Illustratie: Mirjam Dijkema

Nu weet u eindelijk ook wat wij van de dood van Bin Laden vinden!" />

Illustratie: Mirjam Dijkema

Nu weet u eindelijk ook wat wij van de dood van Bin Laden vinden!" />
Asset 14

Royally screwed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

Commentaar

U! S! A! U! S! A!

Er was geen gejuich te horen toen Obama in de avond van 1 mei zijn versie van het triomfantelijke “we’ve got him” ten gehore bracht. De president stond in zijn eentje voor de camera, in een lege gang en sprak de wereld sober toe. Hij noemde de vele doden, de gebrachte offers en gerechtigheid.
Obama heeft Osama te pakken gekregen en wat een heerlijke timing, zo vlak voor de verkiezingsrace weer begint. Op straat worden foto’s van Bin Laden verbrand en klinkt een eindeloos ‘U! S! A!’. De mensenmassa’s voor het Witte Huis verschillen ineens weinig van vlagverbranders en jihadisten uit het Midden-Oosten. Een voortvluchtige gek werd voor velen een symbool van het kwaad, of voor een heilige oorlog. Nu is hij voor zijn hoofd geschoten, en wat verandert er dan? Een symbool verandert in symboolpolitiek, een held in een martelaar.
Bush riep tien jaar geleden: ‘We’ll bring him to justice’. Obama zegt bedeesd: ‘Justice has been done’. Er is geen rechter of proces nodig geweest tot deze gerechtigheid te komen - wel een aantal geheime CIA-gevangenissen en omstreden ondervragingstechnieken.
Obama profileert zichzelf ondertussen als de Job Cohen van de Verenigde Staten. Hij probeert de boel alleen maar een beetje bij elkaar te houden. Hij herinnert zijn land aan hun gevoel van gemeenschap na 9/11, en noemt tenminste drie keer de ‘Friends and Allies’ van de V.S. Hij herinnert ons eraan dat dit geen oorlog tegen de islam was, en dat Pakistan heel behoorlijk heeft meegewerkt. Tot slot maakt hij ook nog vriendjes bij de Republikeinen door George W. een paar goedgeplaatste veren te geven. Het blijft tenslotte one Nation under God.
Obama loopt weer alleen terug door de lege gang naar zijn kantoor. Hier loopt de grote, in eenzaamheid opererende, leider van de Westerse wereld. Wie twijfelt nog of hij zal worden herkozen? We weten nu dat hij in ieder geval twee dingen kan: campagne voeren en doodsvonnissen tekenen. God bless the United States of America.

Door Meredith Greer

Rolmodel

Joodse buren

Het is herdenkingsdag, en de vlaggen hangen halfstok. Op de Dam in Amsterdam is een verhoogde staat van beveiliging ingesteld. De Koningin hijst zich in het zwart. Willem Jan Otten bekijkt nog een keer zijn notities voor zijn toespraak in de Nieuwe Kerk. Op televisie wordt Schindler's List weer uitgezonden.
In het café op het Rembrandtplein bereiden we onze gasten voor op wat komen gaat. Zometeen zetten we Radio 1 aan, zal de klok acht slagen tellen. En, zoals elk jaar, vliegen mijn gedachten gedurende twee minuten van mijn oma die als verzetslid het Parool rondbracht, naar de bruine vlek op de muur, naar de vergeten boodschappen, naar die jongen met wie ik laatst heb gezoend, naar mijn afgebladderde nagellak.
Plots wordt de trompet geheven, en schalt het Wilhelmus. De gasten vervolgen nog wat zachtjes hun gesprek, en vatten de vork weer op om voorzichtig verder te dineren. Twee korte minuten die ons herinneren aan alle gruwelijkheden die zich hebben afgespeeld. Zo verstreken. In Amsterdam werden gedurende de Oorlog ongeveer 61.700 joden gedeporteerd, en niet veel gedenkt hier nog aan. De huizen zwijgen of zijn gesloopt, en de generatie die zich de oorlogsjaren nog kan herinneren sterft langzaam uit. Nog maar een paar decennia en de stad wordt bevolkt door onwetendheid.
Om dit te voorkomen en mensen bewust te maken van hun geschiedenis is het project Joodse Huizen bedacht. Een initiatief van Frits Rijksbaron. Vandaag prijkt achter de ramen van 21.662 adressen een poster. Op de adressen, verspreid door de hoofdstad, woonden vroeger slachtoffers van het nazibewind en dankzij de posters krijgen zij weer naam. Open vandaag dus je ogen, kijk om je heen op straat, en sta nog wat extra minuten stil.

Door Ava Mees List

Nieuws in beeld

Osama Bin Laden is gedood in zijn schuilplaats in Abbottabad.

Illustratie: Mirjam Dijkema

Machtige Media

Onderzoek claimt dat de journalistiek de 'strijd' met de sector van voorlichting en PR verliest

“Met de journalist.” “Dag journalist! Met het PR-meisje!” “Pardon, ken ik u?” “Ja joh, ik zag net op Facebook dat we vier mutual friends hebben en volgens mij zitten we in dezelfde yoga-klas…” “Yoga? Ik heb maar één keer…” “Leuk hè? Wacht even… Ik heb je toegevoegd als vriend. Wel accepteren hoor!” “Eh… ik weet niet…” “Maar luister, journalist - mag ik journalist zeggen? Ik heb je artikelen van de laatste tijd doorgenomen en ik heb een echte gouden tip voor je.” “Weet u, ik heb een deadline en er wordt hier bezuinigd, dus…” “Ja, ja, daarom juist! Ik ken je hoofdredacteur goed – vriend van een vriendin van me – en ik weet toevallig dat hij meer verhalen over jonge mensen in die krant van jullie wil.” “Ja, dat heb ik ook gehoord, maar ik ben nu bezig met een uitgebreid onderzoek naar de misstanden…” “Ik hoorde ook dat je morgen op gesprek moet komen. Een soort sollicitatie voor je eigen baan, toch?” “…” “Hallo?” “Ik luister.” “Wel, we hebben hier een fantastische nieuwe schrijver. Hij is 21 en hij was hiervoor DJ en hij heeft een ringbaardje. Hij heeft een boek geschreven waarin hij in elk hoofdstuk een andere vrouw bevredigt met een gadget. Dus in hoofdstuk één is het een negerin met een iPad, in hoofdstuk twee een gymnasiummeisje met een Kindle… Er zitten eerlijk gezegd wat passages in waar ik van denk: nou, nou. Maar het gaat wel heel erg over onze tijd. Het is heel filosofisch, zeg maar. En hij is nu al heel populair op Hyves.” “Ik weet niet…” “Als je er een artikel over schrijft – niet per se lovend, maar wel positief – kopen wij een A4 aan advertentieruimte in jullie bijlage.” “Jezus, maar mijn onderzoek…” “Ah! Je hoofdredacteur stuurt me net een DM op Twitter waarin hij zegt dat hij het een ‘te gek gaaf’ idee vindt.” “[zucht] Stuur me de info maar.” “Al gedaan. Zeg, dan ga ik nu snel in mijn grafkist liggen, want de zon komt bijna op. Morgen moeten er weer zielloze producten
worden verkocht natuurlijk. Ciao-ciao!”

Door Rutger Lemm

Post Scriptum

Royal wedding of royally screwed?

Welke kant van Engeland kwam 29 april niet op televisie? In het Verenigd Koninkrijk zijn overheidsbudgetten aan alle kanten in mootjes gehakt. Vooral in de publieke sector vallen klappen. Honderdduizenden zullen in de komende maanden hun baan verliezen en de broekriem van menig Brits gezin gaat een paar tandjes strakker. Inflatie, belastingverhoging, werkloosheid: welk signaal moet je in deze tijden als koninklijk bruidspaar in godsnaam afgeven? In een wit jurkje van de C&A op de fiets naar Westminster Abbey is ook weer zo armetierig.
Zonder greintje ironie stonden de royalisten al dagen langs de route te wachten. Voor een stad met een substantiële etnische bevolking is de vlaggetjeswapperende sliert opvallend blank. Het leek 1981 wel: Princess Di had evengoed ieder moment in een koetsje voorbij kunnen hobbelen. Maar wie beter heeft opgelet, heeft gezien dat er wel degelijk veel veranderd is. De brave koningsgezinde burger is allang niet meer de norm. De Britten zijn bozer, venijniger en hebben nauwelijks nog respect voor hun instituties. Met burgerlijke gehoorzaamheid scoor je geen punten meer. En evenmin met een stiff upperlip - tenzij je een ledemaatloze Afghanistanveteraan bent.
Wat een vieze tegenvaller! Ik heb een hekel aan het Nederlandse koningshuis, maar in ons land mag je tenminste nog steeds ongegeneerd Koninginnedag vieren. "Dutch hypocrites", noemde mijn republikeinse huisgenote ons. Dat ik haar daarna vertelde dat we de dag van de arbeid eigenlijk altijd - brak - overslaan, deed me verder in haar achting dalen. Stiekem wilde ook ik champagne drinken met een zelfgemaakte hoed op en krijsen bij het zien van de jurk van Kate. Maar in Engeland moet je kleur bekennen. Om te bewijzen dat ik niet langer dubbelhartig was, heb ik mijn speciale huwelijksmok op de grond in stukken gesmeten. Wel droeg ik nog een hoed, maar dat telde niet meer. Voorop stond ‘royal cunts’.

Door Annabel Troost

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Filmtrialoog

Kajillionaire

Redacteurs Jozien Wijkhuis, Loren Snel en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor Kajillionaire van Miranda July, en zagen een absurdistisch verhaal over een paar ouders dat hun dochter als verdienmodel ziet. Lees meer

Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan