Asset 14

Lachen, huilen, en verdrinken

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'

La Trêve: verdrinken in het landschap
✩✩✩✩✩
Eva van den Boogaard

'Netflixseries zijn een vloek en een zegen. Soms zijn ze tenenkrommend slecht, maar af en toe zit er een eentje tussen die zelfs ik als fervent niet-bingewatcher wil blijven kijken. Dat is het geval bij La Trêve (of in het Engels: The Break). Deze Belgische serie speelt in Wallonië, een vrij onderbelicht stukje Europa dat mij al langer fascineert. Los van het razend spannende verhaal dat vrij klassiek is opgezet (een moord, een detective en vele verdachten in een klein dorp) is het heerlijk om te verdrinken in het heuvelachtige landschap en de wat troosteloze architectuur op het platteland van mijn zuiderburen. De Franstalige acteurs lijken haast gecast op hun verschijning: karakteristieke, rauwe gezichten waar niets nep aan is, stuk voor stuk zoals je ze nog nooit hebt gezien. Ze krijgen mij even niet meer achter mijn laptop vandaan.'

Alles vijf sterren: Lachen, huilen, en verdrinken

Turks fruit: de hel die liefde is
✩✩✩✩✩
Lotte Akkerman

'Vorige week zag ik een musical over Angela Merkel van Nineties Productions/Orkater. Het was mooi maar mega-ironisch en dat vind ik niet altijd sterren waard. Deze week zag ik de klassieker Turks Fruit, uitgevoerd door Hummelinck Stuurman, en het was een verademing. 115 minuten lang werd ik meegesleurd in een ironie-vrije wereld, opgeslokt in de tijdloze hemel en de hel die de liefde is. Er werd gelachen en gehuild, op het toneel en in de zaal. Ik stapte enigszins emotioneel overreden weer naar buiten, maar wel met het gevoel dat ik in het leven besta en niet op een meta-humoristisch niveau er ergens ver boven. Dat gevoel gun ik iedereen van tijd tot tijd.'

 

Eurovisie songfestival: hoop, glitter, naïeve liefde
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs

'Er zijn weinig dingen die me zoveel onbezonnen plezier bezorgen als het Eurovisie songfestival, een jaarlijkse feest van vals zingen en slecht passende kleding. Gisteren zat ik (compleet met #teamduncan-vlaggetje) voor de televisie. Er is iets enorm aanstekelijks aan de hoop, de glitter, de naïeve liefde. Voor een avond is de Europese saamhorigheid binnen handbereik, is meedoen net zo belangrijk als winnen, en is het allemaal Bigger than us. In mijn oh-zo-politieke leven is Eurovision een korte pauze. Maar het mooiste aan het songfestival is de tradities die ontstaan rond het kijken ervan. Vroeger zat ik met mijn moeder op de bank, schrijfblok op ons schoot, punten bij te houden. Nu doe ik hetzelfde, maar dan met vrienden. Onze favorieten dit jaar zijn Italië met Soldi, Noorwegen met Spirit in the sky en natuurlijk onze eigen Duncan. Ik kan niet wachten tot morgen.'

Beeld: Annemieke van der Togt via Hummelinck Stuurman

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer