Asset 14

Kijk The Passion met je moeder

Vandaag komt mijn moeder bij me eten.

Ze vindt niks wat ik maak lekker, zelfs niet wanneer ik vroeger terug kook in mijn pannen; wanneer ik háár bloemkool met een papje, gekookte aardappels en schnitzel maak. Na de scheiding weet mijn moeder niet meer wat ze lekker vindt. Na de scheiding weet ik niet meer hoe ik haar gelukkig kan maken. Vandaag probeer ik het met nasi.

We eten het avondeten vlug op, net als vroeger, toen mijn vader nog mee at. Daarna rookten ze beiden zelfgemaakte sigaretten. Maar vroeger is stuk en mijn moeder houdt ook niet van nasi. Ze houdt nog wel van roken. Na het eten gaan we op de bank zitten. We zwijgen. Ik zet de televisie aan. Ze haalt haar sigarettenapparaatje tevoorschijn, stopt er shag in, duwt het topje van de filtersigaret over het tuutje en klikt het apparaat heen en weer. Een sigaret. Pure magie. Vroeger probeerde ik het ook als ik een wijntje op had, maar het lukte nooit. Haar lukt het altijd. Wanneer ze RTL Boulevard kijkt, GTST of The Passion, klikt ze hele pakjes vol. Nu is er niks op televisie. Mijn moeder bergt haar sigarettenautomaatje op.

The Passion. Dit paasspektakel is misschien wel het enige waar we allebei enthousiast over zijn. Ik vraag of ze de allereerste editie weleens gezien heeft. Ze denkt van niet.
‘Zal ik hem opzetten?’ vraag ik.
‘Die is nu toch niet op televisie?’
‘We kunnen ‘m via uitzending gemist kijken.’
‘O nou.’ Het klinkt ongelovig. ‘Zet maar op dan.’

Terwijl uitzending gemist het paasverhaal buffert, haalt mijn moeder haar automaatje weer tevoorschijn. Ze zet ‘m op tafel, met de pot shag ernaast en nieuwe hulzen. Ik zet een schaaltje bitterballen in de oven, schenk twee glazen wijn in en leg een dekentje over onze benen.

Als de camera Gouda laat zien, steekt mijn moeder een sigaret op. Syb van der Ploeg komt als Jezus aanfietsen en zingt Iedereen is van de wereld door het microfoontje dat op zijn wang is geplakt. Manuel Venderbos fietst erachter en weer daarachter fietst een andere discipel. ‘Hé,’ zegt mijn moeder, ‘dat is Dex uit Goede Tijden.’ Ik ken Dex niet. De laatste keer dat ik naar Goede Tijden keek, aten we nog bloemkool met een papje.

Terwijl Jezus langs de Schoenenreus loopt, wacht Petrus op het bankje. Dat weet ik omdat de tweede jongen met een microfoontje altijd Petrus is. ‘Weet je dat hij eigenlijk gewoon Chiel heet?’ zegt mijn moeder. Ik frons mijn wenkbrauwen. Mijn moeder wijst met haar sigaret in haar hand naar de blonde Petrus. ‘Dat is Thomas Berge. Weet je niet wie Thomas Berge is?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Nou maakt niet uit, hij heet ook gewoon Chiel.’

Dan komt Frank Lammers in beeld. Hij heeft ook een microfoontje op zijn wang, dus hij is Judas. Als Judas naar Jezus loopt, zien we hem pas echt goed. Mijn moeder veert op. ‘Krijg nou wat!’ roept ze naar mij, en naar Frank Lammers. ‘Dat is die gozer van de JUMBO-reclame! Ik vond ‘m al zo goed, nou, kijk nou! Ik wist het. Zo zit je in de reclame voor de JUMBO en zo zit je in The Passion. Ik heb er echt oog voor.’

Als Judas en Jezus elkaar knuffelen, lach ik naar mijn moeder. Ik nestel me tegen haar aan en neem een slokje wijn. ‘Mam, kun je voor mij ook een sigaretje maken?’

Mail

Lianne Collignon schrijft proza. Zware kost maakt ze licht verteerbaar. Veel van haar verhalen zijn terug te vinden op Achtentwintiger.com. Op dit moment is ze bezig met haar debuutroman.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer