Asset 14

Niet dromenland, maar Disney World

Niet dromenland, maar Disney World

Het lukte me niet meer om in slaap komen. De reden lag ontzettend voor de hand, maar die had ik tot nu toe geprobeerd te negeren. Het waren de schermen die mijn leven in hun greep hadden. Mijn telefoon maakte me wakker, in de middag werkte ik op mijn computer en ’s avonds ging Netflix aan. Ik lachte vrienden uit die apps hadden gedownload om het blauwe licht uit het beeldscherm van hun telefoon te filteren. Aanstellerij. Maar na de zoveelste nacht op rij waarin mijn ogen niet eens meer dicht wilden, besloot ik dat het tijd was voor actie.

Ik begon met een online audio guided meditation. Ik zat met mijn ogen gesloten aan mijn bureau. Door mijn koptelefoon klonk een zalvende stem die me uitlegde dat alles in de wereld okidoki was (terwijl, wat wist hij er nu van? Mijn wereld was juist Puinhoop Plaza) en innn… en uit. Ik moest gedachten in mijn hoofd de mond snoeren, althans, ze laten komen, er even ‘hoi’ tegen zeggen en daarna moesten ze weer gaan. Binnen een kwartier zoefde alles voorbij: de zegeltjes die nog in mijn portemonnee zaten en moesten worden opgeplakt, mijn liefde voor spaaracties in het algemeen, onbeantwoorde WhatsAppjes en een pitje in mijn kies van de meergranentriangel met kipkerriesalade die ik zojuist genuttigd had. Op dag drie was ik het kwartiertje mezelf overtuigen dat alles goed zou komen helemaal zat.

Vervolgens schrapte ik koffie uit mijn avondroutine en stapte over op Celestial Seasonings Tension Tamer Tea: een kruidenthee zonder touwtje en zonder conversatiestarters op het labeltje. Ik las in het debuut van Lize Spit, Het smelt, dat het zusje van de hoofdpersoon uren achter elkaar staart naar de screensaver van de computer. Dat leek me rustgevend. Ik moest op zoek gaan naar kalmerende beelden. En dat bleek de sleutel te zijn.

In de Amerikaanse staat Florida vind je de stad Orlando. Orlando ligt op de kaart in het friemeltje dat naar Cuba wijst. Er wonen ongeveer 250.000 mensen en het is een permanente kermis: de plaats staat volgebouwd met pretparken. Een van de grootste is Disney World en dat park bestaat weer uit meerdere onderdelen, die op zichzelf staand even groot zijn als het Franse broertje Disneyland Parijs. Nu vraag je je misschien af: hoe kun je ontspannen door achtbanen vol dikke, gillende Amerikanen? Het antwoord: kijk naar het YouTubekanaal van PopSong1.

Deze gebruiker heeft bijna 1700 video’s gemaakt van alle parken in Orlando. Zijn filmpjes zijn gemaakt in ultrascherp HD en zonder enkele herrie. Shots van achtbanen worden afgewisseld met eendjes in de vijver van Universal Studios, de gezellige lichtjes op snoepkramen en lachende kinderen die knuffelen met Mickey. Ook maakt hij filmpjes van de attracties: de wachttijd bedraagt maar een minuut en je zit nog voorin ook. PopSong1 is de ideale reisgenoot: hij neemt je mee naar plekken waar je nog nooit geweest bent en eigenlijk ook niet eens meer naartoe hoeft. Hij maakt geen geluid, is nooit moe en gaat overal in (ik spreek de maker aan met ‘hij’, maar zelfs daar ben ik niet zeker van. In de filmpjes waarin hij de resorts filmt, laat hij zichzelf buiten beeld als hij de badkamerspiegel opneemt).
Nu loop ik ’s avonds voor het slapengaan door de Main Street USA. Ik zwaai naar Donald Duck; hij maakt met Katrien een wandeling en ze zwaaien terug. Mijn broekzak zit vol met FastPasses, zodat ik in geen enkele wachtrij langer dan een minuutje hoef te staan. De zoete geur van een wafelkraam komt me tegemoet. Ik knijp in de pluchen hand van Mickey en adem diep uit. It’s a small world, after all.

Mathijs Meinema (1991) bekladde vroeger eens een wipwap met de tekst 'Ik kan schrijven', dus toen moest 'ie wel. Sinds 2010 is hij te vinden op ABCYourself.nl en publiceerde hij bij uitgeverij Lemniscaat
Wij gaan hele goede vrienden worden (2012) en Liefde en ander onbehoorlijk gedrag (2014).

Mail

Mathijs Meinema

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer