Asset 14

SEXY

De derde editie van De Videotheek, waarin de redactie sporadisch haar favoriete films tipt. Cinema à la carte voor iedereen die de IMDb top 250 al heeft doorgeploegd en op zoek is naar films die niet op ieder 'best of'-lijstje staan. Deze keer selecteerden wij films die ons opwinden, prikkelen of gewoon een beetje een gek gevoel in de onderbuik geven. Want het is eindelijk lente, hoog tijd dat er weer wat meer heen en weer wordt gevoeld. Tijd voor sexy films dus.

Illustratie: Agnes Loonstra

300 (2006)300 is een opwindende film, een film vol testosteron. Maar de meest sexy scène is wat mij betreft niet één waarin Gerard Butler weer eens iemand in de pan hakt. De meest sexy scène is die waarin het orakel haar bedwelmde en bedwelmende dans uitvoert. Dit is geen lichte, luchtige erotiek, maar een zware, fascinerende. Via haar dans drukt het orakel, met haar fragiele, nauwelijks bedekte lichaam, een extase uit die eerder pijnlijk is dan triomfantelijk. Verontrustend maar hypnotiserend. (Emy)

Barbarella (1968) - In de verre toekomst moet de zeer seksuele Barbarella (Jane Fonda) het universum redden. Oubollig, maar sexy science fiction. De film is hier in zijn geheel te zien. (Zara)

Belle de Jour (1967) - Catherine Deneuve speelt een vrouw die zelfs na haar bruiloft nog steeds niet met haar man de lakens wil delen. Ondertussen wordt ze wel gekweld door pikante dromen waarin ze hardhandig wordt verkracht en met zweepslagen wordt bewerkt. Ze gaat vervolgens uit nieuwsgierigheid in een bordeel werken en heeft dan de grootst mogelijke moeite haar twee levens gescheiden te houden. De film is van Luis Buñuel, die vooral bekend werd met Un Chien Andalou (waarin er onder andere in een oog gesneden wordt). Later maakte hij nog veel meer totaal onnavolgbare, maar minstens zo intrigerende surrealistische pareltjes als Le Fantôme de la Liberté. Daarnaast was hij bevriend met zowel Dalí als Garcia Lorca. Dan kan het eigenlijk ook niet meer mis gaan. (Stéphane)

Cool World (1992) - "Cool World gave me my first boner when I was 7 " staat er als commentaar onder dit Youtube-fragment uit deze hele rare film. Deze jongeman is niet de enige. Vanwege de Roger Rabbit-mix van animatie en echte acteurs mochten veel kinderen deze veel te geile film zonder toezicht kijken. Striptekenaar Jack (Gabriel Byrne) ziet zijn getekende wereld tot leven komen, inclusief seksbom Holli (een xxx-versie van Jessica Rabbit met de stem van Kim Basinger). Een rechercheur (een jonge Brad Pitt) komt een moord oplossen. Het resultaat is een gestoorde LSD-trip die gedragen wordt door de ultiem seksuele Holli. De film liet elke jongen verward en gefascineerd achter. (Rutger)

Death Proof (2007) - De allerbeste lapdance scène ooit vastgelegd op film. Dat het niet perfect is, en dus menselijk, maakt het alleen maar spannender. (Zara)

Emmanuelle (1974) - Toen ik probeerde te bedenken wat ik nou een sexy film vind, kon ik er maar niet op komen. Wat ik nog wel weet, als het gaat om mijn seksuele coming of age, is dat er toen ik een jaar of 12 was op vrijdag en zaterdagnacht op SBS6 softpornofilms werden uitgezonden na elven. Als mijn moeder naar bed was zat ik dan met klapperende oren stiekem in de woonkamer te kijken naar één van de tientallen Emmanuelle-films. Soms mis ik de softporno nog wel eens 's nachts, als ik in mijn gezicht word geslagen door die afgrijselijke sekslijnreclames. (Mees)

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Eyes Wide Shut (1999) - Een film die draait om de fantasie om vreemd te gaan, en om het effect van die fantasie op je geliefde. Een film gebaseerd op Traumnovelle, geschreven door Arthur Schnitzler, een Oostenrijker die goed bevriend was met Sigmund - "Het seksleven van de volwassen vrouw is een duister continent voor de psychologie" - Freud. Een film waarin gemaskerde orgies plaatsvinden onder begeleiding van slepende muziek en mysterieuze rituelen. Je kunt er niet helemaal bij wat er nu allemaal gebeurt, net als de mannelijke hoofdpersoon, en juist dat maakt het zo spannend. (Emy)

Frankie and Johnny (1991) - Met Al Pacino en Michele Pfeiffer. Zowel seks zonder liefde, als liefde zonder seks zal ik altijd blijven associëren met fragmenten uit deze film. Net als Al Pacino die als tragische ex-gedetineerde een roosje uit een aardappel snijdt. Wat ik allemaal niet van deze film geleerd heb… (Elon)

From Dusk Till Dawn (1996) - Zonder twijfel de meest sexy scène ooit: een sexy Salma Hayek die op een veel te sexy nummer enorm sexy loopt te zijn. Man, wat zou ik graag dronken worden van de voeten van Salma. En ik heb niet eens een voetenfetish. (Wouter)

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Lie With Me (2005) - Eigenlijk is deze film een hele lange, belachelijk mooi gefilmde seksscène tussen twee belachelijk mooie mensen. Met een meisje dat voor de verandering een keer een actieve rol speelt in haar eigen seksualiteit. (Meredith)

Marie, Baie des Anges (1997) - Deze film zag ik lang geleden in de bioscoop. Toen begreep ik er niks van, maar ik kwam er wel met een stijve uit (wat ook te maken kan hebben met het feit dat de actrice Vahina heet). (Stéphane)

Last Tango in Paris (1972) - Bertolucci besloot de oude Marlon Brando los te laten op de jonge en naïeve Maria Schneider. Hoogtepunt van de film is een geïmproviseerde (!) scène waarin Brando boter tussen de billen van Schneider smeert en haar hardhandig neemt. Schneider schrikt van dit impromptu acteerwerk van Brando, haar schrik is dan ook niet geacteerd, maar oprecht. Als puber weet je niet wat je ziet. (Philip)

Lucía y el Sexo (2001) - Een sensueel gedicht van een film waarin een non-lineaire vertelstructuur de grens tussen fantasie en realiteit laat vervagen. Hoewel de titel anders doet vermoeden, gaat de film eigenlijk noch over Lucía, noch over seks. Niet dat je veel anders te zien krijgt dan die twee, maar eigenlijk gaat de film over Lorenzo, Lucía’s vriendje en de schrijver van het verhaal. Hoewel de film een paar zeer expliciete seksscènes bevat, laat regisseur Julio Medem toch genoeg aan de verbeelding over. Ook al moet je niet willen dat je ouders net binnen lopen tijdens de scène waarbij bijvoorbeeld een gigantische met modder besmeurde en stijf wordende penis vol in beeld langzaam uit zijn voorhuid schuift. (Zara)

Malena (2000) - Monica Bellucci. Meer zeg ik niet. Meer kan ik me ook trouwens ook niet herinneren. (Jan)

Match Point (2005) - Ik kreeg wel een woody van deze film. (Rob)

Morte a Venezia (1971) - Een componist van middelbare leeftijd trekt zich terug in Venetië, op zoek naar rust en inspiratie. Daar wordt hij geconfronteerd met de engelachtige schoonheid van blonde tienerjongen Tadzio, een soort knappe versie van Macaulay Culkin uit Home Alone met lang golvend haar. Lichaamssappen worden er niet uitgewisseld in deze verfilming van Thomas Manns roman, maar lange en intense blikken wel. En terwijl de camera door de eetzaal van het Italiaanse hotel glijdt, kun je ook als kijker niet anders dan ademloos naar Tadzio staren. (Boy)

Mullholland Dr. (2001) - De hele film zindert van die typische David Lynch-mix van zwarte humor, totale horror en een soort verontrustende geilheid. De seksscène tussen Naomi Watts en Laura Harring zal niemand onberoerd laten. (Sanne)

Pride and Prejudice (1995) - Mag ik alle vrouwen hier even blij maken door de wet T-shirt scène van Mr. Darcy aan te halen? En dan bedoel ik de echte van de BBC met Colin Firth; vooral bedoeld om je te verlekkeren aan Mr. Tall, Dark and Dreadfully Handsome Himself. Een stiff upper lip was nog nooit zo sexy. (Meredith)

Illustratie: Roxanne Dekker

Romance (1999) - Franse erotische arthouse. Het is geen porno, het is geen cinema, het zit er ergens tussenin. Een jonge vrouw heeft een vriend die geen interesse heeft in seks met haar, waardoor ze uiteindelijk volledig losgaat in haar fantasieën. (Meredith)

Secretary (2002) - Deze film, met Maggie Gyllenhaal als bloedmooie secretaresse, was heel lang dé film die ik stiekem in het mapje 'administratie' bewaarde voor eenzame avonden. (Maartje)

Showgirls (1995) - Een film zo slecht, dat ‘ie goed wordt. Geen idee wat hun intenties waren, misschien dachten Paul Verhoeven en zijn crew wel dat ze serieuze cinema aan het maken waren met hun epische vertelling over een danseres die het wil maken in Las Vegas. Het resultaat is de porno-variant van de klassieker All About Eve en daarmee een mooi huzarenstukje in de filmgeschiedenis. Al met al een hele opwindende film. Maar misschien is de tv-versie waar digitaal beha’s aan toegevoegd zijn wel nog opwindender. (Stéphane)

Tampopo (1985) - Ranzige eierporno in Tampopo. (Hiske)

Velvet Goldmine  (1998) - Gefictionaliseerd muziekdrama over de fascinerende glamscene van de vroege jaren '70, met extravagant uitgedoste rocksterren die elkaars lichamen en elkaars zielen consumeren en langzaam vervreemden. Jonathan Rhys Meyers speelt een personage dat duidelijk gemodelleerd is naar David Bowie (een van de weinige 'originele artiesten' die het niet eens was met dit portret en van wie dus ook geen muziek mocht worden gebruikt; ondanks dit gemis is de soundtrack een monument!) en zowel Lou Reed als Iggy Pop vinden we terug in Ewan McGregor. En dan is er nog Christian Bale als verlegen fan die niets liever wil dan deel uit te maken van dit hedonistische avontuur. Tongende rockgoden zijn niet geil, wel opwindend. (Kasper)

Wild Things (1998) - Dankzij deze film heb ik lange tijd een obsessie met Denise Richards gehad. Oké, nog steeds. Ze had het perfecte lichaam. Deze thriller draait om seks en bedrog, en is onbedoeld hilarisch omdat de plottwists elkaar blijven opvolgen, zelfs nog na de aftiteling! Richards heeft een trio met Matt Dillon en Neve Campbell, waarbij je haar mooie billen vol in beeld krijgt. Op internet kun je een extra lange versie van de zoenscène tussen Richards en Campbell vinden (met blote borsten). Verder is er de torso van Dillon en (ja!) de piemel van Kevin Bacon. (Rutger)

Mail

Videoredactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme? 1

Kunnen we even kappen met al dat normactivisme?

Loïs Blank ziet een verschuiving in wat er wordt geroepen in columns, aan talkshowtafels en op sociale media. In haar column onderzoekt ze de opvallende drang om het huwelijk, heteroseksualiteit en zelfs het willen hebben kinderen te verdedigen. Wordt de norm daadwerkelijk bedreigd, of is ze gewoon snel geïntimideerd? Lees meer

Auto Draft 17

Gemarginaliseerde Heiligdommen

Hoe bouw je een heiligdom voor mensen die in de fysieke wereld zelden een monument krijgen? Ida Hondelink bespreekt de indie videogame Plum Road Tea Dream die iets heel bijzonders biedt; een plek van herinnering, herdenking en vruchtbare grond voor intieme gesprekken over queer en van kleur zijn. Lees meer

Shirin Abedi maakt een kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Shirin Abedi maakte het kunstwerk voor onze kunstverzamelaars: ‘Ik wil de poëzie laten zien die naast de politieke werkelijkheid bestaat’

Als dank voor je investering in de toekomst van onafhankelijke kunst en cultuur ontvang je één of twee keer per jaar een kunstwerk van een veelbelovende maker. Binnenkort valt een kunstwerk van fotograaf Shirin Abedi op de mat bij onze kunstverzamelaars. Welke dat precies is, blijft nog even geheim, maar in gesprek met kunstcurator Sander Bortier vertelt Abedi over haar blik op solidariteit, diaspora en de kracht van beelden die ruimte maken voor nuance. Lees meer