Vanaf 30 oktober kun je meebouwen aan een brug in Rotterdam waarmee je vanuit het stationsgebied lopend of fietsend oversteekt naar Rotterdam Noord. Deze brug wordt gefinancierd door crowdfunding. Dit klinkt misschien als een overmoedig plan, maar omdat architectenbureau ZUS het plan heeft gelanceerd heb ik er vertrouwen in dat dit wel eens zou kunnen lukken.
ZUS heeft al eerder het bijna onmogelijke voor elkaar gekregen: Terwijl de sloopvergunning al was vergeven voor het leegstaande kantoorpand waar ze anti-kraak kantoor in hielden, hebben ze de grote projectontwikkelaar LSI zover gekregen om het nog even te laten staan. Vervolgens hebben ze het pand tijdelijk ingericht als kantoorruimte voor ondernemers uit de creatieve industrie. In een tijd dat er onderzoeksbureau's, beleidsmakers, architecten en stedenbouwers nadenken over de enorme leegstand in de kantoorgebouwen, lossen zij dat concreet op. Terwijl kraken wordt verboden, geven zij oplossingen voor creatief gebruik.
ZUS lijkt het adagium te volgen 'verbeter de wereld, begin bij jezelf'. Zij werken aan plannen om hun eigen directe omgeving te veranderen: het stationsgebied in Rotterdam. Een voorstel van ZUS is om de wederopbouwarchitectuur te laten staan en daarbovenop de nieuwe torens te bouwen. Waarom zouden we nog meer panden wegslopen als je kunt voortbouwen op het bestaande? Een verfrissend idee in een stad waar na de oorlog bijna meer is gesloopt dan tijdens het bombardement zelf, zoals Gyz la Riviere onlangs opnieuw aantoonde in zijn boek 'Rotterdam 2040'.
Met deze aanpak stelt ZUS interessante kwesties aan de kaak. Rotterdam lijdt sinds het bombardement aan een permanente vernieuwingsdrang. Eerst moest het de modernste stad van Nederland worden, daarna de stad van het volk en toen weer de stad van de wolkenkrabbers. Zoals ZUS het mooi geformuleerd heeft; Rotterdam heeft een cultuur van 'stad maken'. ZUS laat zien dat je jezelf ook opnieuw kunt uitvinden door te kijken naar de bestaande stad. Indirect stelt ZUS hier de vraag naar de zegeningen van de crisis. Want iedereen weet dat als de financiële crisis niet was uitgebroken, er nu werd geheid op de plek waar al die creatieve bedrijven nu een nieuwe culturele infrastructuur opbouwen. Kunnen we deze tijdelijke stilstand niet gebruiken om eens goed te kijken naar wat we hebben? Wat is waardevol? Hoe kunnen we met kleine ingrepen de bestaande potenties benutten en vergroten? Is dat niet veel efficiënter dan na sloop helemaal opnieuw te beginnen? En bovenal, is de architectonische en historische gelaagdheid die we dan krijgen ook niet veel spannender?
Het nieuwste project is dus een brug. Een brug die het stationsgebied verbindt met de rest van de stad. Specifieker, met het voormalig station Hofplein, die verscholen hoek in het centrum waarin vorige maand de Mini Mall is geopend. Deze brug geeft fietsers en voetgangers de gelegenheid om eeuwige wachttijden bij de stoplichten te omzeilen. Dan rijd je zó de voormalige Hofpleinlijn op, die ooit getransformeerd moet worden naar het voorbeeld van het High Line Park in New York. Ben je net zo enthousiast als ik over die nieuwe brug, dan kan je vanaf 30 oktober een plank of een brugdeeltje kopen met je naam, of je favoriete dichtregel, erop.
