Asset 14

Verzamelen voor de vrijheid

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Hard//hoofd zoekt donateurs/kunstverzamelaars! Geniet je met enige regelmaat van onze artikelen? Ondersteun Hard//hoofd dan en hang ons aan je muur.

-

Iedere week schrijven we in deze rubriek over wat ons blij maakt. Maar wat maakt andere mensen eigenlijk blij, zo blij dat ze er hun hele huis mee willen vullen? In het kader van onze Kunstweek spraken redacteuren met mensen over hun verzameling en vertelt schrijver Wout Waanders over de zijne.

De tractorverzameling van Neeltje Roos
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen

'Welke symbolen hebben we eigenlijk voor vrijheid? Ik moest het Googelen en kwam uit bij: vogels en vlinders. Lichte, lievige, fladderende en een beetje tuttige symbolen. Voor Neeltje Roos gaat dat niet op, haar vrijheidssymbool is de tractor. Ze houdt van ze: van zware, logge gammelbakken. Metalen monsters met modderspatten. Ze werd, het kan dan ook bijna niet anders, geboren op een boerderij, op het terrein waar nu jaarlijks het festival Down the Rabbit Hole wordt gehouden. Haar vader had een oude tractor, een Deutz, en daarmee gingen ze ieder jaar op vakantie. Naar een camping in de buurt, dat wel, want zo ver kwam die Deutz niet. Maar toch. Voor Neeltje Roos betekent het dat ze nog altijd ‘vrolijk wordt van tractors’. Zo vrolijk dat haar huis nu langzaam in beslag wordt genomen door haar uitdijende tractorverzameling. Dinky toys, kalenders, sleutelhangers, porselein, alles in de vorm van een tractor of met tractors erop of mag erbij. In 2011 kwam de tractormanie tot een hoogtepunt toen ze er eentje op haar rug liet tatoeëren. Tijdens Down the Rabbit Hole gebeurde dat, op het terrein waar die onverwoestbare liefde ooit begon.'

Mijn verzameling pretparkfolders
✩✩✩✩✩
Wout Waanders

'Bij gebrek aan het bestaan van Rollercoaster Tycoon tekende ik vanaf een jaar of acht mijn eigen attractieparkplattegronden. De kunst om gedetailleerd te kunnen tekenen leerde ik van pretparkflyers – daarin staat meestal wel zo’n plattegrond. Ik denk dat daar mijn verzameling uit is ontstaan. Later zijn daar ook wel folders van dierentuinen bij gekomen, en aquaria. Die sorteerde ik dan op jaar en land en stopte ik in hoezen. Wanneer ik in een andere stad ben loop ik nog steeds wel een VVV-kantoor binnen voor het flyerrek.

Het leuke van pretparkfolders is dat er elk jaar een nieuwe folder uit komt. Je kunt zo goed zien wat er verandert in zo’n park, en wat de koers van het management is. Zo lichtte de Efteling in de jaren ’90 veel meer hun achtbanen uit dan nu, en gebruikt Koningin Julianatoren elk jaar dezelfde foto’s.'

De typemachineverzameling van Wessel
✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Wessels studentenwoning is gevuld met ongeveer 200 tot 250 typemachines en hij wordt warm als een zeldzame typemachine wordt bezorgd. Om zichzelf te verzetten tegen afleiding tijdens het typen op een computer, besloot Wessel ooit een ouderwetse typemachine aan te schaffen. Dat beviel goed, waardoor hij zich afvroeg of er geen fijnere modellen bestonden. Hij kocht verschillende typemachines om vergelijkend warenonderzoek te doen. De tactiele ervaring van het typen sprak hem aan: ‘Je voelt, ziet en hoort wat er gebeurt tijdens het typen’.

Toen één van de typemachines kapotging, onderzocht Wessel waar het probleem zat. Hij loste het op en kwam erachter dat je opgeknapte typemachines kan verkopen. Daar begon het vieze werk. Oude typemachines moesten worden ontdaan van spinnenwebben en haren en weer opnieuw gesmeerd worden. Wessel voorziet ze daarna van een mooi kleurtje, waardoor ze weer klaar zijn voor (her)gebruik. Typemachines zijn voor hem mooie gebruiksvoorwerpen die weer een tweede leven krijgen. Het doet hem dan ook meer deugd als een Canadees hem een dankbrief stuurt die met zijn typemachine is geschreven, dan wanneer het Londens Design Museum een typemachine aanschaft die nooit meer gebruikt en alleen tentoongesteld zal worden.

Wessels verzameling is goed geordend, met een volledige database, meer dan 12.000 foto’s en labels met serienummers en andere kenmerken. Hij koopt uitsluitend typemachines die verkocht kunnen worden. Zelfs van zijn eerste typemachine heeft hij afscheid genomen toen hij deze aan de Canadees verkocht. Hij heeft niet de neiging om een winkel te beginnen. Hij stalt zijn typemachines liever uit rondom zijn bed en bureau. Er is zelfs een ereplaats voor de mooiste modellen. Maar lang zullen ze niet blijven, want zelfs de mooiste modellen zijn te koop. Al moet de prijs dan wel gelijk staan aan de emotionele waarde die hij eraan heeft gehecht.'

Ook iets verzamelen? Het kan! Doneer aan ons platform en word kunstverzamelaar:

Beeld: Eigen archief verzamelaars en hier

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer