Asset 14

Kijk The Passion met je moeder

Vandaag komt mijn moeder bij me eten.

Ze vindt niks wat ik maak lekker, zelfs niet wanneer ik vroeger terug kook in mijn pannen; wanneer ik háár bloemkool met een papje, gekookte aardappels en schnitzel maak. Na de scheiding weet mijn moeder niet meer wat ze lekker vindt. Na de scheiding weet ik niet meer hoe ik haar gelukkig kan maken. Vandaag probeer ik het met nasi.

We eten het avondeten vlug op, net als vroeger, toen mijn vader nog mee at. Daarna rookten ze beiden zelfgemaakte sigaretten. Maar vroeger is stuk en mijn moeder houdt ook niet van nasi. Ze houdt nog wel van roken. Na het eten gaan we op de bank zitten. We zwijgen. Ik zet de televisie aan. Ze haalt haar sigarettenapparaatje tevoorschijn, stopt er shag in, duwt het topje van de filtersigaret over het tuutje en klikt het apparaat heen en weer. Een sigaret. Pure magie. Vroeger probeerde ik het ook als ik een wijntje op had, maar het lukte nooit. Haar lukt het altijd. Wanneer ze RTL Boulevard kijkt, GTST of The Passion, klikt ze hele pakjes vol. Nu is er niks op televisie. Mijn moeder bergt haar sigarettenautomaatje op.

The Passion. Dit paasspektakel is misschien wel het enige waar we allebei enthousiast over zijn. Ik vraag of ze de allereerste editie weleens gezien heeft. Ze denkt van niet.
‘Zal ik hem opzetten?’ vraag ik.
‘Die is nu toch niet op televisie?’
‘We kunnen ‘m via uitzending gemist kijken.’
‘O nou.’ Het klinkt ongelovig. ‘Zet maar op dan.’

Terwijl uitzending gemist het paasverhaal buffert, haalt mijn moeder haar automaatje weer tevoorschijn. Ze zet ‘m op tafel, met de pot shag ernaast en nieuwe hulzen. Ik zet een schaaltje bitterballen in de oven, schenk twee glazen wijn in en leg een dekentje over onze benen.

Als de camera Gouda laat zien, steekt mijn moeder een sigaret op. Syb van der Ploeg komt als Jezus aanfietsen en zingt Iedereen is van de wereld door het microfoontje dat op zijn wang is geplakt. Manuel Venderbos fietst erachter en weer daarachter fietst een andere discipel. ‘Hé,’ zegt mijn moeder, ‘dat is Dex uit Goede Tijden.’ Ik ken Dex niet. De laatste keer dat ik naar Goede Tijden keek, aten we nog bloemkool met een papje.

Terwijl Jezus langs de Schoenenreus loopt, wacht Petrus op het bankje. Dat weet ik omdat de tweede jongen met een microfoontje altijd Petrus is. ‘Weet je dat hij eigenlijk gewoon Chiel heet?’ zegt mijn moeder. Ik frons mijn wenkbrauwen. Mijn moeder wijst met haar sigaret in haar hand naar de blonde Petrus. ‘Dat is Thomas Berge. Weet je niet wie Thomas Berge is?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Nou maakt niet uit, hij heet ook gewoon Chiel.’

Dan komt Frank Lammers in beeld. Hij heeft ook een microfoontje op zijn wang, dus hij is Judas. Als Judas naar Jezus loopt, zien we hem pas echt goed. Mijn moeder veert op. ‘Krijg nou wat!’ roept ze naar mij, en naar Frank Lammers. ‘Dat is die gozer van de JUMBO-reclame! Ik vond ‘m al zo goed, nou, kijk nou! Ik wist het. Zo zit je in de reclame voor de JUMBO en zo zit je in The Passion. Ik heb er echt oog voor.’

Als Judas en Jezus elkaar knuffelen, lach ik naar mijn moeder. Ik nestel me tegen haar aan en neem een slokje wijn. ‘Mam, kun je voor mij ook een sigaretje maken?’

Mail

Lianne Collignon schrijft proza. Zware kost maakt ze licht verteerbaar. Veel van haar verhalen zijn terug te vinden op Achtentwintiger.com. Op dit moment is ze bezig met haar debuutroman.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer