Asset 14

Kijk The Passion met je moeder

Vandaag komt mijn moeder bij me eten.

Ze vindt niks wat ik maak lekker, zelfs niet wanneer ik vroeger terug kook in mijn pannen; wanneer ik háár bloemkool met een papje, gekookte aardappels en schnitzel maak. Na de scheiding weet mijn moeder niet meer wat ze lekker vindt. Na de scheiding weet ik niet meer hoe ik haar gelukkig kan maken. Vandaag probeer ik het met nasi.

We eten het avondeten vlug op, net als vroeger, toen mijn vader nog mee at. Daarna rookten ze beiden zelfgemaakte sigaretten. Maar vroeger is stuk en mijn moeder houdt ook niet van nasi. Ze houdt nog wel van roken. Na het eten gaan we op de bank zitten. We zwijgen. Ik zet de televisie aan. Ze haalt haar sigarettenapparaatje tevoorschijn, stopt er shag in, duwt het topje van de filtersigaret over het tuutje en klikt het apparaat heen en weer. Een sigaret. Pure magie. Vroeger probeerde ik het ook als ik een wijntje op had, maar het lukte nooit. Haar lukt het altijd. Wanneer ze RTL Boulevard kijkt, GTST of The Passion, klikt ze hele pakjes vol. Nu is er niks op televisie. Mijn moeder bergt haar sigarettenautomaatje op.

The Passion. Dit paasspektakel is misschien wel het enige waar we allebei enthousiast over zijn. Ik vraag of ze de allereerste editie weleens gezien heeft. Ze denkt van niet.
‘Zal ik hem opzetten?’ vraag ik.
‘Die is nu toch niet op televisie?’
‘We kunnen ‘m via uitzending gemist kijken.’
‘O nou.’ Het klinkt ongelovig. ‘Zet maar op dan.’

Terwijl uitzending gemist het paasverhaal buffert, haalt mijn moeder haar automaatje weer tevoorschijn. Ze zet ‘m op tafel, met de pot shag ernaast en nieuwe hulzen. Ik zet een schaaltje bitterballen in de oven, schenk twee glazen wijn in en leg een dekentje over onze benen.

Als de camera Gouda laat zien, steekt mijn moeder een sigaret op. Syb van der Ploeg komt als Jezus aanfietsen en zingt Iedereen is van de wereld door het microfoontje dat op zijn wang is geplakt. Manuel Venderbos fietst erachter en weer daarachter fietst een andere discipel. ‘Hé,’ zegt mijn moeder, ‘dat is Dex uit Goede Tijden.’ Ik ken Dex niet. De laatste keer dat ik naar Goede Tijden keek, aten we nog bloemkool met een papje.

Terwijl Jezus langs de Schoenenreus loopt, wacht Petrus op het bankje. Dat weet ik omdat de tweede jongen met een microfoontje altijd Petrus is. ‘Weet je dat hij eigenlijk gewoon Chiel heet?’ zegt mijn moeder. Ik frons mijn wenkbrauwen. Mijn moeder wijst met haar sigaret in haar hand naar de blonde Petrus. ‘Dat is Thomas Berge. Weet je niet wie Thomas Berge is?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Nou maakt niet uit, hij heet ook gewoon Chiel.’

Dan komt Frank Lammers in beeld. Hij heeft ook een microfoontje op zijn wang, dus hij is Judas. Als Judas naar Jezus loopt, zien we hem pas echt goed. Mijn moeder veert op. ‘Krijg nou wat!’ roept ze naar mij, en naar Frank Lammers. ‘Dat is die gozer van de JUMBO-reclame! Ik vond ‘m al zo goed, nou, kijk nou! Ik wist het. Zo zit je in de reclame voor de JUMBO en zo zit je in The Passion. Ik heb er echt oog voor.’

Als Judas en Jezus elkaar knuffelen, lach ik naar mijn moeder. Ik nestel me tegen haar aan en neem een slokje wijn. ‘Mam, kun je voor mij ook een sigaretje maken?’

Mail

Lianne Collignon schrijft proza. Zware kost maakt ze licht verteerbaar. Veel van haar verhalen zijn terug te vinden op Achtentwintiger.com. Op dit moment is ze bezig met haar debuutroman.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer