Jan van Mersbergen is verhuisd. Hij loopt, fietst en struint door zijn nieuwe buurt en probeert te onthouden wat hij ziet. Iedere zondag wandelt hard//hoofd met hem mee door Amsterdam Zuid, in gezelschap van een fijne collage van Martijn den Ouden.
Een hele tijd stond ik voor de glazen ramen van de supermarkt waarachter de magnetronmaaltijden lagen. Sinds ik alleen woon kook ik niet meer alle dagen. Ik heb een paar Japanse, Thaise en Chinese maaltijden geprobeerd, dat viel niet mee. Nu koos ik voor de goedkoopste nasi en haalde aan de andere kant van deze kleine Albert Heijn nog een paar bakjes saté. Het voorspelde allemaal weinig goeds, ik kocht het toch. Met de handel in mijn rugzak liep ik naar de Primera, waar ik de tijdschriften bekeek. Ik was er vaker geweest en de dames achter de balie kennen me. Afgelopen zomer stond er een verhaal van me in een van die bladen en toen ik dat tijdschrift zag staan, net onder de pornoblaadjes, moest ik lachen en ik zei tegen de dames: "Daar sta ik." Ik wees niet en ze twijfelden even, en op die manier probeer ik me een beetje thuis te voelen in deze buurt.
Aan de overkant van de Stadionkade, precies aan het einde van mijn straat, is de middelbare school waar veel kinderen na groep acht van de Derde Daltonschool naartoe gaan, en op die school zitten mijn kinderen. Het gebouw heeft oranje kozijnen en staat op een hoek aan het water, zodat heel veel lokalen een mooi uitzicht hebben. Laatst liep ik er met mijn zoon langs. Ik vertelde van de school en hij vond het handig, zo dichtbij. Hij vroeg me of er een scheikundelokaal was en wat je daar allemaal kunt doen. Ik wist niet waar dat lokaal was, maar vertelde hem van de proefjeskas en van reageerbuizen en van die mooi gevormde glazen kolommen waar je vloeistoffen mee kunt mengen.
Nu liep ik vanuit de bladenwinkel naar huis. Bij het eetcafé was een jongen aan het schoonmaken. De ramen stonden open. Ik heb er een keer gegeten en toen klonk André Hazes uit de speakers. Dat was een leuke avond. Nu hoorde ik rapmuziek.
