Asset 14

SEXY

De derde editie van De Videotheek, waarin de redactie sporadisch haar favoriete films tipt. Cinema à la carte voor iedereen die de IMDb top 250 al heeft doorgeploegd en op zoek is naar films die niet op ieder 'best of'-lijstje staan. Deze keer selecteerden wij films die ons opwinden, prikkelen of gewoon een beetje een gek gevoel in de onderbuik geven. Want het is eindelijk lente, hoog tijd dat er weer wat meer heen en weer wordt gevoeld. Tijd voor sexy films dus.

Illustratie: Agnes Loonstra

300 (2006) -  300 is een opwindende film, een film vol testosteron. Maar de meest sexy scène is wat mij betreft niet één waarin Gerard Butler weer eens iemand in de pan hakt. De meest sexy scène is die waarin het orakel haar bedwelmde en bedwelmende dans uitvoert. Dit is geen lichte, luchtige erotiek, maar een zware, fascinerende. Via haar dans drukt het orakel, met haar fragiele, nauwelijks bedekte lichaam, een extase uit die eerder pijnlijk is dan triomfantelijk. Verontrustend maar hypnotiserend. (Emy)

Barbarella (1968) - In de verre toekomst moet de zeer seksuele Barbarella (Jane Fonda) het universum redden. Oubollig, maar sexy science fiction. De film is hier in zijn geheel te zien. (Zara)

Belle de Jour (1967) - Catherine Deneuve speelt een vrouw die zelfs na haar bruiloft nog steeds niet met haar man de lakens wil delen. Ondertussen wordt ze wel gekweld door pikante dromen waarin ze hardhandig wordt verkracht en met zweepslagen wordt bewerkt. Ze gaat vervolgens uit nieuwsgierigheid in een bordeel werken en heeft dan de grootst mogelijke moeite haar twee levens gescheiden te houden. De film is van Luis Buñuel, die vooral bekend werd met Un Chien Andalou (waarin er onder andere in een oog gesneden wordt). Later maakte hij nog veel meer totaal onnavolgbare, maar minstens zo intrigerende surrealistische pareltjes als Le Fantôme de la Liberté. Daarnaast was hij bevriend met zowel Dalí als Garcia Lorca. Dan kan het eigenlijk ook niet meer mis gaan. (Stéphane)

Cool World (1992) - "Cool World gave me my first boner when I was 7 " staat er als commentaar onder dit Youtube-fragment uit deze hele rare film. Deze jongeman is niet de enige. Vanwege de Roger Rabbit-mix van animatie en echte acteurs mochten veel kinderen deze veel te geile film zonder toezicht kijken. Striptekenaar Jack (Gabriel Byrne) ziet zijn getekende wereld tot leven komen, inclusief seksbom Holli (een xxx-versie van Jessica Rabbit met de stem van Kim Basinger). Een rechercheur (een jonge Brad Pitt) komt een moord oplossen. Het resultaat is een gestoorde LSD-trip die gedragen wordt door de ultiem seksuele Holli. De film liet elke jongen verward en gefascineerd achter. (Rutger)

Death Proof (2007) - De allerbeste lapdance scène ooit vastgelegd op film. Dat het niet perfect is, en dus menselijk, maakt het alleen maar spannender. (Zara)

Emmanuelle (1974) - Toen ik probeerde te bedenken wat ik nou een sexy film vind, kon ik er maar niet op komen. Wat ik nog wel weet, als het gaat om mijn seksuele coming of age, is dat er toen ik een jaar of 12 was op vrijdag en zaterdagnacht op SBS6 softpornofilms werden uitgezonden na elven. Als mijn moeder naar bed was zat ik dan met klapperende oren stiekem in de woonkamer te kijken naar één van de tientallen Emmanuelle-films. Soms mis ik de softporno nog wel eens 's nachts, als ik in mijn gezicht word geslagen door die afgrijselijke sekslijnreclames. (Mees)

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Eyes Wide Shut (1999) - Een film die draait om de fantasie om vreemd te gaan, en om het effect van die fantasie op je geliefde. Een film gebaseerd op Traumnovelle, geschreven door Arthur Schnitzler, een Oostenrijker die goed bevriend was met Sigmund - "Het seksleven van de volwassen vrouw is een duister continent voor de psychologie" - Freud. Een film waarin gemaskerde orgies plaatsvinden onder begeleiding van slepende muziek en mysterieuze rituelen. Je kunt er niet helemaal bij wat er nu allemaal gebeurt, net als de mannelijke hoofdpersoon, en juist dat maakt het zo spannend. (Emy)

Frankie and Johnny (1991) - Met Al Pacino en Michele Pfeiffer. Zowel seks zonder liefde, als liefde zonder seks zal ik altijd blijven associëren met fragmenten uit deze film. Net als Al Pacino die als tragische ex-gedetineerde een roosje uit een aardappel snijdt. Wat ik allemaal niet van deze film geleerd heb… (Elon)

From Dusk Till Dawn (1996) - Zonder twijfel de meest sexy scène ooit: een sexy Salma Hayek die op een veel te sexy nummer enorm sexy loopt te zijn. Man, wat zou ik graag dronken worden van de voeten van Salma. En ik heb niet eens een voetenfetish. (Wouter)

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Lie With Me (2005) - Eigenlijk is deze film een hele lange, belachelijk mooi gefilmde seksscène tussen twee belachelijk mooie mensen. Met een meisje dat voor de verandering een keer een actieve rol speelt in haar eigen seksualiteit. (Meredith)

Marie, Baie des Anges (1997) - Deze film zag ik lang geleden in de bioscoop. Toen begreep ik er niks van, maar ik kwam er wel met een stijve uit (wat ook te maken kan hebben met het feit dat de actrice Vahina heet). (Stéphane)

Last Tango in Paris (1972) - Bertolucci besloot de oude Marlon Brando los te laten op de jonge en naïeve Maria Schneider. Hoogtepunt van de film is een geïmproviseerde (!) scène waarin Brando boter tussen de billen van Schneider smeert en haar hardhandig neemt. Schneider schrikt van dit impromptu acteerwerk van Brando, haar schrik is dan ook niet geacteerd, maar oprecht. Als puber weet je niet wat je ziet. (Philip)

Lucía y el Sexo (2001) - Een sensueel gedicht van een film waarin een non-lineaire vertelstructuur de grens tussen fantasie en realiteit laat vervagen. Hoewel de titel anders doet vermoeden, gaat de film eigenlijk noch over Lucía, noch over seks. Niet dat je veel anders te zien krijgt dan die twee, maar eigenlijk gaat de film over Lorenzo, Lucía’s vriendje en de schrijver van het verhaal. Hoewel de film een paar zeer expliciete seksscènes bevat, laat regisseur Julio Medem toch genoeg aan de verbeelding over. Ook al moet je niet willen dat je ouders net binnen lopen tijdens de scène waarbij bijvoorbeeld een gigantische met modder besmeurde en stijf wordende penis vol in beeld langzaam uit zijn voorhuid schuift. (Zara)

Malena (2000) - Monica Bellucci. Meer zeg ik niet. Meer kan ik me ook trouwens ook niet herinneren. (Jan)

Match Point (2005) - Ik kreeg wel een woody van deze film. (Rob)

Morte a Venezia (1971) - Een componist van middelbare leeftijd trekt zich terug in Venetië, op zoek naar rust en inspiratie. Daar wordt hij geconfronteerd met de engelachtige schoonheid van blonde tienerjongen Tadzio, een soort knappe versie van Macaulay Culkin uit Home Alone met lang golvend haar. Lichaamssappen worden er niet uitgewisseld in deze verfilming van Thomas Manns roman, maar lange en intense blikken wel. En terwijl de camera door de eetzaal van het Italiaanse hotel glijdt, kun je ook als kijker niet anders dan ademloos naar Tadzio staren. (Boy)

Mullholland Dr. (2001) - De hele film zindert van die typische David Lynch-mix van zwarte humor, totale horror en een soort verontrustende geilheid. De seksscène tussen Naomi Watts en Laura Harring zal niemand onberoerd laten. (Sanne)

Pride and Prejudice (1995) - Mag ik alle vrouwen hier even blij maken door de wet T-shirt scène van Mr. Darcy aan te halen? En dan bedoel ik de echte van de BBC met Colin Firth; vooral bedoeld om je te verlekkeren aan Mr. Tall, Dark and Dreadfully Handsome Himself. Een stiff upper lip was nog nooit zo sexy. (Meredith)

Illustratie: Roxanne Dekker

Romance (1999) - Franse erotische arthouse. Het is geen porno, het is geen cinema, het zit er ergens tussenin. Een jonge vrouw heeft een vriend die geen interesse heeft in seks met haar, waardoor ze uiteindelijk volledig losgaat in haar fantasieën. (Meredith)

Secretary (2002) - Deze film, met Maggie Gyllenhaal als bloedmooie secretaresse, was heel lang dé film die ik stiekem in het mapje 'administratie' bewaarde voor eenzame avonden. (Maartje)

Showgirls (1995) - Een film zo slecht, dat ‘ie goed wordt. Geen idee wat hun intenties waren, misschien dachten Paul Verhoeven en zijn crew wel dat ze serieuze cinema aan het maken waren met hun epische vertelling over een danseres die het wil maken in Las Vegas. Het resultaat is de porno-variant van de klassieker All About Eve en daarmee een mooi huzarenstukje in de filmgeschiedenis. Al met al een hele opwindende film. Maar misschien is de tv-versie waar digitaal beha’s aan toegevoegd zijn wel nog opwindender. (Stéphane)

Tampopo (1985) - Ranzige eierporno in Tampopo. (Hiske)

Velvet Goldmine  (1998) - Gefictionaliseerd muziekdrama over de fascinerende glamscene van de vroege jaren '70, met extravagant uitgedoste rocksterren die elkaars lichamen en elkaars zielen consumeren en langzaam vervreemden. Jonathan Rhys Meyers speelt een personage dat duidelijk gemodelleerd is naar David Bowie (een van de weinige 'originele artiesten' die het niet eens was met dit portret en van wie dus ook geen muziek mocht worden gebruikt; ondanks dit gemis is de soundtrack een monument!) en zowel Lou Reed als Iggy Pop vinden we terug in Ewan McGregor. En dan is er nog Christian Bale als verlegen fan die niets liever wil dan deel uit te maken van dit hedonistische avontuur. Tongende rockgoden zijn niet geil, wel opwindend. (Kasper)

Wild Things (1998) - Dankzij deze film heb ik lange tijd een obsessie met Denise Richards gehad. Oké, nog steeds. Ze had het perfecte lichaam. Deze thriller draait om seks en bedrog, en is onbedoeld hilarisch omdat de plottwists elkaar blijven opvolgen, zelfs nog na de aftiteling! Richards heeft een trio met Matt Dillon en Neve Campbell, waarbij je haar mooie billen vol in beeld krijgt. Op internet kun je een extra lange versie van de zoenscène tussen Richards en Campbell vinden (met blote borsten). Verder is er de torso van Dillon en (ja!) de piemel van Kevin Bacon. (Rutger)

Mail

Videoredactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer