Slijm in onze hamburgers. Slijm op 't pluche in Den Haag." /> Slijm in onze hamburgers. Slijm op 't pluche in Den Haag." />
nieuwsbrief
Asset 14

Moeilijke fase

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Mail

Commentaar

Hebzucht is (het hoogste) goed?

Ik zat een paar weken geleden in een café in Amsterdam. Dat laatste zeg ik er maar even bij, omdat ik niet in Amsterdam woon. Aan het tafeltje naast mij zaten twee studenten. Een van de twee liep stage en had een baan aangeboden gekregen. Hij vertelde hoeveel hij zou gaan verdienen.
"Wow," zei zijn tafelgenoot, om duidelijk te maken dat hij het een zeer aantrekkelijk bedrag vond.
"Dat is maar iets meer dan het minimumloon, hoor."
"Misschien ga ik wel een paar jaar lesgeven, dat verdient best goed," mijmerde de tafelgenoot.
Toen ik maandag een stukje van Philip Huff las, moest ik eraan terugdenken. Hij schetst in de NRC een behoorlijk deprimerend beeld van zijn generatie en haar wereld. Hij heeft een punt wanneer hij stelt dat wij door een gebrek aan wezenlijke tegenstellingen in de wereld - er zijn geen duidelijke, overtuigende alternatieven voor het systeem waarin we leven en werken - ook niet meer 'buiten' onze werkelijkheid kunnen denken.
Ik was al bijna bereid om mee te gaan in zijn gedachtegang, toen ik ineens begon te twijfelen. Huff is een jaar eerder geboren dan ik, dus als hij spreekt over zijn generatie, zal ik daar ook wel onder vallen. Maar het lijkt toch vooral over zijn directe omgeving te gaan. Die wereld waarin iedereen in meer of mindere mate een hebzuchtige kapitalist is, en particulier bezit allesbepalend voor iemands identiteit en wereldbeeld, die herken ik eigenlijk helemaal niet. De mensen die ik ken die hopen ooit te kunnen kiezen tussen "die baan bij ABN Amro" en "die baan bij Goldman Sachs" zijn op één hand te tellen. De "Occupyers" overigens ook.
De meesten hebben – of zoeken – gewoon werk. En natuurlijk: als het even kan, leuk en redelijk-betaald werk. Ze zijn misschien niet allemaal even maatschappelijk betrokken, maar dat ben ikzelf ook niet de hele dag.
Goed, die jongen in het café wilde niet uit idealisme het onderwijs in, maar zijn houding leek meer op wat ik om me heen zie, dan het beeld dat Huff schetst. Een gebrek aan bereidheid zich over wezenlijke alternatieven voor onze maatschappij te buigen? Dat wil ik wel geloven. Maar hebzucht als toonaangevende karaktertrek van 'onze generatie'? Onzin. Huff heeft niet door dat hij het over een elite heeft.

Door Jan Postma

Rolmodel

Onzichtbaar vlees

Hoewel het al langer bekend is dat vet, zenuwen en stukjes anus en oogbal – kortom: slachtafval – soms stilletjes op ons bord terechtkomt, werd het beeld van de plakkerige, roze, vleespulp menig Amerikaan afgelopen maand te veel. Nadat Jamie Oliver ongeveer een jaar geleden een actie op touw zette tegen wat hij als 'Pink Slime' bestempelde, is collectieve walging een feit.
Inmiddels hebben de grote hamburgerketens het 'slime' uit hun ingrediëntenlijst verwijderd en is het wachten op de scholen, die het goedje eveneens in hun kantines gebruiken. Wat is nu precies de kern van het schandaal? Dat je Whopper Cheese niet méér is dan vloeibaar gemaakt vlees, dat na een behandeling met ammonia in braadbare schijven is geperst, is weerzinwekkend; maar de wolk gas die ertoe dient bacteriën te elimineren, blijkt geen gevaar voor de volksgezondheid. De plotselinge afkeer van dit nepvlees is interessant, vooral omdat het al jaren bekend is dat dit overgeproduceerde product in fastfoodrestaurants en kantines wordt gebruikt.
Het nieuws dat de overheid schoolgaande kinderen op grote schaal troep voorschotelt deed de bom barsten. Naast de eet-gezond-snoep-eet-een-appel adviezen tegen obesitas sponsort de Amerikaanse overheid het gebruik van het slechtste vleesproduct schijnbaar. Ouders, misschien zelf niet vies van een Pink Quarterpounder, voelen zich belazerd en zijn in hun zeggenschap over de voeding van hun kinderen aangetast.
De misleidende omschrijving – 'lean textured ground beef' – versterkt de illusie dat een culinaire gehaktbal wordt geserveerd. In een omgeving waarin het gemak van de kant-en-klare hap en masse wordt omarmd, is de onzichtbaarheid van het productieproces van vleesproducten ineens een issue. Burgers realiseren zich dat ze willen weten wat ze eten. Terecht gruwt men van een vleesindustrie die een bak roze prut gelijkstelt aan hamburger of schoollunch.
Misschien is het beter als we ons vlees gewoon weer bij de slager halen. Broodje Filet Americain iemand?

Door Esther Wertwijn

Nieuws in beeld

De Publieke Omroep moet flink gaan bezuinigingen.

Illustratie: Anne Brakema

Machtige Media

Moeilijke fase

Woensdagmiddag trilde er in de borstzak van een parlementair journalist een telefoon. Een sms’je van de Rijksvoorlichtingsdienst: “De onderhandelingen gaan door een moeilijke fase”. De journalist checkte het nummer nog eens goed – hij kreeg dit soort berichten ook vaak van zijn moeder. Maar het was inderdaad afkomstig van zijn eigen overheid; het Catshuisberaad werd onverwacht afgebroken.
Er werd veel geschreven over de twee belangrijkste woorden uit deze enige officiële verklaring, maar alleen het Algemeen Dagblad viel het op dat de RVD communiceerde op het niveau van een zestienjarige puber. De krant meldde ook dat de partijleiders Rutte, Verhagen en Wilders de tekst samen hadden geconstrueerd, met z’n drieën gebogen over een iPhone alsof ze een chickie van hun bangalijst wilden benaderen. “Shit zit in moeilijke fase maar komt goed schatjuh XOXOXOXO”.
Andere vragen bleven onbeantwoord: aan wie stuurt de RVD zo’n sms? Is er een sms-contactenlijst of een sneeuwbalschema? Stuurde Rutte het bericht naar een luie RVD-medewerker, die op de bank de nieuwe aflevering van Mad Men lag te kijken, de tekst met een half oog kopieerde en daarna zijn telefoon weer op zijn imposante buik legde? En waarom maakt de dienst in deze tijden van crisis en bezuinigingen überhaupt gebruik van sms, terwijl er met Whatsapp en Ping vergelijkbare gratis diensten voorhanden zijn?
De volgende dag werd duidelijk waarom er zo gemakzuchtig gecommuniceerd werd: er was niets aan de hand. De oppositie was in volledige staat van opwinding, als een hond die over een fijn lentegrasveld sprint omdat hij denkt dat zijn baasje een tennisbal gegooid heeft. Om er al snel achter te komen dat die sadist de bal nog steeds in zijn hand heeft. Voor de onderhandelingen was opeens weer “voldoende perspectief”, Wilders twitterde een keiharde diss (“Oppositie zit in moeilijke fase”) en de verschillende linkse kopstukken trokken hun enthousiasme over de val van het kabinet schoorvoetend in, met schaamrood op de kaken vanwege hun onbesuisde geilheid.
We zitten met z'n allen in een moeilijke fase, die nog wel eens heel lang kon duren.

Door Rutger Lemm

De Hofstad

Jokken

Toen twee jaar geleden Rutte-I het bordes betrad zag ik één klein lichtpuntje. Een klein teken van hoop, dat er misschien een greintje van menselijkheid uit dit minderheidskabinet zou voortvloeien. Ik had mijn hoop gevestigd op Gerd Leers.
Tja, lach maar.
Maar denk eens terug tot voor 2010. Toen zag het er toch niet zo slecht uit? Als burgemeester van Maastricht was de CDA'er toch vooral ook de man van het ruimhartige vreemdelingenbeleid. De man die te vuur en te zwaard het generaal pardon verdedigde. En die vervolgens weigerde de afvallers van dat pardon aan de toenmalige staatssecretaris Nebahat Albayrak uit te leveren. De man die voor een bijzonder schrijnend geval dat buiten dat pardon viel twee brandbrieven en een gedicht schreef Dat was twee jaar geleden. Die gelukkige ontvangers van de poëzie van Leers staan inmiddels op het punt om uitgezet te worden. Als ze het al niet zijn.
Afgelopen week kwam de draaikontenshow van minister Leers tot een dubbel hoogtepunt. Allereerst de kwestie Boot. Een burgemeester die het waagt meer compassie in haar lijf te hebben dan haar voormalige collega. Ze weigert een Afghaan uit te zetten. Leers accepteert dat niet. En dan is er Mauro. De etterende wond in het dossier van Leers. Na veel politiek gesoebat mocht de jongen tijdelijk op een studentenvisum blijven, een pijnlijk compromis dat Leers kennelijk niet van zich af kan zetten. Op werkbezoek in Angola kon de minister het niet na laten de toekomst van deze jongen nogmaals op losse schroeven te zetten. De jongen heeft gejokt, en niet zo'n beetje ook, aldus minister Leers. En voor mensen die jokken is er in Nederland geen plaats. Het beste kind was tien toen hij deze doodzonde pleegde.
Jokken, dat is nu typisch iets wat kinderen doen. Grote mensen jokken niet, die liegen dat het gedrukt staat. Die huichelen, verzinnen, fantaseren, fingeren, fabuleren. Grote mensen verdraaien de waarheid. Een beetje zoals Gerd Leers dat al twee jaar doet. Kunnen we hem niet het land uitzetten?

Door Tirza de Fockert

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

800 meter jezelf behouden

800 meter jezelf behouden

'In de sportwereld ben je enkel een held als je wint. Semenya’s zwarte, te mannelijke lichaam heeft in de ogen van de atletiekfederatie gefaald.' Lees meer

Nieuws in Beeld: Kamikazeplastics

Kamikaze­plastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen

We laten ons niet sussen

De 35.000 klimaatdemonstranten konden rekenen op een stuk minder steun dan 2500 boeren. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen? Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5