Asset 14

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Volgens Jazz Komproe wordt het tijd dat we niet alleen naar jongeren luisteren, maar jongeren ook echt een stem geven. Politieke ongelijkheid verkleinen, gebrekkige representatie aanpakken en politieke desinteresse doorbreken? Stemmen vanaf je zestiende helpt.

De klimaatcrisis, wooncrisis, groeiende ongelijkheid, toenemende studieschulden, tekorten in het onderwijs, grote problemen in de jeugdzorg. Elke dag debatteren volksvertegenwoordigers in Den Haag over onderwerpen die jongeren aangaan. Ondanks het feit dat er beleid wordt gemaakt dat voornamelijk gaat over onze toekomst, lijkt onze stem het minst belangrijk van allemaal. Dit heeft ook direct gevolgen op de politieke interesse van jongeren, onder 15 tot 18-jarigen ligt deze op een schamele 32%. Enorme hoeveelheden adviseurs, onderzoekers en vooral ook PR-managers komen met totaal impactloze oplossingen. Denk aan een kinderraad of een gesprek met een politicus begeleid door een youtuber. Met geen van deze oplossingen worden jongeren echt serieus genomen of krijgen ze echte invloed. Helaas blijft een van de meest effectieve manieren om jongeren bij de politiek te betrekken buiten beeld: het verlagen van de stemgerechtigde leeftijd.

Velen haken bij het horen van deze oplossing direct af. Zestienjarigen hebben niet bepaald de reputatie dat ze heel verantwoordelijk zijn en een enorme groep impulsieve pubers stemrecht geven lijkt op het eerste gezicht niet voordelig voor de samenleving.

Maar dat is het nou juist, door jongeren ook stemrecht te geven wordt onze democratie wel degelijk sterker. Een groter deel van onze bevolking krijgt de kans om te worden gerepresenteerd en jongeren staan klaar om die kans te pakken. Kijk naar Oostenrijk, het eerste land in Europa met een stemgerechtigde leeftijd van 16. Hier is de opkomst onder 16- en 17-jarigen hoger dan onder jongeren boven de 18. De hoge opkomst onder 16- en 17-jarigen is extra belangrijk aangezien jongeren die vanaf hun stemgerechtigde leeftijd stemmen ook later in hun leven vaker hun stem zullen uitbrengen.

Verder laten jongeren in Oostenrijk zien dat ze niet alleen op komen dagen, maar ook zelfstandig hun stem kunnen uitbrengen. Dit zou overigens geen verassing moeten zijn, jongeren mogen dan misschien geen interesse hebben in de politiek, maar ze hebben zeker weten een mening over maatschappelijke onderwerpen. Het zijn niet voor niets jongeren die staken voor het klimaat, de Black Lives Matter beweging op sociale media groter dan ooit hebben gemaakt en zich laten horen over hoe het coronabeleid hen raakt. Door jongeren toegang te geven tot de politiek kan hun activisme, maar ook hun persoonlijke zorgen worden omgezet in politieke interesse.

Deze politieke interesse kan nog verder worden vergroot via het onderwijs. Als zestienjarige zit je nog dagelijks in de klas en via lessen burgerschap of maatschappijleer ontwikkel je democratische normen en waarden. Je kunt je voorstellen dat leerlingen makkelijker voor dit soort lessen te motiveren zijn als ze stemgerechtigd zijn en stemmen niet voelt als een ver-van-mijn-show. Door de stemgerechtigde leeftijd te verlagen naar 16 en vanuit het onderwijs stemmen te stimuleren kan ook politieke ongelijkheid worden verkleind. Op dit moment stemmen jongeren met een praktische opleiding minder vaak dan jongeren met een theoretische opleiding. Dit gat moet gedicht worden en scholen kunnen daar een rol in spelen. Zo kunnen er stembureaus worden geopend op school en kan er in de aanloop naar verkiezingen veel aandacht worden besteed aan politiek in de les.

Het is duidelijk dat de stemgerechtigde leeftijd omlaag kan. Nee, dat moet zelfs. Als je wil voorkomen dat de toekomstige generaties de politiek de rug toekeren dan moet je niet alleen maar luisteren, je moet jongeren een echte stem geven. De democratie wordt er sterker van, de politieke ongelijkheid wordt er kleiner van, de representatie wordt er beter van en alle jonge activisten worden er een stuk blijer van.

Beeld: Manny Becerra via Unsplash

Mail

Jazz Komproe (2003) studeert Politicologie, filosofie en economie aan de VU in Amsterdam en is voorzitter van DWARS Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer

KIRAC loopt achter op John de Mol

KIRAC loopt achter op John de Mol

Achter de façade van KIRACs kunstkritiek gaat vooral getreiter schuil. Volgens Julius Koetsier kunnen ze nog veel leren van populaire tv shows. Lees meer