Asset 14

Idols en het stilstaan van de tijd

Hard//Talk: Depressie 1

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Marx zei het al, de geschiedenis herhaalt zichzelf, eerst als tragedie, dan als klucht. Jens kijkt honderdvijftig jaar later naar een nieuwe serie van Idols en beseft dat dat waar is.

In maart 2003 waren de dansvloeren op zaterdagavond leeg. Heel Nederland stemde af op de bloedstollende afvalrace van Idols. Elk weekend identificeerden we ons massaal met het gewone talent van de straat. De mysterieuze Hind, de knappe Jim en de doorsnee Jamai. Het geluk viel de gelukkigen toe. Konden wij daar misschien ook staan? 13 jaar en 85 spin-offs later blaast RTL de oude serie nieuw leven in. Tijd en vooruitgang lijken niet altijd elkaars beste vrienden te zijn.

De talentenjacht werd exemplarisch voor een soort cultuur die we massaal op de bank, samen met een zak chips, verorberden. Elke kreuk werd gladgestreken en elk onderscheid dat we gewend waren te maken werd opgeslokt en door deze fabriek in een mal gewurmd. De punkjongen, het operameisje en het popidool. Zelfs voor de zingende huisvrouw die zich herkent in de teksten van Kurt Cobain was er plek. We kregen Popstars, X-Factors en Voices Of Holland. We kregen zware en lichte kost. We kregen hoog- en laagcultuur. We kregen deskundigen en amateurs. Één pot nat. Om vervolgens de tot God verheven idolen, als de laatste kijkcijfers waren geteld en de lampen in de studio uit gingen, over te laten aan de onverbiddelijke wetten van de realiteit.

Voordat we goed en wel bekomen waren van dit eindeloze broeinest aan ‘artiesten’, staken de commerciële oproepen hun nek al uit voor het recht op al het andere talent dat ons land rijk was. Want stel je voor dat je een ambitieuze mentalist bent en al jaren in slaap valt onder een poster van Uri Geller? Of dat alleen je moeder je keer op keer complimenteert met de prachtige gelaagdheid van je taarten? Iedereen heeft talent! In onze vraatzucht gingen we naarstig op zoek naar nieuwe musicalsterren, modellen, chef-koks, K3-leden, dirigenten, dansers, kindersterren en grappenmakers. Er kwam zelfs een show waar je alleen ‘talent’ hoefde te hebben, wat dat ook was, zodat zelfs de figuurballon-hobbyist uit Assen zijn roeping leek te kunnen verzilveren.

Jeroboams_Idolatry
Nu, 13 jaar later, zijn we weer terug bij af. Idols is terug maar lijkt nogal veel moeite te hebben Idols te zijn. De jury probeert met dezelfde maniertjes het elan van weleer hoog te houden, kijkt elkaar net te vroeg al aan, knikkend dat dit simpelweg het allerbeste moet zijn dat ze ooit hebben gehoord. Martijn Krabbé moet duidelijk wennen aan z’n nieuwe rol. Gepromoveerd van schouder om op te huilen in de green room naar de man met de hakbijl in de jury, schiet hij vol bij een Ariana Grande-impressie van een Christina Aguilera-impressie. Eva Simons onderbreekt een ietwat onzekere puber om te laten zien dat zij wél de hoge noot haalt die het makke lammetje op de ster niet in de tas heeft. Idols 2.0 is of té sentimenteel, of té nep, of té enthousiast of té bot. Idols doet Idols na en de imitatie slaat de plank mis. Zo wordt het programma zelf een van de kandidaten die auditie doet in zijn eigen show en jammerlijk faalt.

Er is echter niets zo exemplarisch voor het stilstaan van de tijd als de jurydeelname van oud-winnaar Jamai Loman. Alsof het allemaal een grote ironische klucht is. Ik zie het voor me. Over een aantal weken is de finale en wordt de kersverse winnaar omringd door gouden confetti. Trotse pauw Jamai loopt richting de superster in wording, gaat naast hem staan en schetst al fluisterend zijn roemrijke carrière: “Over 13 jaar mag je ook plaatsnemen in een Idols-jury die ons nadoet. Je mag op zoek naar een nieuw popidool. Dan sta je net als wij op deze plek. En mag je die kersverse ster vertellen dat hij over 13 jaar jouw plek mag innemen. Cool toch?”

Foto via Wikicommons

Mail

Jens Bezemer (1988) is Hard//hoofd-redactielid, studeert Filosofie van Cultuur en Bestuur aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en werkt als copywriter bij een reclamebureau. Jens verbaast zich nog wel eens. En schrijft dan een stukje. // jens@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer