Mijn held is Yuri van Gelder, omdat hij de enige topsporter is die ik een beetje begrijp. Ik kan niet ontkennen dat ik verwonderd was, toen ik las dat hij voor een tweede keer zijn zorgvuldig opgebouwde turncarrière inruilde voor een avondje plezier. ‘Hij zal nu toch niet weer...?’ Maar ik snap al helemaal niks van mensen die zich jarenlang in de lelijkste outfits in het zweet lopen te werken om één keer de kans te hebben om één record een heel, heel klein beetje te verbeteren.
Bij Yuri gaat het tenminste ergens over. Hij had wat te bewijzen. In zijn eigen woorden: dat hij een topsporter is en geen junk. En dat heeft hij al bewezen, hij vocht zich vanuit een cocaïneverslaving naar de Olympische Spelen. Al die jaren training en onthouding, dat is de prestatie. Yuri is een echte zenmeester. Het eventuele resultaat dat hij zou hebben behaald bij zijn gemiste kampioenswedstrijd is een futiliteit.
‘Dan kun je beter vieren dat je in Rio de Janeiro zit met de liefde van je leven.’
Eén verkeerde zweetdruppel waardoor hij uit de ringen was gegleden. Een verkouden toeschouwer die hem met een misplaatste kuch uit zijn concentratie had gehaald. Dat was pas jammer geweest! Voor hetzelfde geld was Yuri keurig op tijd onder de wol gegaan op de Olympische slaapzaal, maar was hij 's ochtends bij het opstaan over de burgerlijke pantoffels van Epke Zonderland gestruikeld. Had hij zijn teen gebroken en moest hij alsnog met de kneusjesvlucht naar huis. Dan kun je beter vieren dat je in Rio de Janeiro zit met de liefde van je leven. Die heb je nog langer nodig dan je sportcarrière.
Stel dat hij goud had gewonnen. Dan was hij thuisgekomen met een stukje metaal aan een lintje. Zijn vriendin zou het pas over tien jaar hebben durven vragen, tijdens een opruimsessie: ‘Yuri, mag dat lelijke ding nou eindelijk eens weg van boven de schoorsteenmantel?’ Er zijn mensen om minder gescheiden. Op verjaardagsfeestjes zou iedereen hem een beetje proberen te ontlopen. ‘O, daar heb je ome Yuri weer. Gaat hij zeker weer vertellen hoe hij goud won op de Olympische Spelen.’
‘Mijn held kiest voor de dingen die echt belangrijk zijn.’
Wedstrijden winnen is eenzaam en je wordt er geen leuker mens van. Als iemand mijn held straks vraagt waarom hij geen eerste werd op de Olympische Spelen kan hij met opgeheven hoofd zeggen: ‘Ik was een nachtje gaan doorzakken en toen hebben die mierenneukers van het NOC*NSF me naar huis gestuurd. Anders had ik zeker gewonnen.’ En samen zouden ze lachen. Mijn held kiest voor de dingen die echt belangrijk zijn.
En wie weet is hij alweer aan het trainen voor de Spelen van 2020 en denkt hij al na over zijn volgende classy uitglijder. Niets is onmogelijk in het universum van levenskunstenaar Yuri van Gelder.
Foto via Wiki.
