Asset 14

Ten Miles

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar de actualiteit. Jana blikt terug op het lopen van de Antwerp Ten Miles.

Laten we er niet flauw over doen: (hard)lopen is een hype; eentje op maat gesneden voor de stadsmens die graag in modieuze outfit en met zijn smartphone als personal coach wat aan zijn conditie doet. Marathons, Ten Miles of zelfs ‘Ladies Runs’ (een ietwat bedenkelijke naam voor loopwedstrijden waarvan de afstand minder dan tien kilometer bedraagt) zijn big business. Zo telde de afgelopen editie van de Antwerp Ten Miles maar liefst dertigduizend deelnemers. Iedere zichzelf respecterende burger met ook maar een beetje prestatiedrang verlegt vandaag zwetend zijn grenzen op dergelijke maatschappelijke vieringen der viriliteit.

Hardlopen is de perfecte sport voor iemand met een hekel aan teamsport en een bedroevend slechte motoriek. Het is dan ook de enige sport die ik niet beu raakte na een paar weken. In een ver verleden zat ik nog op atletiek, maar mijn prestaties waren nooit echt uitzonderlijk. Tot ik afgelopen zomer Murakami's fantastische What I Talk About When I Talk About Running las. Toen ging de bescheiden flakkerende hardloopvlam in mij harder fikken dan ooit tevoren. De schrijvers instrumentele loopmantra’s in het achterhoofd – of wat dacht u van “Pain is inevitable, suffering is optional” en “I am not human, I am a piece of machinery”? – voerde ik gestaag mijn looptempo en –afstanden op. Pijn is fijn en what doesn’t kill you, can only make you stronger; right? Ik ging het nog geloven ook.

Foto: Jan Postma

Enkele vertrokken kuitspieren later besloot ik dat het tijd was om mijn semi-professionele looptrainingen een semi-professioneel doel te geven. De keuze lag voor de hand: de prestigieuze tien mijlsloop in eigen stad: The Antwerp Ten Miles.

Smalende opmerkingen van sportsceptici – “Waarom zou je nu zestien kilometer willen lopen? Dat is toch echt iets voor debielen” – sloeg ik in de wind en zo stond ik dus afgelopen zondagnamiddag 27 april stuiterend van de zenuwen aan de start. Hongerig had ik naar dit loopfestijn uitgekeken. En jezus, op wat voor een massaspektakel was ik terecht gekomen.

Ontiegelijk luid dubstepgedreun en Studio Brussel-presentatrice Siska Schoeters (die zich duidelijk van evenement vergist: “Komaan, allemaal die handen in de lucht!”) moeten de massa wachtende lopers entertainen. Het hele gebeuren maakt mij bloednerveus. Ik probeer me mentaal terug te trekken in mijn cocon. Zenmeditatie temidden van duizenden ongedurig trappelende competitiebeesten blijkt niet zo eenvoudig te zijn.

De Antwerpse burgemeester staat enkele meters hoger klaar om het startschot te geven. Koelbloedig kijk ik hem recht in de ogen. Hij speelt grijnzend met het pistool in zijn handen. Helaas doet Bartje (De Wever) dit jaar zelf niet mee: hij mag niet meer sporten van de dokter. Dan maar knallen met dat pistool; ook een manier om je bekwaamheid te bewijzen.

Na tien minuten voorzichtig schuifelen als een horde zwangere ganzen kan er eindelijk gelopen worden. Het eerste stuk blijkt het moeilijkste te zijn; veelal bergop en over een gedeeltelijk afgezette snelweg. Zwetend vraag ik me af hoeveel fijnstof ik op deze manier door mijn longen jaag. Wat een idee om over de snelweg te gaan hardlopen eigenlijk.

Dan steken we de Schelde over. De tunnelpassages hebben veel weg van een sportieve LSD-trip. Het helse oranje TL-licht geeft het gelaat van de extreem transpirerende lopers (erg benauwd daar in die tunnel) een nachtmerrie-achtige schijn. Als de hele bende ook nog eens de melodie van 'Seven Nation Army' begint te brullen (waar halen ze de adem vandaan?) wordt het helemaal te gek. Aan de kaaien wachten mijn lieve supporters me op. Gracieus wuif ik hen toe; als ware ik Hare Majesteit in een sportshort. Ik schud handen alsof het me allemaal helemaal geen moeite kost.

De veertiende kilometer gaat in. Nu betreed ik onbekend terrein. Meer dan dit heb ik namelijk nog nooit gelopen. Spannend. Ik voel mijn benen niet meer, maar blijf lopen op autmatische piloot. Nu moeten opgeven zou echt te tragisch voor woorden zijn. Maar ik volhard en pers er op het einde zelfs nog een pocherig spurtje uit. Snel nog even mijn tijd wat drukken.

Dat gevoel wanneer je over die eindstreep stuift is onbeschrijfelijk: ik ondervind de waarheid achter dit torenhoge sporterscliché aan den lijve. Kom maar op met die endorfine-kick. Slalommend tussen de gigantische afvalbergen van vertrappelde bananenschillen, lege flesjes water en energiedrankjes strompel ik naar huis. Ik heb me nog nooit in mijn leven zo leeg gevoeld. Geweldig. Alsof ik even gestopt ben met bestaan.

Mail

Jana Antonissen Jana Antonissen (1992) schrijft sinds twee jaar voor De Morgen over alles dat binnen het breed rekbare begrip cultuur past.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Filmtrialoog

Kajillionaire

Redacteurs Jozien Wijkhuis, Loren Snel en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor Kajillionaire van Miranda July, en zagen een absurdistisch verhaal over een paar ouders dat hun dochter als verdienmodel ziet. Lees meer

Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan