Asset 14

Monstertrucks en therapeutisch schieten

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

A brief history of: Geschiedenisles voor muziekbarbaren

✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Ook al denk ik dat ik niet de enige was, schaamde ik me toen ik tijdens het concert van The War On Drugs niet alle nummers kende. Die nummers kwamen van de, voor mij onbekende, eerste vier albums.

Ondanks het feit dat de laatste twee albums pas grote hits zijn geworden, kan ik mezelf zo helaas geen echte fan noemen. Gelukkig biedt Pitchfork hulp aan dit soort muziekbarbaren. Ze maken The Simpsons-achtige video’s over de geschiedenis van muziek. Schijnbaar een vrij nieuwe aanwinst voor de muziekwebsite, aangezien de eerste video afgelopen juni is gepubliceerd.

De laatste aanwinst in A brief history of is een korte geschiedenis van Radiohead. Alle albums passeren de revue, woordgrappen zijn present en het filmpje blijkt zelf ook nog een verhaaltje te zijn. Nu hoop ik dat Pitchfork mij nog iets gaat leren over de turbulente liefdesperikelen van Fleetwood Mac en de ontstaansgeschiedenis van Kanye. En natuurlijk de nodige kennis over The War on Drugs levert.'

The New Colossus: Stomp een nazi

✩✩✩✩✩
Tommy de Bruijn

'Dat ‘mag je een nazi een stomp verkopen' ooit een daadwerkelijk discussiepunt is geworden, verbaast me. Lijkt me toch één van de makkelijkste vragen om met een JAWOHL te beantwoorden. Nazi’s zijn de ultieme slechteriken, of het nou in boeken, films of de echte wereld is. 

Zelf ben ik niet zo van daadwerkelijk fysiek geweld, dus ik zoek mijn heil (no pun intended) liever in het digitale rijk. In de alternatieve geschiedenis van Wolfenstein II: The New Colossus, een videogame van ontwikkelaar MachineGames, hebben de Nazi’s de oorlog gewonnen. Het spel speelt zich af in de jaren '60 en ook de Verenigde Staten zijn gecapituleerd. Manhattan is een nucleaire puinzooi en op televisie kijkt men naar spelshows als ‘German, Or Else!’, waar het Amerikaanse volk onder dwang Duits als nieuwe voertaal aangeleerd krijgt. 

Waar veel videogames al moeite hebben met het vertellen van een simpel narratief zonder te overdreven stemmingswisselingen, vertelt The New Colossus een verhaal dat alle kanten op schiet qua toon. Echt gevoeld menselijk drama wordt afgewisseld met inktzwarte humor en oprecht verontrustende beelden. Denk Inglourious Basterds, met een flinke scheut The Man in the High Castle en een vleugje Twilight Zone. Er zitten dingen in dit spel die ik letterlijk nog nooit eerder in games heb gezien, en de moed waarmee de ontwikkelaar onderwerpen durft aan te snijden die in de meeste piew-piew schietspellen nog niet eens de subtext binnensluipen is bewonderenswaardig. Dus kijk nog een keertje met knarsende tanden naar Trump-over-Charlottesville en schiet vervolgens heel therapeutisch honderden nazi’s (digitaal!) overhoop.' 

Ester Naomi Perquin: Helder en tederzacht

✩✩✩✩✩
Iduna Paalman

'Ik maakte een Twitteraccount aan en gebruikte het jaren niet. Ik gebruik het nog steeds niet vaak, maar er is een overtuigende reden waarom ik toch af en toe de app open: Ester Naomi Perquin. Laat duidelijk zijn dat ik in de eerste plaats dol ben op haar poëzie, en als Dichter des Vaderlands slaat ze vaak de spijker net zo helder als tederzacht op zijn plek. Lees bijvoorbeeld haar gedicht over (de dood van) Dick Bruna en dat over Anne Faber, waarna je even – ik weet het zeker – niets weet uit te brengen.

In de tweede plaats ben ik dol op haar tweets. Ze zijn vaak scherp en ontroerend, maar vooral gewoon heel grappig. Want hee, als iemand doodernstig vraagt of De Nacht van de Poëzie vooral uit poëzie bestaat, en je antwoordt: 'Goedemorgen Wim, het heet natuurlijk wel ‘De Nacht van de Poëzie’, maar het programma bestaat eigenlijk uit een race met monstertrucks, diverse hondenshows en drie boeiende lezingen over de invloed van kaneel op de spijsvertering' – ja, dan lig ik dus echt drie dagen naast mijn stoel van het grinniken. Voor de rest van de Perquin-parels: ga haar volgen!'

Beeld: screenshot uit Wolfenstein II: The New Colossus

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer