Asset 14

Monstertrucks en therapeutisch schieten

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

A brief history of: Geschiedenisles voor muziekbarbaren

✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Ook al denk ik dat ik niet de enige was, schaamde ik me toen ik tijdens het concert van The War On Drugs niet alle nummers kende. Die nummers kwamen van de, voor mij onbekende, eerste vier albums.

Ondanks het feit dat de laatste twee albums pas grote hits zijn geworden, kan ik mezelf zo helaas geen echte fan noemen. Gelukkig biedt Pitchfork hulp aan dit soort muziekbarbaren. Ze maken The Simpsons-achtige video’s over de geschiedenis van muziek. Schijnbaar een vrij nieuwe aanwinst voor de muziekwebsite, aangezien de eerste video afgelopen juni is gepubliceerd.

De laatste aanwinst in A brief history of is een korte geschiedenis van Radiohead. Alle albums passeren de revue, woordgrappen zijn present en het filmpje blijkt zelf ook nog een verhaaltje te zijn. Nu hoop ik dat Pitchfork mij nog iets gaat leren over de turbulente liefdesperikelen van Fleetwood Mac en de ontstaansgeschiedenis van Kanye. En natuurlijk de nodige kennis over The War on Drugs levert.'

The New Colossus: Stomp een nazi

✩✩✩✩✩
Tommy de Bruijn

'Dat ‘mag je een nazi een stomp verkopen' ooit een daadwerkelijk discussiepunt is geworden, verbaast me. Lijkt me toch één van de makkelijkste vragen om met een JAWOHL te beantwoorden. Nazi’s zijn de ultieme slechteriken, of het nou in boeken, films of de echte wereld is. 

Zelf ben ik niet zo van daadwerkelijk fysiek geweld, dus ik zoek mijn heil (no pun intended) liever in het digitale rijk. In de alternatieve geschiedenis van Wolfenstein II: The New Colossus, een videogame van ontwikkelaar MachineGames, hebben de Nazi’s de oorlog gewonnen. Het spel speelt zich af in de jaren '60 en ook de Verenigde Staten zijn gecapituleerd. Manhattan is een nucleaire puinzooi en op televisie kijkt men naar spelshows als ‘German, Or Else!’, waar het Amerikaanse volk onder dwang Duits als nieuwe voertaal aangeleerd krijgt. 

Waar veel videogames al moeite hebben met het vertellen van een simpel narratief zonder te overdreven stemmingswisselingen, vertelt The New Colossus een verhaal dat alle kanten op schiet qua toon. Echt gevoeld menselijk drama wordt afgewisseld met inktzwarte humor en oprecht verontrustende beelden. Denk Inglourious Basterds, met een flinke scheut The Man in the High Castle en een vleugje Twilight Zone. Er zitten dingen in dit spel die ik letterlijk nog nooit eerder in games heb gezien, en de moed waarmee de ontwikkelaar onderwerpen durft aan te snijden die in de meeste piew-piew schietspellen nog niet eens de subtext binnensluipen is bewonderenswaardig. Dus kijk nog een keertje met knarsende tanden naar Trump-over-Charlottesville en schiet vervolgens heel therapeutisch honderden nazi’s (digitaal!) overhoop.' 

Ester Naomi Perquin: Helder en tederzacht

✩✩✩✩✩
Iduna Paalman

'Ik maakte een Twitteraccount aan en gebruikte het jaren niet. Ik gebruik het nog steeds niet vaak, maar er is een overtuigende reden waarom ik toch af en toe de app open: Ester Naomi Perquin. Laat duidelijk zijn dat ik in de eerste plaats dol ben op haar poëzie, en als Dichter des Vaderlands slaat ze vaak de spijker net zo helder als tederzacht op zijn plek. Lees bijvoorbeeld haar gedicht over (de dood van) Dick Bruna en dat over Anne Faber, waarna je even – ik weet het zeker – niets weet uit te brengen.

In de tweede plaats ben ik dol op haar tweets. Ze zijn vaak scherp en ontroerend, maar vooral gewoon heel grappig. Want hee, als iemand doodernstig vraagt of De Nacht van de Poëzie vooral uit poëzie bestaat, en je antwoordt: 'Goedemorgen Wim, het heet natuurlijk wel ‘De Nacht van de Poëzie’, maar het programma bestaat eigenlijk uit een race met monstertrucks, diverse hondenshows en drie boeiende lezingen over de invloed van kaneel op de spijsvertering' – ja, dan lig ik dus echt drie dagen naast mijn stoel van het grinniken. Voor de rest van de Perquin-parels: ga haar volgen!'

Beeld: screenshot uit Wolfenstein II: The New Colossus

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer