Asset 14

Monstertrucks en therapeutisch schieten

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

A brief history of: Geschiedenisles voor muziekbarbaren

✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Ook al denk ik dat ik niet de enige was, schaamde ik me toen ik tijdens het concert van The War On Drugs niet alle nummers kende. Die nummers kwamen van de, voor mij onbekende, eerste vier albums.

Ondanks het feit dat de laatste twee albums pas grote hits zijn geworden, kan ik mezelf zo helaas geen echte fan noemen. Gelukkig biedt Pitchfork hulp aan dit soort muziekbarbaren. Ze maken The Simpsons-achtige video’s over de geschiedenis van muziek. Schijnbaar een vrij nieuwe aanwinst voor de muziekwebsite, aangezien de eerste video afgelopen juni is gepubliceerd.

De laatste aanwinst in A brief history of is een korte geschiedenis van Radiohead. Alle albums passeren de revue, woordgrappen zijn present en het filmpje blijkt zelf ook nog een verhaaltje te zijn. Nu hoop ik dat Pitchfork mij nog iets gaat leren over de turbulente liefdesperikelen van Fleetwood Mac en de ontstaansgeschiedenis van Kanye. En natuurlijk de nodige kennis over The War on Drugs levert.'

The New Colossus: Stomp een nazi

✩✩✩✩✩
Tommy de Bruijn

'Dat ‘mag je een nazi een stomp verkopen' ooit een daadwerkelijk discussiepunt is geworden, verbaast me. Lijkt me toch één van de makkelijkste vragen om met een JAWOHL te beantwoorden. Nazi’s zijn de ultieme slechteriken, of het nou in boeken, films of de echte wereld is. 

Zelf ben ik niet zo van daadwerkelijk fysiek geweld, dus ik zoek mijn heil (no pun intended) liever in het digitale rijk. In de alternatieve geschiedenis van Wolfenstein II: The New Colossus, een videogame van ontwikkelaar MachineGames, hebben de Nazi’s de oorlog gewonnen. Het spel speelt zich af in de jaren '60 en ook de Verenigde Staten zijn gecapituleerd. Manhattan is een nucleaire puinzooi en op televisie kijkt men naar spelshows als ‘German, Or Else!’, waar het Amerikaanse volk onder dwang Duits als nieuwe voertaal aangeleerd krijgt. 

Waar veel videogames al moeite hebben met het vertellen van een simpel narratief zonder te overdreven stemmingswisselingen, vertelt The New Colossus een verhaal dat alle kanten op schiet qua toon. Echt gevoeld menselijk drama wordt afgewisseld met inktzwarte humor en oprecht verontrustende beelden. Denk Inglourious Basterds, met een flinke scheut The Man in the High Castle en een vleugje Twilight Zone. Er zitten dingen in dit spel die ik letterlijk nog nooit eerder in games heb gezien, en de moed waarmee de ontwikkelaar onderwerpen durft aan te snijden die in de meeste piew-piew schietspellen nog niet eens de subtext binnensluipen is bewonderenswaardig. Dus kijk nog een keertje met knarsende tanden naar Trump-over-Charlottesville en schiet vervolgens heel therapeutisch honderden nazi’s (digitaal!) overhoop.' 

Ester Naomi Perquin: Helder en tederzacht

✩✩✩✩✩
Iduna Paalman

'Ik maakte een Twitteraccount aan en gebruikte het jaren niet. Ik gebruik het nog steeds niet vaak, maar er is een overtuigende reden waarom ik toch af en toe de app open: Ester Naomi Perquin. Laat duidelijk zijn dat ik in de eerste plaats dol ben op haar poëzie, en als Dichter des Vaderlands slaat ze vaak de spijker net zo helder als tederzacht op zijn plek. Lees bijvoorbeeld haar gedicht over (de dood van) Dick Bruna en dat over Anne Faber, waarna je even – ik weet het zeker – niets weet uit te brengen.

In de tweede plaats ben ik dol op haar tweets. Ze zijn vaak scherp en ontroerend, maar vooral gewoon heel grappig. Want hee, als iemand doodernstig vraagt of De Nacht van de Poëzie vooral uit poëzie bestaat, en je antwoordt: 'Goedemorgen Wim, het heet natuurlijk wel ‘De Nacht van de Poëzie’, maar het programma bestaat eigenlijk uit een race met monstertrucks, diverse hondenshows en drie boeiende lezingen over de invloed van kaneel op de spijsvertering' – ja, dan lig ik dus echt drie dagen naast mijn stoel van het grinniken. Voor de rest van de Perquin-parels: ga haar volgen!'

Beeld: screenshot uit Wolfenstein II: The New Colossus

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer