Asset 14

Sjans op de werkvloer

“Ze zeggen allemaal dat ik iets moet. Ik moet helemaal niks. Vroeger was ik nooit zo, maar als ze me nu gaan rondcommanderen zeg ik gewoon: “D’r uit en d’r nooooit meer in!” Tegen jou zal ik dat niet zeggen hoor, jij bent mijn vriend.” “Goed te horen mevrouw, ik geef u groot gelijk. Kan ik misschien iets voor u opwarmen?” “Opwarmen? Als ik wil dat jij iets bij mij opwarmt, dan kruip ik wel lekker dicht tegen je aan.”

Ik schiet in de lach, wat moet ik hier nou op antwoorden? Ik besluit maar gewoon de koelkast te openen. “Zal ik het Chinese eten dat hier ligt voor u opwarmen?” “Nee gadverdamme, dat heeft mijn dochter gehaald. Ik heb er gisteren ook al pijn van in mijn buik gehad.” “Oké, dan wordt het hutspot,” bepaal ik gemakkelijk door lukraak een kant-en-klaarmaaltijd uit de koelkast te pakken.

“Wat vind je vrouw er eigenlijk van dat je hier komt? Straks denkt ze nog dat ik je bij haar wegsteel. Ik heb veel vrouwen gekend hoor, waar je hun man niet eens in de ogen mocht kijken.” “Mijn vriendin is niet zo jaloers aangelegd. Zolang je maar niet dicht tegen me aankruipt, vindt ze het wel goed.” “Pas maar op, ik geef je zo een pakkerd,” zegt mevrouw met een ondeugende twinkeling in haar ogen.

Illustratie: Gemma Pauwels

Mevrouws geflirt begint nu toch wat ongemakkelijk te worden. Als ze zestig jaar jonger was geweest had ik er misschien anders over gedacht. Het lijkt erop dat ze zich daadwerkelijk jonger waant. De mensen waar ik over de vloer kom zie ik vaker langzaam teruggaan in de tijd. Zij zit nu rond de vijfentwintig, op de top van haar seksualiteit, een begerige vrijgezel die al haar vriendinnen om zich heen al klef ziet samenhokken.

En nu sta ik in haar keuken. Een man van 27 jaar, groot, gespierd en met mooie blauwe ogen. Een jonge vader die zijn voortplantingsdrift heeft bewezen en nog zorgzaam is ook. Ik haal een dampend bord met hutspot uit de oven en in slow motion loop ik naar haar tafel. De stoom stijgt langzaam van het eten op en wanneer ik de maaltijd voor mevrouw neerzet, is er niet veel meer dan een dunne nevelwolk tussen ons in. Mevrouw kijkt niet naar haar eten, maar in mijn zeeën van ogen waarin zij kijkt alsof ze haar hele jeugd weerspiegeld ziet.

“Eet smakelijk mevrouw,” zeg ik terwijl ik me snel weer van haar wegdraai. Want als ik twee tellen langer was blijven staan, had ik hoogstwaarschijnlijk twee bejaarde lippen op de mijne gedrukt gekregen. Natuurlijk gun ik mevrouw een avontuurtje terug in de tijd. Maar haar snorharen in de mijne… Dat zij hunkert naar haar verleden, betekent niet dat ik klaar ben voor mijn toekomst.

Mail

Sander Ritman

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer