Illustratie: Mirjam Dijkema

Nu weet u eindelijk ook wat wij van de dood van Bin Laden vinden!" />

Illustratie: Mirjam Dijkema

Nu weet u eindelijk ook wat wij van de dood van Bin Laden vinden!" />
Asset 14

Royally screwed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

Commentaar

U! S! A! U! S! A!

Er was geen gejuich te horen toen Obama in de avond van 1 mei zijn versie van het triomfantelijke “we’ve got him” ten gehore bracht. De president stond in zijn eentje voor de camera, in een lege gang en sprak de wereld sober toe. Hij noemde de vele doden, de gebrachte offers en gerechtigheid.
Obama heeft Osama te pakken gekregen en wat een heerlijke timing, zo vlak voor de verkiezingsrace weer begint. Op straat worden foto’s van Bin Laden verbrand en klinkt een eindeloos ‘U! S! A!’. De mensenmassa’s voor het Witte Huis verschillen ineens weinig van vlagverbranders en jihadisten uit het Midden-Oosten. Een voortvluchtige gek werd voor velen een symbool van het kwaad, of voor een heilige oorlog. Nu is hij voor zijn hoofd geschoten, en wat verandert er dan? Een symbool verandert in symboolpolitiek, een held in een martelaar.
Bush riep tien jaar geleden: ‘We’ll bring him to justice’. Obama zegt bedeesd: ‘Justice has been done’. Er is geen rechter of proces nodig geweest tot deze gerechtigheid te komen - wel een aantal geheime CIA-gevangenissen en omstreden ondervragingstechnieken.
Obama profileert zichzelf ondertussen als de Job Cohen van de Verenigde Staten. Hij probeert de boel alleen maar een beetje bij elkaar te houden. Hij herinnert zijn land aan hun gevoel van gemeenschap na 9/11, en noemt tenminste drie keer de ‘Friends and Allies’ van de V.S. Hij herinnert ons eraan dat dit geen oorlog tegen de islam was, en dat Pakistan heel behoorlijk heeft meegewerkt. Tot slot maakt hij ook nog vriendjes bij de Republikeinen door George W. een paar goedgeplaatste veren te geven. Het blijft tenslotte one Nation under God.
Obama loopt weer alleen terug door de lege gang naar zijn kantoor. Hier loopt de grote, in eenzaamheid opererende, leider van de Westerse wereld. Wie twijfelt nog of hij zal worden herkozen? We weten nu dat hij in ieder geval twee dingen kan: campagne voeren en doodsvonnissen tekenen. God bless the United States of America.

Door Meredith Greer

Rolmodel

Joodse buren

Het is herdenkingsdag, en de vlaggen hangen halfstok. Op de Dam in Amsterdam is een verhoogde staat van beveiliging ingesteld. De Koningin hijst zich in het zwart. Willem Jan Otten bekijkt nog een keer zijn notities voor zijn toespraak in de Nieuwe Kerk. Op televisie wordt Schindler's List weer uitgezonden.
In het café op het Rembrandtplein bereiden we onze gasten voor op wat komen gaat. Zometeen zetten we Radio 1 aan, zal de klok acht slagen tellen. En, zoals elk jaar, vliegen mijn gedachten gedurende twee minuten van mijn oma die als verzetslid het Parool rondbracht, naar de bruine vlek op de muur, naar de vergeten boodschappen, naar die jongen met wie ik laatst heb gezoend, naar mijn afgebladderde nagellak.
Plots wordt de trompet geheven, en schalt het Wilhelmus. De gasten vervolgen nog wat zachtjes hun gesprek, en vatten de vork weer op om voorzichtig verder te dineren. Twee korte minuten die ons herinneren aan alle gruwelijkheden die zich hebben afgespeeld. Zo verstreken. In Amsterdam werden gedurende de Oorlog ongeveer 61.700 joden gedeporteerd, en niet veel gedenkt hier nog aan. De huizen zwijgen of zijn gesloopt, en de generatie die zich de oorlogsjaren nog kan herinneren sterft langzaam uit. Nog maar een paar decennia en de stad wordt bevolkt door onwetendheid.
Om dit te voorkomen en mensen bewust te maken van hun geschiedenis is het project Joodse Huizen bedacht. Een initiatief van Frits Rijksbaron. Vandaag prijkt achter de ramen van 21.662 adressen een poster. Op de adressen, verspreid door de hoofdstad, woonden vroeger slachtoffers van het nazibewind en dankzij de posters krijgen zij weer naam. Open vandaag dus je ogen, kijk om je heen op straat, en sta nog wat extra minuten stil.

Door Ava Mees List

Nieuws in beeld

Osama Bin Laden is gedood in zijn schuilplaats in Abbottabad.

Illustratie: Mirjam Dijkema

Machtige Media

Onderzoek claimt dat de journalistiek de 'strijd' met de sector van voorlichting en PR verliest

“Met de journalist.” “Dag journalist! Met het PR-meisje!” “Pardon, ken ik u?” “Ja joh, ik zag net op Facebook dat we vier mutual friends hebben en volgens mij zitten we in dezelfde yoga-klas…” “Yoga? Ik heb maar één keer…” “Leuk hè? Wacht even… Ik heb je toegevoegd als vriend. Wel accepteren hoor!” “Eh… ik weet niet…” “Maar luister, journalist - mag ik journalist zeggen? Ik heb je artikelen van de laatste tijd doorgenomen en ik heb een echte gouden tip voor je.” “Weet u, ik heb een deadline en er wordt hier bezuinigd, dus…” “Ja, ja, daarom juist! Ik ken je hoofdredacteur goed – vriend van een vriendin van me – en ik weet toevallig dat hij meer verhalen over jonge mensen in die krant van jullie wil.” “Ja, dat heb ik ook gehoord, maar ik ben nu bezig met een uitgebreid onderzoek naar de misstanden…” “Ik hoorde ook dat je morgen op gesprek moet komen. Een soort sollicitatie voor je eigen baan, toch?” “…” “Hallo?” “Ik luister.” “Wel, we hebben hier een fantastische nieuwe schrijver. Hij is 21 en hij was hiervoor DJ en hij heeft een ringbaardje. Hij heeft een boek geschreven waarin hij in elk hoofdstuk een andere vrouw bevredigt met een gadget. Dus in hoofdstuk één is het een negerin met een iPad, in hoofdstuk twee een gymnasiummeisje met een Kindle… Er zitten eerlijk gezegd wat passages in waar ik van denk: nou, nou. Maar het gaat wel heel erg over onze tijd. Het is heel filosofisch, zeg maar. En hij is nu al heel populair op Hyves.” “Ik weet niet…” “Als je er een artikel over schrijft – niet per se lovend, maar wel positief – kopen wij een A4 aan advertentieruimte in jullie bijlage.” “Jezus, maar mijn onderzoek…” “Ah! Je hoofdredacteur stuurt me net een DM op Twitter waarin hij zegt dat hij het een ‘te gek gaaf’ idee vindt.” “[zucht] Stuur me de info maar.” “Al gedaan. Zeg, dan ga ik nu snel in mijn grafkist liggen, want de zon komt bijna op. Morgen moeten er weer zielloze producten
worden verkocht natuurlijk. Ciao-ciao!”

Door Rutger Lemm

Post Scriptum

Royal wedding of royally screwed?

Welke kant van Engeland kwam 29 april niet op televisie? In het Verenigd Koninkrijk zijn overheidsbudgetten aan alle kanten in mootjes gehakt. Vooral in de publieke sector vallen klappen. Honderdduizenden zullen in de komende maanden hun baan verliezen en de broekriem van menig Brits gezin gaat een paar tandjes strakker. Inflatie, belastingverhoging, werkloosheid: welk signaal moet je in deze tijden als koninklijk bruidspaar in godsnaam afgeven? In een wit jurkje van de C&A op de fiets naar Westminster Abbey is ook weer zo armetierig.
Zonder greintje ironie stonden de royalisten al dagen langs de route te wachten. Voor een stad met een substantiële etnische bevolking is de vlaggetjeswapperende sliert opvallend blank. Het leek 1981 wel: Princess Di had evengoed ieder moment in een koetsje voorbij kunnen hobbelen. Maar wie beter heeft opgelet, heeft gezien dat er wel degelijk veel veranderd is. De brave koningsgezinde burger is allang niet meer de norm. De Britten zijn bozer, venijniger en hebben nauwelijks nog respect voor hun instituties. Met burgerlijke gehoorzaamheid scoor je geen punten meer. En evenmin met een stiff upperlip - tenzij je een ledemaatloze Afghanistanveteraan bent.
Wat een vieze tegenvaller! Ik heb een hekel aan het Nederlandse koningshuis, maar in ons land mag je tenminste nog steeds ongegeneerd Koninginnedag vieren. "Dutch hypocrites", noemde mijn republikeinse huisgenote ons. Dat ik haar daarna vertelde dat we de dag van de arbeid eigenlijk altijd - brak - overslaan, deed me verder in haar achting dalen. Stiekem wilde ook ik champagne drinken met een zelfgemaakte hoed op en krijsen bij het zien van de jurk van Kate. Maar in Engeland moet je kleur bekennen. Om te bewijzen dat ik niet langer dubbelhartig was, heb ik mijn speciale huwelijksmok op de grond in stukken gesmeten. Wel droeg ik nog een hoed, maar dat telde niet meer. Voorop stond ‘royal cunts’.

Door Annabel Troost

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer

Zomergast Alfred Birney gooide zijn steen in het water

Zomergast Alfred Birney gooide zijn steen in het water

Birney troostte iedereen, behalve zichzelf, zag Iris van der Werff. Want verdriet heb je om de anderen en zelfmedelijden is taboe. Lees meer

Nieuws in beeld: Vluchten kan niet meer

In de race tegen klimaatverandering rennen wij de verkeerde kant op

Er is geen ontkennen meer aan: de aarde is al in rap tempo aan het opwarmen en ook de schuldvraag is lang en breed beantwoord. Deden (westerse) mensen tot nu toe hun best voor klimaatverandering weg te rennen, nu is het toch echt tijd om te erkennen dat wij haar veroorzaken. Lees meer

- Sevdaliza in Zomergasten Titel en URL nog aanpassen -

Sevdaliza trok 'show, don’t tell' door tot in het extreme

De vierde Zomergast van 2021 liet het ene prachtige fragment na het andere zien ter ondersteuning van haar boodschap van vrijheid, menselijkheid en ruimte op plekken waar dat niet vanzelfsprekend is. Concrete handvatten bood ze, net als in haar kunst, nauwelijks, zag Ruby Sanders. Of dat erg is? Lees meer

Nieuws in beeld: U had een schip besteld?

Nog altijd zorgen om bezorgschip

Ruim vier maanden langer duurde zijn reis, maar vorige week kwam-ie eindelijk aan in de haven van Rotterdam: het 'blokkeerschip' Ever Given, dat dagenlang vastzat in het Suezkanaal en daar een groot deel van de wereldhandel frustreerde. Maar wie denkt dat aan de beproevingen van het schip daarmee een eind is gekomen, heeft het mis. Lees meer

Automatische concepten 71

Gilgamesj gaat naar huis

Illustrator Sebastian Eisenberg was onder de indruk van de repatriëring van maar liefst 17.000 gestolen Irakese artefacten, die terug naar huis worden gestuurd. Lees meer

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer