Met de winnaars van de Fake For Real-fotowedstrijd." /> Met de winnaars van de Fake For Real-fotowedstrijd." />
Asset 14

video/tekst/beeld over 'fake'

Drie disciplines benaderen hetzelfde onderwerp: een video, een tekst van Mees en een speciaal beeld over het onderwerp fake. Voor dit thema verzon onze beeldredactie samen met Lomography Magazine de 'Fake For Real'-wedstrijd voor (fake) analoge fotografie. Zie na de video en de tekst de drie winnaars!


----

Fake

In een enorm herenhuis (weliswaar van karton geconstrueerd, maar desalniettemin tonnen waard) is een kamer vrijgemaakt voor de vrouwen en hun cosmetica-ritueel. Ze doen er uren over om hun bossen nephaar in te vlechten en dit vervolgens met een steiltang te bewerken - alsnog zitten ze er de gehele aflevering aan te plukken. Ik zit op de bank voor de televisie, en heb nog net de moeite gedaan een onderbroek aan te trekken (een beha was een beetje a bridge too far).

Terwijl ik ongegeneerd de restanten van het eten van gisteren naar binnen werk, kijk ik pulp: het kanaal is MTV, het programma heet Jersey Shore. Sammi 'the Sweetheart' (een volledig onterecht gekozen bijnaam voor een feeks van een vrouw) heeft ruzie met haar anabolenman. “You’re being so fake right now!” krijst ze, en ze doet haar haarextensions nog een keer goed. Met haar nepnagels tikt ze op de tafel. De camera zwiept naar Ronny. Met zijn opgepompte spieren en zonnebankgebruinde huid kaatst hij de bal terug. “I’m not being fake, you are!” Als ironie een naam had, was het 'Reality tv'. Wie zijn deze mensen, en waarom zijn ze zo geobsedeerd door elkaars authenticiteit? Wat beweegt de glibberende pot om de andere in olie gesmeerde ketel vet te noemen?

Het meest gehoorde scheldwoord in ‘realityhuizen' is niet bitch. Het is niet cunt. Het is ook niet slut. Het is ‘fake’. Het onderscheid tussen ‘fake bitches’ en ‘real bitches’ is een precaire kwestie, waar niemand echt een vinger op kan leggen, maar de verwijten slingeren te pas en te onpas over tafel. Voor de buitenstaander die zonder brassière en met uitgelopen mascara voor het beeldscherm zit en een leger volgeplamuurde bimbo’s zonder ondergoed elkaar in de haren ziet vliegen, is het compleet niet te volgen, maar voor dit gepeupel op de televisie is het een heel erg serieuze aangelegenheid.

Voor het oog van de natie (en daarbuiten) moeten ze hun authenticiteit verdedigen. Op fora spreken ongenuanceerde fans zich uit over de echtheid van hun idolen, waarbij voornamelijk hun gedrag ten tijde van conflict als graadmeter geldt. Besluit iemand niet aan het gevecht deel te nemen: nep. Luistert iemand moedwillig naar de argumenten van beide partijen, om vervolgens een conclusie te trekken: wispelturig. Stort iemand zich vol overgave op de ‘vijand’: echt. Aangewezen op basale eigenschappen (vechten zuipen neuken) reduceren ze elkaar tot zonnebankgetinte apen, en wij kijken ernaar. Of wijzelf ‘echt’ zijn komt nimmer ten sprake, dat is zo. Onze echte dijen zitten op de bank, onze echte vingers drukken op de volumeknop als de reclame het programma onderbreekt.

Maar wat maakt deze qua uiterlijk volledig gefabriceerde mensen wel of niet echt? Felicity Grace Perry schreef in The Slut at School: Sex, Dress and Authenticity over hoe middelbare vrouwelijke scholieren hun medestudenten veroordelen op hun sletterige voorkomen, en hun authenticiteit. Daarin is het belangrijkste aspect dat iemands uiterlijk een 'daadwerkelijke weerspiegeling' van zijn of haar persoonlijkheid is, of dat dit enkel werd gebruikt om de mening van de buitenstaander positief te beïnvloeden. Met andere woorden: kleedt een vrouw zich voor zichzelf, of naar het oordeel van de man en haar vriendinnen?

De meeste ondervraagden gaven al snel toe dat ook zij zich in bepaalde mate aankleedden voor de buitenwereld, maar op een manier waarop zij nog steeds geoorloofd waren zichzelf als 'echt' te bestempelen. De neppe vrouwen daarentegen bekommerden zich volgens hen enkel om wat de ander van hen zou vinden, met de nadruk op het bijvoeglijk naamwoord sexy. Deze gevoelige scheidslijn luisterde zo nauw dat niemand een duidelijk antwoord kon geven op de vraag waar nu precies de crux ligt.

We zouden kunnen stellen dat een vrouw pas echt is als het gezicht onopgemaakt en de boezem ongesteund is of, in het geval van de man, als er een stoppelbaard en zweetlucht in het spel is, maar wie houden we voor de gek? Eigenlijk zijn we allemaal lang en breed door Photoshop gehaald voor we de deur uit gaan. Het haar is gekapt, de tanden stonden jarenlang in de steigers, de oksels zijn gewassen en onze onderbroek is schoon. En het belangrijkste criterium is het oordeel van anderen. En ja, als iedereen nep-tieten heeft, dan ga je je mening baseren op minieme verschillen. Verschillen die de buitenwereld niet eens kan onderscheiden. Of iemand 'echt' of 'nep' is gaat hier niet meer over enkel het uiterlijk, maar over mensen die hun eigen persoonlijkheid verbloemen, door zich voor te doen als iemand die ze (althans volgens anderen) niet zijn - mensen die met alle winden meewaaien, alle trends op de voet volgen, zich willen spiegelen aan celebrities en hun mening af laten hangen van de reacties die ze hierop zullen krijgen, zonder zelf een standpunt in te willen nemen. Het blijft een heikel punt om hier een duidelijk onderscheid te maken, want wie zijn wij om met de gelakte vinger te wijzen?

Authenticity is in the eye of the beholder. De enige toeschouwer die kan beslissen of je authentiek bent, staat voor je in de spiegel. Alle anderen zijn gewoon fake bitches.

Door Ava Mees List

----

Deze foto is erg bijzonder qua sfeer. Het 'object' in de lucht prikkelt de fantasie. Het zou echt kunnen zijn... Daarom de eerste prijs!

De dubbele belichting zorgt voor een dramatisch beeld, wat je aandacht vasthoudt. De kleuren zijn prachtig, net als de compositie. Een mooie tweede plaats.

Een erg verrassende en surrealistische foto. Het wekt de indruk dat je naar de Aarde kijkt en dat de kinderen de planeet een nieuwe vorm proberen te geven. Een foto met een duidelijke context en daarom de terechte nummer drie van deze rumble.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer