Asset 14

Niet diepgaand, niet enerverend

Niet diepgaand, niet enerverend

Een paar weken geleden heb ik besloten een leuk leven te gaan leiden. Deze beslissing had duizend redenen, maar de leukste is: mijn beste vriendin is met een burlesque-danseres samen gaan wonen. In een appartementje in Londen, met een kat en een kast vol boeken.

Vroeger zou ik hier stiekem jaloers op zijn geweest. Wij hadden immers een denkbeeldig 'Pact voor gematigde meisjes' gesloten. Dit pact verbood onder andere openbaar dronkenschap, rare vrienden en alle andere dingen waar je later spijt van kan krijgen.

Het grondbeginsel van het pact voor gematigde meisjes was dat de een geen leuker leven mocht hebben dan de ander. Ook was het van groot belang dat we elkaar nooit saai vonden, vooral niet op onze saaiste momenten. Op die momenten vonden we onszelf al stom genoeg.

We waren elkaars rustpunt, zonder oordelen. Als zij op zaterdagavond om tien uur wil slapen, prima. Als ik drie weekenden achter elkaar in het dorp van mijn ouders door wil brengen, niks mis mee. We moedigden elkaar aan om voor onszelf te kiezen, ook al wisten we dondersgoed dat dit voortkwam uit een angst voor het onbekende, niet uit een verlangen naar rust.

We gunden elkaar die rare buitenwereld wel, niks meer zelfs. Maar tegelijkertijd waren we als de dood dat de ander die ineens wel durfde te veroveren, op wat voor debiele manier dan ook. Dat er een gesprek zou komen waarin een van ons zou zeggen: ‘Wat ik nu toch heb meegemaakt!’ Of erger nog: ‘Ik heb maar vijf minuutjes, want ik word zo opgehaald door George en Butterfly en ik kan mijn wafeltang nergens vinden.’

En toen ging zij dus met een burlesque-danseres samenwonen, en ging ze naar één van haar shows. Het was de eerste lang gehoopte scheur.

Ze deed dat op een moment dat ik van alle kanten wankelde en twee kanten op kon vallen. Ik kon a) de rest van mijn leven in bed blijven liggen, of b) een leuk leven gaan leiden. Antwoord b klinkt misschien vanzelfsprekend, maar dat was het voor mij niet. Ik lag namelijk in bed, had voor de zoveelste dag op rij geen fatsoenlijk ontbijt in huis en keek uit op twee wegwerpcameraatjes met verliefde vakantiefoto’s die ik waarschijnlijk nooit meer laat ontwikkelen.

Het waren de verhalen van mijn beste vriendin over meisjes met tepelkwastjes en in levensgrote champagneglazen die me de juiste kant op duwden. Ze had het niet verwacht, zei ze, maar zoiets leuks had ze nog nooit gezien. Bij het applaus stonden alle danseressen op een rij en gooiden ze hun benen in de lucht. Ze had bijna zin om mee te doen.

Het was alsof ze in één ruk ‘n nieuwe wereld onze cocon binnensleepte. Een wereld waar dingen onverwacht leuk kunnen zijn. Niet diepgaand, niet enerverend. Gewoon leuk, verder niks. Toen dacht ik: ik kan dat ook, fuck it.

Sindsdien probeer ik een beetje ruimte vrij te houden in mijn hoofd en agenda voor onverwacht leuke dingen. Tot nu toe gaat het me goed af. Om even te pronken: ik luisterde samen met een leuke bijna-vreemde L’amour Toujours in een lege kroeg, terwijl de barman rond stuiterde en ons met gratis bier bedankte voor het herbeleven van zijn tienerjaren. Ik zat bij Omroep MAX. Ik zat op een bankje langs een rode loper en bekritiseerde outfits, en proefde een cracker met sambal en hüttenkäse en vond ‘m lekker, terwijl ik helemaal niet van houd van heet eten. Al met al ben ik wat vaker moe, maar heb wel een nieuw soort rust in mijn hoofd.

Mijn beste vriendin heeft hetzelfde. Als we Skypen maken we grapjes over het aanbreken van onze zogenaamde wilde periode. Maar maak je over ons geen zorgen. We slaan niet door, sambal en een extra biertje, dat ligt binnen ons vermogen. Daarbij komt: als je dit leest ben ik met mijn opa op parochiereis naar Rome. Misschien kom ik daar weer tot bezinning. Laten we het niet hopen.

  

Foto: French Walery

Mail

Lisanne van Aert is schrijver, theatermaker en bloemist. Ze floreert bij haar eigen theatergroep: Het Pijpcollectief. // lisanne@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan