Asset 14

Amsterdam Fashion Week

Femke, Sanne en Boy bezochten de achttiende editie van de Amsterdam Fashion Week en wierpen een blik op de show van het veelbelovende ontwerpersduo Fred Farrow en Britt Avelon Tan, waarvan de mannelijke helft in 2010 de Frans Molenaarprijs op zijn naam schreef.

Sanne: Nou, Amsterdam Fashion Week. Wat was jullie eerste indruk? Ik had het gevoel dat ik op de RAI stond.

Femke: Een kille, koude, grijze circustent.

Boy: Ja, die ontvangst was niet best, in tegenstelling tot de hal waar we uiteindelijk mochten zetelen om de modellen met moeilijke gezichten in dito creaties langs te zien schrijden...

Femke: De catwalk?

Boy: ...Industrieel tot en met, indrukwekkend.

Sanne: Ja, dat Westergasterrein blijft een goede locatie. Toch miste ik iets in beide shows: drama. Nadat ik op de heenweg op een heuse crimescene met neergeschoten verdachte stuitte, lag de lat misschien ook wat hoog, maar toch.

Femke: Misschien stilt het feit dat Farrow&Tan hun eigen bloed gebruikten om sommige stoffen te verven je dorst naar drama?

Sanne: Hmm, in mijn herinnering was het kleurenpalet voornamelijk mosterdgeel en blauw.

Femke: De mutsjes waren rood!

Boy: Ja, die mutsjes, daar kon je niet omheen, elk model droeg er een. Zou dat een ironische verwijzing naar de alomtegenwoordigheid van hipsters zijn? Heb sowieso het gevoel dat we naar een meta-modeshow hebben gekeken. Breiwerk dat al tijden en vogue is maar hier tot in het extreme werd toegepast bijvoorbeeld. Gebreide jas, gebreide jurk en wie weet zelfs ook gebreide onderbroekjes.

Sanne: Wat interessant kan zijn, natuurlijk. Ik hou erg van oversizede, rare kleding waaraan iets niet klopt, zoals van Margiela of Comme des Garçons. Ik vond het ook leuk dat het er een beetje rommelig en onaf uitzag. Maar twee jaar geleden hadden ze een collectie die gebaseerd was op YouTube-filmpjes van poezen; die humor miste ik nu.

Boy: Dat er een folky uitvoering van Frank Zappa’s Don’t eat the yellow snow live ten gehore werd gebracht, gaf het geheel voor mij toch duidelijk een knipoog mee.

Femke: Inderdaad. Al te serieus nemen ze zichzelf ook niet volgens mij, terwijl hun stukken door al het ingewikkelde handwerk wel het gevoel van couture uitstralen.

Boy: Van sommige ontwerpen was ik ook direct onder de indruk, zoals die lange, gebreide patchwork jurk. Gek genoeg heb ik wel het idee dat ik de – vrij beperkte – collectie meer zou waarderen als ik deze in een totaal andere context gepresenteerd zou zien. Een edgy concept store ofzo. Nu bleef het te veel op afstand en knaagde tegelijkertijd de kneuterigheid van de hele AFW aan de objectiviteit van mijn oordeelsvermogen.

Sanne: Ik ben in de afgelopen jaren vaker naar wat kleinere shows op de AFW geweest, net als nu. Ik had echter de indruk dat alles wat kleinschaliger was dit jaar, letterlijk en figuurlijk wat kaler. Ondanks de champagnebar. Er is me zelfs geen goodiebag in de handen gedrukt! Niet dat de inhoud daarvan eerdere jaren veel voorstelde, maar toch. Zou dat de invloed van de crisis zijn?

Boy: Geen gekke gok, lijkt me. Maar hoe dan ook waren we al vooringenomen over de AFW voordat we er überhaupt waren gearriveerd. Hadden de vele slechte verhalen vooraf me niet al overtuigd, dan had het oerlelijke logo z’n dienst wel bewezen.

Femke: Terwijl wij als klein kikkerlandje toch een aantal grote namen ter wereld hebben gebracht, zoals Viktor&Rolf en niet te vergeten Iris van Herpen, die afgelopen week onder andere met 3D-geprinte jurken weer hoge ogen gooide in Parijs.

Sanne: We moeten AFW ook niet willen vergelijken met de modeweken in Parijs of Milaan. Zo zag ik bij de entree een meisje haar besneeuwde moonboots in een Albert Heijn Hamsterweken-tas proppen, om vervolgens een paar beeldige laarsjes met torenhoge hakken aan te trekken. Dat is Hollandse glamour, en dat is eigenlijk heel erg leuk.

Boy: Maar vergelijk AFW bijvoorbeeld met onze grote filmfestivals, die in Utrecht en in Rotterdam, waarvan de laatste nu toevallig ook bezig is. Het knullige van AFW doet mij denken aan de eerste, terwijl IFFR veel internationaler georiënteerd is, en ook als avantgardistisch bekendstaat. Voor mijn gevoel wil het AFW te veel een crowd pleaser zijn en lukt dat juist daarom niet.

Femke: Parijs in de polder, dat werkt inderdaad niet. Ik denk ook dat AFW juist dat kleine en onafhankelijke meer moet omarmen en als kracht moet gaan zien.

Sanne: Precies, Marc Overmars is ook niet zijn hele leven bij Go Ahead Eagles blijven voetballen en daarom zijn ontwerpers als Iris van Herpen, Mattijs van Bergen en Jan Taminiau vaak niet op AIFW te vinden. Maar er ooit begonnen, dat zijn ze wel.

-

De beelden van de catwalk zijn gemaakt door Team Peter Stigter.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer