Welke muziek klinkt in de donkerste dagen van het jaar? Met die vraag doken onze redacteuren hun platenkast in. Ze kwamen terug met een samenstelling vol prachtigs, om een beetje droevig van te worden. Luister de mixtape hier via Spotify, met een platenhoes door illustrator Joost Dekkers.
Illustratie: Joost Dekkers
Luister de hele mixtape hier via Spotify.
1. Midlake – Young Bride (Laura)
'Young Bride' klinkt zoet en vrolijk, maar is dat allerminst. De hoofdpersoon is redelijk slecht verstaanbaar, doch in ieder geval toe aan een fikse winterslaap. Perfecte muziek voor grijze sneeuw buiten en dan binnen zitten.
2. Bob Dylan – Girl From The North Country (Timo)
Wanneer ik 'Girl From The North Country' hoor, ga ik vanzelf wat triestig voor me uit zitten staren. Dylan was pas begin twintig toen hij het nummer opnam. En toch zingt het met de treurnis van een oude man, wiens herinneringen aan een vervlogen geliefde zich als kou in de botten hebben genesteld.
3. Tom Pintens – Winter Maakt Ons Vrolijk (Melle)
De ultieme remedie tegen elke winterdepressie: heel hard meezingen met Winter Maakt Ons Vrolijk. Als een soort mantra wordt het dan vanzelf waar. Tom Pintens maakte - met niet mis te verstane hulp van de fantastische teksten van inmiddels ex Ellen Schoenaerts - drie bloedmooie platen. 'Winter Maakt Ons Vrolijk' is de beste. "Winter maakt ons vrolijk / we zien ijs in de riolen / we breken ze niet open / ik denk niet meer aan u."
4. Electric Light Orchestra – Mr. Blue Sky (Maartje)
Als je echt een kutdag hebt, weet je dat er, nadat je sleutel in je slot is afgebroken, nog meer onheil aankomt. Zet op zo'n dag ELO's 'Mr. Blue Sky' op repeat en blijf binnen tot de zon weer schijnt.
5. The Doors – Wintertime Love (Melle)
The Doors komen opvallend vaak langs in de hard//hoofd-playlists. Door velen gehaat en verguisd, door net zo veel bewonderd en gelauwerd, blijven ze kennelijk tot de verbeelding spelen. Toen de band na twee geweldige albums in een jaar toe was aan hun derde langspeler, was de spoeling een beetje dun geworden: ze waren door hun nummers heen. 'Wintertime Love' werd in de studio geschreven en is dan ook een weinig belangwekkend niemendalletje. Aan de andere kant is dat ook juist de charme: nu eens geen semi-poetisch gewauwel van "The Lizard King," maar een licht melancholisch walsje dat de liefde in de winter bezingt.
6. Faberyayo – Zomer Aan De Wand (Wouter)
Alles zit een beetje tegen bij Faberyayo, maar gelukkig heeft hij een tropisch behangetje! Een vrij lullig plaatje waar ik erg om moet lachen.
7. Bright Eyes – If Winter Ends (Boy)
Samen met Bright Eyes schreeuwen om een beetje zonlicht. Waarschuwing: deze benauwend warme deken van zelfmedelijden is enkel te verdragen tijdens de meest melancholieke momenten van je winterdepressie.
8. Young Marble Giants – Choci Loni (Laura)
Wat een kale post-punk orgelmuziek maakten Young Marble Giants. 'Choci Loni' is daarbij mijn favoriet van hun enige ooit uitgebrachte driedubbel-cd. Totaal onbegrijpelijk, dat wel. Dit nummer gaat volgens mij over iets of iemand die ergens een beetje rondwaart en eet. Typisch iets voor de winter.
9. Kate Bush – 50 Words for Snow (Kasper)
Het eeuwige ijselfje van de popmuziek bracht vorig jaar na lange tijd weer eens een nieuw album uit. Zoals de titel al doet vermoeden is 50 Words for Snow een plaat vol wonderlijke winterlandschappen. In het ene liedje bedrijft Kate de liefde met een sneeuwpop (wat natuurlijk eindigt in eenzaamheid en natte lakens) en in het andere liedje helpt ze de Yeti om onontdekt te blijven, dat werk. Maar het gekste nummer is toch wel de titelsong, waarop ze vijftig synoniemen voor sneeuw (de meeste uit haar eigen duim gezogen, maar ook een in het Klingon) laat declameren door Stephen Fry. En niemand anders dan Fry zou deze rol zo prachtig kunnen vervullen. Je hoort dat hij elk woord als heerlijk roomijs door zijn mond laat rollen. Kate houdt ondertussen opgewonden de telling bij, maar hij laat zich niet door haar gek maken.
10. Andrew Bird – Desperation Breeds… (Timo)
Zodra het écht donker en koud wordt, wil ik helemaal geen vrolijke upbeat-liedjes meer horen. Het openingsnummer van Andrew Birds laatste prachtplaat staat dan juist op repeat. Zijn gefluit is als de ijspegeltjes die van het dak vallen, zijn viool als de koude wind die langs je gezicht strijkt. Kippenvel krijg ik ervan.
11. The Chills – Pink Frost (Kasper)
Dit liedje is zo ijzingwekkend dat ik het er warm van krijg. Gaat volgens mij over iemand die tot zijn grote schrik erachter komt dat hij in z’n slaap z’n geliefde heeft gewurgd. Dat schijnt zo nu en dan echt voor te komen, het zal je maar gebeuren. Deze Nieuw-Zeelandse cultband uit de jaren tachtig had een zeer bijzondere sound. Vooral hun vroege singles die verzameld staan op Kaleidoscope World en waar dit er een van is, geven mij vaak het gevoel in slaap te vallen op de achterbank van een auto die door een nachtelijke sneeuwstorm sjeest.
12. Nick Cave & The Bad Seeds – Fifteen Feet Of Pure White Snow (Kasper)
Volgens sommigen gaat dit nummer over cocaïne, volgens anderen over een sneeuwstorm en volgens andere anderen de Koude Oorlog. Cave kennende kan het gerust over alle drie gaan en over nog heel veel meer; zijn liedjes zijn lawines van betekenissen waar je je onder moet laten bedelven. Het album waar dit nummer van afkomstig is, No More Shall We Part, is sowieso een echte winterplaat. Bezeten door godvrezendheid en melancholie, zoals dat hoort. Bekijk ook vooral de video, met een prachtig dansende Cave en een gastrol van mijn andere held Jarvis Cocker.
13. Mark Lanegan Band – The Gravediggers Song (Emy)
Als ik aan ‘donker’ denk, denk ik aan Mark Lanegan. De donkerste stem van het noordelijk halfrond. Een stem om zwarte koffie bij te drinken in een bruin café, om bij over onverlichte wegen te rijden. Nee, laat het licht uit, Mark zingt.
14. The Pogues - Fairytale of New York (Emy)
Kerstliedjes trek ik slecht en ik ben vast niet de enige. Ze zijn meestal weeïg, mierzoet, er klingelen belletjes in en met een beetje pech gaat het ook nog over rendieren. Het kan anders: The Pogues maakten samen met Kirsty MacColl een aanstekelijk dronkemanskerstlied. Gebroken dromen Irish/New York style. Het beste, er wordt in gescholden: “You scumbag, you maggot/You cheap lousy faggot/Happy Christmas your arse/I pray God it's our last.” Alsof je kerst viert met McNulty. Nog een rondje!
15. Mary Gauthier – I Drink (Marieke)
Drinken zullen we.
16. Tori Amos – Winter (Emy)
Tori Amos hoort voor mij bij sneeuw, kerst, winter. Haar cd’s liggen nog bij mijn ouders, omdat ik haar eigenlijk alleen tijdens de kerstvakantie verdraag. Verder heb ik daar weinig cd’s liggen. Dus als er een kerstboom gehaald moet worden: Tori Amos. Als die boom opgetuigd moet worden: Tori Amos. En ‘Winter’ is natuurlijk het ultieme winterlied. “I get a little warm in my heart when I think of winter.”
17. Bowerbirds – Tuck the Darkness In (Timo)
Bowerbirds is - met afstand - de band die ik de afgelopen jaren het meest heb geluisterd. Beschrijven van hun muziek, daar durf ik me niet meer aan te wagen. Laat ik het er dus bij houden dat ik me graag door ze laat instoppen, zeker wanneer het donker is. Geruststellend en prachtig.
18. Sigur Ros – Glósóli (Roos)
Weinig muziek is voor mij gevoelsmatig zo verbonden met een jaargetijde en de natuur als de wonderlijke nummers van Sigur Ros. Hoewel het in IJsland waarschijnlijk ook wel eens niet koud is, zet ik Sigur Ros het liefste op in de koudste en donkerste maanden van het jaar. Wanneer je dan ook nog eens de prachtige landschappen erbij ziet weet je helemaal zeker dat je in hun muziek de schuivende sneeuw en het krakende ijs hoort.
