Illustratie: Elise van Iterson

Het scherpste commentaar van het web richt deze week de pijlen op het internet, de Tweede Kamer, de wetenschap en het feminisme. En waar is Houellebecq?" />

Illustratie: Elise van Iterson

Het scherpste commentaar van het web richt deze week de pijlen op het internet, de Tweede Kamer, de wetenschap en het feminisme. En waar is Houellebecq?" />
Asset 14

De boom in

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Onze redacteuren zijn uitgerust teruggekomen van vakantie, maar daardoor niet minder verontwaardigd. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Vijf korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

Commentaar

Jouw generatie

Als het over mijn generatie gaat, moet ik altijd denken aan Roger Daltrey van The Who, die tijdens de Ground Zero-concerten My Generation stond te zingen. 37 jaar na dato, en met kort haar. Inderdaad, Roger, your generation.
Deze week werd niet alleen 9/11 herdacht, maar ook het twintigjarig bestaan van internet. Je zou er haast sentimenteel van worden, als je voor het gemak vergeet dat internet vóór 2000 behalve traag ook vooral heel saai was. Moeten we dan nu met Hardhoofd onze verjaardag gaan vieren, als internetgeneratie die volwassen is geworden in de schaduw van afwezige torens?
Each man is a patriot of his own age. Het heeft nou eenmaal weinig zin om tegen tegenwoordig te zijn: wie dweept met het verleden of droomt van de toekomst maakt altijd een tweederangs versie van het heden. Maar daarom hoef je je identiteit nog niet te ontlenen aan een aangevreten stuk fruit op je laptop.
Hoe experimenteel Hardhoofd soms ook is, er is nog altijd ouderwetse redactie bij nodig, en die leuke filmpjes van onze videoredactie zijn vooral ook hard werk. Al vul ik een blog, staat dit in een e-zine, en betaal ik de huur door een website en nieuwsbrief bij te houden, van de term Generation 2.0 gaat mijn hart niet harder kloppen. In 2004 kocht ik mijn eerste mobiele telefoon. Die heb ik nog steeds.
My Generation was overigens in 1965 een hit onder de mods, een subcultuur die zijn naam had afgeleid van “modernists”. Zoek ze maar op in Wiki. Het zijn net hipsters.

Door Floris Solleveld

De Hofstad

De boom in

Tofik Dibi (GroenLinks) vroeg zich af of het misschien niet een keer tijd werd voor een debat over de aanslagen in Noorwegen, de raakvlakken met Nederland en xenofobie. Niet zo verrassend misschien, aangezien Geert ‘de grote gedoger’ Wilders maar liefst dertig keer genoemd wordt in Breiviks manifest. Misschien dan ook niet zo verrassend dat het CDA, de VVD en de PVV geen dringende behoefte hebben aan een dergelijk debat. De PVV deed, nog een verrassing, bij voorbaat al niet mee.
De rest van de oppositiepartijen haakten niet aan bij Dibi. Waar de verontwaardigde Alexander Pechtold Mark Rutte eerder nog ter verantwoording riep over zijn gedoogpartner, heeft men nu ‘moeite met de beperkte breedte van het onderwerp’. De PvdA heeft eerder behoefte aan een debat over ‘tien jaar heftige integratiediscussie’. Een discussie over een discussie dus. Ieder zijn behoeftes.
Terwijl we met volle teugen blijven genieten van Wilders' retoriek tegen de islam, en tegen links in het algemeen, moeten we toch maar geloven dat de aanslagen in Noorwegen niets met de PVV te maken hebben. "De gedachte dat het handelen van Breivik min of meer het gevolg is van breder heersende ideeën en gevoelens deelt het kabinet niet", aldus minister Donner in een brief aan de Tweede Kamer. Met andere woorden, volgens Wilders kan links collectief de boom in, en de oppositie vraagt: hoe hoog?

Door Meredith Greer

Nieuws in beeld

De Franse schrijver Michel Houellebecq is spoorloos.

Illustratie: Elise van Iterson

Rolmodel

'Stand by your man...'

In afwachting van het nieuwe seizoen van Mad Men verschenen maar liefst drie nieuwe series die zijn geïnspireerd door hetzelfde tijdperk. Zo produceerde ABC Pan Am, NBC komt met het wat afgezaagde Playboy Club, en zelfs de BBC deed mee. De Britse zender programmeerde deze zomer The Hour, een serie die zich afspeelt in 1956, achter de schermen van het nieuwsprogramma met dezelfde naam.
De weerspiegeling van het leven van vrouwen vlak voor de tweede feministische golf wordt in sommige gevallen (Pan Am, Mad Men) op realistischer wijze weergeven dan andere (Playboy Club), maar wat duidelijk wordt is dat het zeker geen makkelijke tijden waren. Vrouwen die ervoor kozen om de functie van traditionele huisvrouw naast zich neer te leggen en te gaan werken, werden voortdurend gekleineerd door zowel hun collega’s als hun naasten. Maar ook de huisvrouwen doorstonden een hoop. Mad Men's Betty Draper is het schoolvoorbeeld van de ongelukkige, verbitterde vrouw die, gevangen in haar rol, uithaalt naar de buitenwereld - met in de ene hand een Martini en de andere een Lucky Strike.
Dat Betty Draper meer dan een fictioneel figuur is, blijkt wel uit de vandaag gepubliceerde interviews die 47 jaar geleden met Jackie Kennedy werden afgelegd, luttele maanden nadat haar man werd neergeknald. Hieruit blijkt, zo schreef de New York Times afgelopen maandag, dat deze ideale echtgenote meer was dan een vorstelijk stijlicoon. Ze haalt bijna vals uit naar talloze bekenden. Zo is Dr. Martin Luther King Jr. een ‘phony’, noemt ze Indira Ghandi ‘a real prune, bitter, kind of pushy, horrible woman’ en is Charles de Gaulle een ‘egomaniac’. Je zou denken dat een vrouw van haar kaliber zich in zou weten te houden ten overstaan van de pers, maar Jackie was welbewust van het feit dat deze uitspraken werden opgenomen voor het nageslacht. Over haar Jack zegt ze dan ook niets dan goeds. Kijk, dat doet Miss Draper haar dan niet na. Je hoort Tammy Wynette bijna zingen: Stand by your man...

Door Ava Mees List

Commentaar

Een sympathiek hoofd

Een vriendelijk hoofd waarvoor je niet denkt te hoeven vrezen, een sympathieke naam en een indrukwekkende staat van dienst: dat doet wat met je, psychologisch gezien. Onwillekeurig komt een gevoel van betrouwbaarheid bovendrijven. Misschien moet er eens sociaalpsychologisch onderzoek naar worden gedaan, want de afgelopen week bleek het tenminste tweemaal onterecht. Zo schreef Kasper van Royen op deze site in lyrische woorden over Von Triers Melancholia (platte kitsch, volgens ondergetekende) en bleek de Tilburgse hoogleraar Diederik Stapel een wetenschappelijk fraudeur.
De vertrouwenwekkende eigenschappen van Stapel hadden op menigeen een uitwerking, zo ook op zijn vooraanstaande collega-hoogleraar Roos Vonk. Op haar blog en in de eerste aflevering van een nieuw seizoen Pauw & Witteman trok zij het boetekleed aan vanwege een recente samenwerking met hem in een discutabel onderzoek naar een onderscheid tussen vleeseters en vegetariërs op sociaal niveau.
De wrange ironie wil dat de universiteit in dezelfde week dat ze Stapel op non-actief stelde, ook vol trots bekendmaakte te zijn toegetreden tot de wereldwijd honderd beste academische instellingen op het gebied van de sociale wetenschappen. Een resultaat waaraan een hoog aangeschreven hoogleraar als Stapel met zijn wetenschappelijke publicaties zeer waarschijnlijk een significant steentje heeft bijgedragen.
Terwijl Kasper van Royen doodeenvoudig een mening debiteert (die ondergetekende normaliter slaafs volgt), hebben onderzoekers als Stapel en Vonk hogere pretenties: zij willen kennis met de wereld delen, ‘de waarheid’ zelfs misschien. Die hogere pretenties stellen ook hogere eisen. Elk gegeven in twijfel durven trekken is er daar een van, zelfs als dat gegeven wordt gepresenteerd door een vriendelijk hoofd met sympathieke naam en indrukwekkende staat van dienst.

Door Boy van Dijk

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer