Asset 14

Nymphomaniac I

Nymfomane Joe (Stacy Martin, Charlotte Gainsbourg) doet haar levensverhaal uit de doeken in de nieuwste film van de Deense rasprovocateur Lars von Trier.

Rutger: Zo. Dat was deel één.

Noor: Als er weer zo’n pikkenparade in deel twee zit, dan blijf ik liever thuis. Ik vind het zo ongemakkelijk om naar (vreemde) piemels te kijken, ielgh!

Philip: Kun je nagaan, we hebben het hier over de gecensureerde versie. Als het aan Von Trier had gelegen hadden we nog ruim een uur langer mogen genieten van Shia Labeoufs lid.

Rutger: Ik ben ook van mening dat de penis nooit in slappe staat aanschouwd moet worden. Je gaat een voetbalteam toch ook niet filmen als ze in de kleedkamer zitten? Maar Noor, jij zou de filmpiemels toch moeten toejuichen als feminist? Eens een keer geen tieten en konten.

Noor: Er zitten hele episodes in waarbij Joe helemaal geen kleren aan heeft, waarbij haar (beeldige) naaktheid haar kostuum is. Maar dat ongemak bij de pikken is meer een persoonlijke preutsheid. Wat je er ook van vindt, Lars von Trier is de meester van het ongemak. Kijken naar schreeuwende mensen, en er dan bij blijven, dat zie je niet vaak.

Philip: Ik maak hier uit op dat jullie ook bepaald niet opgewonden raakten van de film?

Rutger: Er zaten wel wat geile scènes in. Maar meestal was het vooral heel pijnlijk en lelijk. Dat vond ik wel jammer. Lars is inderdaad de meester van het ongemak, maar durft dus niet schoonheid te laten zien. Net als zijn collega Michael Haneke trouwens. Zo kut is het leven nou ook weer niet.

Philip: Over Haneke ben ik het niet helemaal met je eens eens. Amour is dan wel een uitzondering in zijn werk, maar het laat zien dat Haneke de concepten ‘hoop’ en ‘liefde’ wel kent. Von Trier blijft toch bovenal heel erg cynisch.

Noor: Ja, op een gegeven moment zegt een personage het letterlijk: het leven is eentonig en zinloos. “Maar hé, je moet zelf de slingers ophangen”, zou André Hazes hem antwoorden. Waar wel iets van hoop inschuilde, was het perspectief van haar gespreksgenoot, Seligman (Stellan Skarsgård). Als Joe hem vertelt over hoe haar slechtste daad - namelijk een man klaar pijpen die op weg is naar zijn moeilijk vruchtbare vrouw en zo zijn zaad verspilt - haar leven verandert, geeft Seligman een ander perspectief. Zaad wat te lang is opgehouden, is slecht zaad. Hij verandert haar blik op de geschiedenis. Of probeert dit tenminste.

Philip: Ja? Ik vond Seligman juist nogal onbenullig en machteloos overkomen. Steeds weer die gekunstelde interpretaties en verwijzingen. Alsof Von Trier al commentaar geeft op z’n eigen film. Het haalde mij uit mijn concentratie. Goed, die ironische afstand zal wel de bedoeling zijn geweest.

Rutger: Ja, ik vond dat ook geforceerd overkomen. In het begin stelt Seligman zich voor als een Jood, maar niet zionistisch, “wat iets anders is dan antisemitisch”. Dat, samen met Rammstein, was zo’n duidelijke verwijzing naar Von Triers Hitlergate. En al die andere symboliek: vliegvissen, priemgetallen, Bach… Zo pretentieus. Wat mij betreft had de film beter Megalomania kunnen heten.

Noor: Vreselijk geforceerd inderdaad! Ik ergerde me daar gek aan. Ik vind zo’n raamvertelling hoe dan ook een zwaktebod. Hoezo kunnen we niet in het nu met de personages mee?

Philip: Ik zie de film als Von Triers antwoord op z’n critici. Jammer dat hij intussen vergeet een goede film te maken. Nymphomaniac is wel kunstig, maar de seks is niet echt schokkend, en de ideëen zijn, na Marquis de Sade en Henry Miller, niet bijster vernieuwend.

Noor: Gelukkig zat die steengoede en rare en pijnlijke scène met Uma Thurman er in, anders bleef er weinig van zijn film over. Oh ja, en die intens lekkere bedpartner, De Jaguar. Dat hielp ook. Ik hoop meer van hem te zien in deel twee.

Rutger: Denken jullie dat nymfomanie echt bestaat? En wat is het dan?

Noor: In deze film gebruikt Joe het als rebellie tegen de liefde. Haar theorie over dat het eigenlijk niet over de hoeveelheid verschillende sekspartners gaat, maar over seks als één grote partner, als verzet, vond ik wel interessant. Het is in ieder geval alleen een term die op vrouwen kan slaan. BOE!

Philip: Was dat manifest van Joe niet ook weer een knipoog naar Von Triers eigen Dogma ‘95-manifest?

Rutger: Ze neukte dus uit principe. Dat heeft niet zoveel met lust te maken. Terwijl de posters, trailers en teasers zo erg hintten naar een film over geilheid.

Noor: Sex sells! Net als twee delen: dubbel, of in ieder geval meer, verkochte stoelen.

Rutger: Double penetration.

Noor: Eigenlijk ging het al mis aan het begin van de film. Joe deed met haar vriendin een slettenwedstrijd voor een zak chocolaatjes! Kom op zeg, Lars, dat geloof je toch zelf niet.

Philip: Mijn ervaring is dat vrouwen aardig wat overhebben voor chocolade. Nouja, seks misschien niet.

Rutger: Wat ik ook zo raar vond: als je je vijf keer door een willekeurige lompe gast in de trein laat neuken, dan wordt je vagina toch vet schraal? Ik heb al na twee keer op een dag een geschuurde eikel en een gescheurd toompje. Eikels kunnen vervellen, wist je dat?

Noor: Ach ja, ik heb het nooit met vijf gasten in een trein gedaan. Dus ik weet het niet. Ik vond dat staand neuken in die trein-wc logistiek ook behoorlijk knap. Maar Joe ‘voelde’ sowieso nogal weinig, in haar lijf, in haar hart. Hoeveel sperma er ook in ging, het bleef een dooie boel daarbinnen.

Rutger: Toch zat er genoeg in dat het de moeite waard maakte. Volgens mij heb ik nog nooit close-ups van penetratie in een bioscoop gezien. Één mannetje ging toch ergens anders zitten. En ik kreeg ook wel zin in seks van de film. Niet omdat het geil was, maar om te bewijzen dat het niet zo deprimerend hoeft te zijn.

Noor: Ik zag tijdens de film ook best veel mannen die het ‘koud’ kregen en hun jas over hun schoot legden.

Philip: Oké, ik ga wel naar deel twee. Met mijn jas op schoot, zodat ik daaronder een goed boek kan lezen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Een stem van een muze

Een stem van een muze

Bij het schilderen van een portret geven kunstenaar en muze zich bloot. Het resultaat is de interpretatie van de kunstenaar. Wat nou als ook de muze zou kunnen praten? Lees meer

 Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met Black Friday bestelden we massaal lucht

Met name kleine webshops zijn vaak genoodzaakt om (veel) groter verpakkingsmateriaal te gebruiken. Illustrator Chloé Pérès-Labourdette brengt het nieuws in beeld. Lees meer

AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijk relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan