Asset 14

Memorabele eendagsvliegen

Voor de laatste vergeetzondag dook de redactie wederom het geheugen in. We maakten een korte mixtape; een beetje zoals je vroeger nog de radio remixte met cassettebandjes - maar dan via YouTube.

Beluister en bekijk gauw de videoclips van memorabele eendagsvliegen en lees ondertussen een lijst vol bijbehorende herinneringen.

1. Wes - Alane (Anna) Acht weken op nummer één in het illustere jaar 1997, zie ik net op Wikipedia. 'Alane' was een echte meezinger zonder dat je wist waar je over meezong. In datzelfde jaar werd Google opgericht, waardoor ik inmiddels (waarom heb ik zo lang gewacht?) kan zien dat het over kamerplanten, eh, vergrijzing, oh nee, robots, of wacht... helaas toch over seks/liefde gaat. 'Alane' betekent namelijk 'Neem me' óf ' Neem me mee', daarmee kun je alle kanten nog op.

2. Bran van 3000 - Drinking in LA (Kasper) Toen dit Rivella Light-achtige knutselwerkje van een nummer om de haverklap op de zogenaamd alternatieve blokken der muzikale teeveekanalen verscheen, was ik nog maar net begonnen met het nuttigen van alcoholische versnaperingen. Zesentwintig klonk minstens zo ver weg als Los Angeles, maar wanneer ik naar mijn treurige toekomst wegdroomde op deze onwaarschijnlijk kloppende klanken, leek het gehele leven gekmakend binnen handbereik.

3. Slimme Schemer ft. Tido - Jelle (Emy) Door Arjen Lubach bedoeld als eendagsformatie, maar wel echt een van de meest geslaagde. Vanwege Syb en vanwege Sybje (als je niet weet wat ik bedoel, behoor je tot een andere generatie).

4. Liquido - Narcotic (Jean-Maxim) De zomervakantie van 1998 was de eerste soort-van-vakantie zonder mijn ouders. Met een paar vrienden zat ik in een vakantiehuisje aan het Schildmeer; stiekem toch veilig dichtbij. Samengevat: een weekend vol aangebrande hamburgers en zenuwachtige smsjes naar meisjes in naveltruitjes die wel - óf niet? - nog even langs zouden komen. Narcotic had een betoverend effect op ons, zoals de soundtrack van een zomer dat hoort te hebben.

5. Mr. Oizo - Flatbeat (Anna) Het was het jaar 1999, we vreesden de millennium bug zonder enig benul van het onheil dat ons deze eeuw zou gaan teisteren. Dit is muziek om níet op te dansen; een beetje met je hoofd bewegen kan nog net, maar daar word je zéker weten vrolijk van. Ik heb ook nog een soort sleutelhanger van dat poppetje, Flat Eric. Best een lief beest is dat, ik gooi het nu al jaren niet weg.

6. Bomfunk MC - Freestyler (Paula) Hoewel ik mezelf maar al te graag voorhoud dat ik nooit verliefd ben geweest op een celebrity, moet ik bekennen dat ik als prepuber stiekem wel een crush had op de jongen die met zijn veel te grote koptelefoon en mp3-speler de wereld remixte.

7. Boomkat - The Wreckoning (Kwennie) Toen ik dit nummer hoorde, wilde ik een super coole, stoere chick zijn met een leren jasje en All Stars. Een paar jaar later besloot ik dat ik punk was en dit nummer veel te catchy en poppig voor me was en had ik het volledig afgekeurd. Nu ik geen zelfbenoemde punker meer ben, mag ik het nummer weer leuk vinden.

8. Republica - Ready to Go (Emy) Die girl power van de jaren negentig was niet meant to last. Iedere keer als ik een clip van een vrouwelijke artiest zie waarin het alleen over haar kont gaat, vind ik dat jammer.

9. Fannypack - Cameltoe (Coby) Vroeger, toen ik nog jong was en mijn schaamharen op één hand te tellen waren, was dit nummer één hit. Ettelijke jaren en schaamharen verder was dit waarover ik het eerste artikel ooit schreef, voor mijn lievelingsmagazine nog wel. Ondertussen is dat lievelingsmagazine verkloot, maar mijn liefde voor Fannypack is blijvend.

10. Fool's Garden - Lemon Tree (Kasper) Britpop was in de jaren negentig sowieso al iets om regelmatig jeuk aan je jeugdpuistjes van te krijgen, maar als dan ook nog eens moffen met alle cliché's van het genre aan de haal gaan moet het helemaal akelig worden. Toch vind ik dit stiekem een van de allerschoonste nummers ooit. Heb het al zeker twee decennia niet meer hoeven horen, want kan het toch te allen tijde op repeat zetten in mijn hoofd. En dat doe ik dan ook zo gauw ik de behoefte op voel komen aan enige nondescripte gelukzalige druilerigheid.

Mail

Redactie

Kwennie Cheng

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer