Exclusief voor hard//hoofd maakt Ricarda Franzen een serie miniatuurhoorspelen in de vorm van Docu-Fiction-One-Minutes. In eerste instantie denk je documentaires te horen, maar werkelijkheid en fictie lopen nogal eens door elkaar in de eigenzinnige audiodocumenten van circa 1 minuut. Na drie eerdere afleveringen in november, december en januari 2010, begon in mei 2011 een nieuwe reeks Docu-Fiction-One-Minutes. Vandaag aflevering #8: A Weekend in Hell.
A Weekend in Hell
"Ja hoor, het regent in de hel. Mijn recorder druppelt nog na. Er is vuur én er zijn gigantische brandende voorwerpen. Vogels bijvoorbeeld, en knikkende robots. Je weet niet wat je ziet. En jullie weten al helemaal niet wat jullie horen; maar dat is omdat de mystiek van Robodock op het ADM zich niet laat tapen. Hier wordt het metafysisch, en ik ben als Thomas Edison die met de eerste fonograaf probeert om contact te maken met andere werelden. Het is goed dat ze muziek op Robodock afspelen, die ook de laatste haartjes in de nek overeind doen staan.
"Ook een andere hel ben ik tegengekomen dit weekend, en die zit in Matthew Barney's kop. Hij laat de toeschouwers nogal wat hels meemaken... Improviserende musici, piep knor-muziek en een nachtmerrie-achtige film bij welke bizar genoeg de beelden het geluid lijken te volgen."
Illustratie: Charlotte Peys
Docu-Fiction-One-Minutes
“Je denkt documentaires te horen, door een combinatie van authentiek ruisende opnames en de hoorbare spontaniteit van uitspraken. Maar stiekem is het fictie wat ik er van heb gemaakt. Originaliteit vind je vooral op straat, dus neem ik overal waar ik ga en sta op. Fuck technische zuiverheid, originaliteit gaat voor.
Thuis versnipper ik alle materialen zoals ik wil, zonder respect voor waarheid, maar met liefde voor de eigenheid en schoonheid van enkele uitspraken. Ik geef ze een tweede betekenis in een nieuwe fictieve context. De hoorbare echtheid blijkt juist een fantasieprikkel. Bijna, maar toch nét niet te weten wat je hoort.”
