Asset 14

Allemaal klootzakken

Ongeveer de helft van alle Spaanse jongeren is werkloos: "Dat is één op twee. Moet je je voorstellen!" Thomas was getuige van de strijd om een gekraakte bar in Barcelona.

Trompetgeschal en tromgeroffel overstemmen joelende dansers. Cimbalen schudden iedereen die al op bed lag wakker. Het is zaterdagnacht, twintig over één, als in de boulevard Gran de Gràcia in Barcelona een fanfaredrumband komt aanmarcheren. Achter de muzikanten een menigte van zo'n tweehonderd man, breed uitgewaaierd over de straten en trottoirs. Voorop zwaaien vlaggendraaiers fanatiek alsof de Catalaanse trots in het geding is. Als de mensenzee in de nauwere Carrer D'Astrúries verstopt raakt, vraag ik de saxofonist: "Wat is dit voor optocht?"
"Ze willen onze bar sluiten", zegt hij.
Dan schiet de menigte weer los in een bredere laan. De dans vervolgt tot we om een uur of twee aankomen bij de bar op de hoek van de Carrer Ros de Olano: El Popular de Casal.

El Casal blijkt een bar in een ruimte van twee bij tien die een jongerenorganisatie genaamd Juvenils de Gràcia sinds 2002 heeft gekraakt. Binnen hangen de kanariegele muren vol posters die oproepen tot alternatieven voor de samenleving en kritiek uiten op het kapitalisme. Het bier is voor de jonge Catalanen betaalbaar, voor een euro laten ze al een grote plastic beker voltappen. De drempel van de bar is geenszins de grens van de feestdrift: de stoepen en straat zijn evenzeer ingenomen als dansvloer met als decor rolluiken vol graffiti en spandoeken met revolutionaire leuzen. Alles doet vermoeden dat het gezag hier op weinig goedkeuring kan rekenen. Wanneer een politieauto langzaam voorbijrijdt, stijgt een schel gefluit op en klinkt uit de met wiet doorrookte kelen hijos de puta! De agenten zijn de zonen, de politiek de hoer.

Illustratie: Floris Solleveld

David wijst om zich heen: "Niemand hier heeft een baan."

"Voor El Casal dit pand kraakte, stond het al tien jaar leeg", zegt de vijfentwintigjarige David. "Nu heeft de rechter besloten dat het moet worden ontruimd." Die beslissing ligt geheel in de lijn van de politiek. Op initiatief van de gemeente worden tal van kraakpanden ontruimd. Een onbegrijpelijk onrecht in de ogen van David, die zich zijn wijk Gràcia niet kan herinneren zonder deze bar.

Gràcia sense el Casal? staat er dan ook te lezen op de muur. Want wat moeten de jongeren zonder hun geliefde en betaalbare uitgaansplek? De feestvierders blijken bij nadere kennismaking haast allemaal werkloos. De vinnigheid van hun afkeer tegen de overheid staat haaks op de vrolijkheid van hun gedans. David, die door werkloosheid gedwongen bij zijn ouders woont, staat erop dat hij voor mij een sigaret rolt. Hij vertelt dat hij zijn studie economie heeft gestaakt omdat er toch geen droog brood mee te verdienen valt. "De regering is er verantwoordelijk voor dat vijftig procent van de jongeren werkloos is. Dat is één op twee. Moet je je voorstellen!" Hij wijst om zich heen en zegt: "Niemand hier heeft een baan."

"Als mijn vrienden er niet waren, was ik een zwerver."

Inderdaad blijkt ook zijn vriendin Paula zonder werk te zitten. Zij koopt een blikje bier van een Pakistaanse bierventer op straat. Hoe hun bier zo koel blijft terwijl het niet uit de ijskast komt? "Dat bewaren ze in de putdeksel van de stoepen," vertelt ze. "Dat weet ik dan weer, omdat ik toch niets anders te doen heb dan feestvieren. Er is nergens werk te vinden. Als mijn vrienden er niet waren, was ik een zwerver."
Haar vriendin, die vol piercings zit, vertelt dat al zeven mensen in Spanje zelfmoord hebben gepleegd omdat zij hun hypotheek niet meer konden betalen en hun huis uitgezet werden. "Nu is zeven op landelijk niveau misschien niet zoveel, maar het is wel een veeg teken. Zoveel mensen verliezen hun huis en komen op straat te staan. Vandaag was ik nog bij een demonstratie hier in Barcelona tegen de uitzettingen. Er waren veertigduizend man. Allemaal op de been voor de mensen die hun huizen verliezen."

De grote vijand is in deze bar de overheid. Niemand heeft vertrouwen in politici. De bestuurders van het land worden gezien als egoïsten. Zoals de Spaanse koning die op olifantenjacht ging in Botswana. En president Rajoy die samen met de kopstukken uit zijn partij wordt verdacht van corruptie.
"De klootzakken hebben al geprobeerd El Casal te ontruimen", zegt Davids vriend Fidel, in één adem doelend op de politiek en de agenten. "De mensen boven ons zijn allemaal klootzakken." Maar El Casal wordt te vuur en te zwaard verdedigd met demonstraties, barricades en muzikale optochten als deze.

Fidels woede ebt gelukkig weg om plaats te maken voor een brede lach wanneer de fanfare inzet voor een slotlied. Het loopt tegen drieën. De hele straat danst. Een dans als een protest; El Casal zal niet zomaar worden prijsgegeven.

Mail

Thomas Rietstra

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer