Asset 14

Zit stil

TIP: Zit stil

Het was mijn vierde dag bij De Standaard. Of eigenlijk mijn derde, want op de eerste dag mocht ik na een rondje over de redactie en een korte introductie weer terug naar huis. Mijn eerste stuk had al in de krant gestaan en omdat zowel spelfouten als onjuistheden ontbraken, vond mijn chef het tijd voor het ‘echte werk’: ik mocht op pad. Ik hoefde me die vierde dag niet op de redactie te melden, maar moest naar het huis van een bekende schrijver in Antwerpen. De schrijver had net zijn laatste boek uitgebracht, maar daar zouden we het niet over hebben. Het gesprek moest over het leven gaan.

De bekende schrijver bleek net de schrijver te zijn waarvan ik bijna alles had gelezen. Veel voorbereiding had ons gesprek dus niet nodig: ik wist al zo veel van hem, waar hij geboren was, wat er mis ging in zijn jeugd, hoe hij alles heeft verwerkt door er de mooiste boeken over te schrijven. Toch oefende ik de hele avond mijn vragen, want als er iemand was bij wie ik niet wilde afgaan, was hij het wel. Mijn chef gaf me wat laatste tips - kom niet te laat - en zo stond ik op mijn vierde werkdag veel te vroeg voor de deur van de schrijver. Toen ik zijn naam op het bordje naast de bel zag staan, wilde ik bijna meteen weer vertrekken - mijn hele lijf deed pijn van de zenuwen. Ik besloot wat rondjes rond zijn huis te lopen tot ik nog maar net iets te vroeg was en belde aan. ‘Bent u de journaliste of komt u met mijn koelkast?’ sprak zijn zachte stem door de intercom. Het was de eerste keer dat iemand me journaliste noemde.

Zijn huis was prachtig. Net na mij arriveerde de man met de koelkast. Terwijl hij met mijn gastheer in de keuken stond, kon ik door de deur in de hal stiekem de schrijfkamer bekijken. Alle vier de wanden stonden vol met boeken. De kamer was zo mooi dat ik vergat waarom ik me in het huis van de schrijver bevond. Het liefst had ik naar binnen willen lopen om alle boeken even uit de kast te nemen, maar de man met de koelkast was klaar en de schrijver stond plots achter me. ‘Gaat u mee?’ Ik volgde hem naar boven, waar we plaats namen op zijn bank. Door het raam was de toren van de kathedraal te zien. Ik probeerde niet te laten merken hoe nerveus ik was toen ik mijn schrift vol vragen zocht, maar het was niet nodig. Zonder iets te hoeven zeggen, begon hij te vertellen.

‘Angst verlamt. Zelf heb ik te lang stil gezeten omdat ik bang was voor wat er zou kunnen gebeuren. “Zit stil, dan overkomt u niets”, is de titel van een hoofdstuk uit een van mijn boeken. En zo is het, als je nooit eens weggaat, overkomt je niets - maar je leeft ook niet.’ De schrijver gaf me zijn tips voor het leven en de dag erna verschenen ze in de krant. Zijn beste tip stond daar echter niet tussen. Toen we klaar waren gaf hij me zijn laatste boek cadeau. ‘Ik zag hoe u naar mijn boekenkasten stond te kijken. Blijf schrijven, maar blijf vooral lezen.’

   

Beeld: Isaac Israëls

Mail

Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer