline van elke ree, vlinder of babykonijn die mijn pad kruist. Al verschuift de focus wel langzaam naar iets anders: wildplukkansen. Brandnetels, paardenbloemen, zevenbladeren en de daarbij horende soep- pesto- en sirooprecepten. Maar onhandigheid zit me in het bloed, dus was ik in het begin wat huiverig om zomaar een madeliefje in mijn mond te stoppen. Gelukkig was daar de online Beginnerscursus Wildplukken van De Wilde School. Acht weken lang struin ik samen met wildplukgids Marin de paden, regels en herbaria af. Zeer aan te raden voor potentiële beginnende bosrebellen.'
Beeld: Still uit Eurovision song contest: the story of fire saga
