Asset 14

Mond-op-mondbeademing

Van het een op het andere moment lag de man achterover op zijn rug gestrekt in de overvolle bus. Hij maakte een raspend geluid, zijn ogen waren wijd opengesperd. Er kwam schuimend kwijl uit zijn mond en hij trilde alsof hij op elektriciteit aangesloten was.

Ik stond aan de grond genageld: ik wist niets van reanimeren. Het enige wat ik kon doen was hopen dat er iemand uit de menigte zou stappen die raad wist met de situatie. Dat was blijkbaar wat iedereen dacht. Niemand stapte naar voren, niemand stelde de massa met kalme maar duidelijke stem gerust. De seconden tikten voort. Alleen het ronken van de bus en het gorgelen van de man waren nog te horen.

Ik had me al tijden voorgenomen een reanimatiecursus te volgen. Maar net zoals ik pas ga stofzuigen als de hoeveelheid stof op mijn kamer de proporties van een sneeuwstorm heeft aangenomen, schoof ik mijn goede voornemen steeds een stukje verder voor me uit, met ergens ver op de achtergrond een groeiend schuldgevoel. Maar het voorval in de bus gaf me het laatste zetje om me in te schrijven: een maand later was ik op weg naar een eendaagse reanimatiecursus.

mondopmond-540x675

Tijdens zo’n cursus doe je niet alleen levensreddende kennis op, ontdekte ik. Er wordt ook een soort opofferingsgezindheid van je gevraagd. In een van de oefeningen moest ik een bewusteloos slachtoffer spelen, wat best lastig was toen bleek dat de cursist niet wist welke kant het gewricht van m'n elleboog op moest. Daarna had ik de pech een slachtoffer van 112 kilo te moeten wegslepen. Dat terwijl de docent schreeuwde: ‘En let erop: je hebt haast! Deze zaal staat in lichterlaaie en kan ieder moment instorten!’

En tenslotte natuurlijk de mond-op-mond-beademing: in uitslaande paniek aan andermans schouders rukken en schreeuwen ‘Hallo, hallo, hoort u mij!’, en je uiterste best doen niet te bedenken dat dit niet een gehalveerde plastic pop is. Om vervolgens, vlak voordat ik m’n mond op de plastic lippen zette, te ontdekken dat de niet al te best ruikende ademgeur van de man vóór mij, ondanks het eroverheen gehaalde ontsmettingsdoekje, niet helemaal was verdwenen.

Confrontatie met een situatie waarin levensreddende hulp vereist is komt niet veel voor. Misschien heb je zelfs het geluk je leven lang niet in zo’n situatie terecht te komen. Die gedachte, en daarmee het uitstel van een reanimatiecursus, leek zo onschuldig. Maar het gevoel van controle dat de cursus me bij afronding gaf, deed me beseffen hoe belangrijk het is om, hoe klein de kans ook is, niet machteloos te hoeven toekijken bij een herhaling van het voorval in de bus. Zodat ook die mond-op-mond-beademing tijdens de reanimatiecursus me dubbel en dwars waard was.

Wonder boven wonder stond de man in de bus na een halve minuut uit zichzelf weer op.



Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer