Asset 14

Nymphomaniac I

Nymfomane Joe (Stacy Martin, Charlotte Gainsbourg) doet haar levensverhaal uit de doeken in de nieuwste film van de Deense rasprovocateur Lars von Trier.

Rutger: Zo. Dat was deel één.

Noor: Als er weer zo’n pikkenparade in deel twee zit, dan blijf ik liever thuis. Ik vind het zo ongemakkelijk om naar (vreemde) piemels te kijken, ielgh!

Philip: Kun je nagaan, we hebben het hier over de gecensureerde versie. Als het aan Von Trier had gelegen hadden we nog ruim een uur langer mogen genieten van Shia Labeoufs lid.

Rutger: Ik ben ook van mening dat de penis nooit in slappe staat aanschouwd moet worden. Je gaat een voetbalteam toch ook niet filmen als ze in de kleedkamer zitten? Maar Noor, jij zou de filmpiemels toch moeten toejuichen als feminist? Eens een keer geen tieten en konten.

Noor: Er zitten hele episodes in waarbij Joe helemaal geen kleren aan heeft, waarbij haar (beeldige) naaktheid haar kostuum is. Maar dat ongemak bij de pikken is meer een persoonlijke preutsheid. Wat je er ook van vindt, Lars von Trier is de meester van het ongemak. Kijken naar schreeuwende mensen, en er dan bij blijven, dat zie je niet vaak.

Philip: Ik maak hier uit op dat jullie ook bepaald niet opgewonden raakten van de film?

Rutger: Er zaten wel wat geile scènes in. Maar meestal was het vooral heel pijnlijk en lelijk. Dat vond ik wel jammer. Lars is inderdaad de meester van het ongemak, maar durft dus niet schoonheid te laten zien. Net als zijn collega Michael Haneke trouwens. Zo kut is het leven nou ook weer niet.

Philip: Over Haneke ben ik het niet helemaal met je eens eens. Amour is dan wel een uitzondering in zijn werk, maar het laat zien dat Haneke de concepten ‘hoop’ en ‘liefde’ wel kent. Von Trier blijft toch bovenal heel erg cynisch.

Noor: Ja, op een gegeven moment zegt een personage het letterlijk: het leven is eentonig en zinloos. “Maar hé, je moet zelf de slingers ophangen”, zou André Hazes hem antwoorden. Waar wel iets van hoop inschuilde, was het perspectief van haar gespreksgenoot, Seligman (Stellan Skarsgård). Als Joe hem vertelt over hoe haar slechtste daad - namelijk een man klaar pijpen die op weg is naar zijn moeilijk vruchtbare vrouw en zo zijn zaad verspilt - haar leven verandert, geeft Seligman een ander perspectief. Zaad wat te lang is opgehouden, is slecht zaad. Hij verandert haar blik op de geschiedenis. Of probeert dit tenminste.

Philip: Ja? Ik vond Seligman juist nogal onbenullig en machteloos overkomen. Steeds weer die gekunstelde interpretaties en verwijzingen. Alsof Von Trier al commentaar geeft op z’n eigen film. Het haalde mij uit mijn concentratie. Goed, die ironische afstand zal wel de bedoeling zijn geweest.

Rutger: Ja, ik vond dat ook geforceerd overkomen. In het begin stelt Seligman zich voor als een Jood, maar niet zionistisch, “wat iets anders is dan antisemitisch”. Dat, samen met Rammstein, was zo’n duidelijke verwijzing naar Von Triers Hitlergate. En al die andere symboliek: vliegvissen, priemgetallen, Bach… Zo pretentieus. Wat mij betreft had de film beter Megalomania kunnen heten.

Noor: Vreselijk geforceerd inderdaad! Ik ergerde me daar gek aan. Ik vind zo’n raamvertelling hoe dan ook een zwaktebod. Hoezo kunnen we niet in het nu met de personages mee?

Philip: Ik zie de film als Von Triers antwoord op z’n critici. Jammer dat hij intussen vergeet een goede film te maken. Nymphomaniac is wel kunstig, maar de seks is niet echt schokkend, en de ideëen zijn, na Marquis de Sade en Henry Miller, niet bijster vernieuwend.

Noor: Gelukkig zat die steengoede en rare en pijnlijke scène met Uma Thurman er in, anders bleef er weinig van zijn film over. Oh ja, en die intens lekkere bedpartner, De Jaguar. Dat hielp ook. Ik hoop meer van hem te zien in deel twee.

Rutger: Denken jullie dat nymfomanie echt bestaat? En wat is het dan?

Noor: In deze film gebruikt Joe het als rebellie tegen de liefde. Haar theorie over dat het eigenlijk niet over de hoeveelheid verschillende sekspartners gaat, maar over seks als één grote partner, als verzet, vond ik wel interessant. Het is in ieder geval alleen een term die op vrouwen kan slaan. BOE!

Philip: Was dat manifest van Joe niet ook weer een knipoog naar Von Triers eigen Dogma ‘95-manifest?

Rutger: Ze neukte dus uit principe. Dat heeft niet zoveel met lust te maken. Terwijl de posters, trailers en teasers zo erg hintten naar een film over geilheid.

Noor: Sex sells! Net als twee delen: dubbel, of in ieder geval meer, verkochte stoelen.

Rutger: Double penetration.

Noor: Eigenlijk ging het al mis aan het begin van de film. Joe deed met haar vriendin een slettenwedstrijd voor een zak chocolaatjes! Kom op zeg, Lars, dat geloof je toch zelf niet.

Philip: Mijn ervaring is dat vrouwen aardig wat overhebben voor chocolade. Nouja, seks misschien niet.

Rutger: Wat ik ook zo raar vond: als je je vijf keer door een willekeurige lompe gast in de trein laat neuken, dan wordt je vagina toch vet schraal? Ik heb al na twee keer op een dag een geschuurde eikel en een gescheurd toompje. Eikels kunnen vervellen, wist je dat?

Noor: Ach ja, ik heb het nooit met vijf gasten in een trein gedaan. Dus ik weet het niet. Ik vond dat staand neuken in die trein-wc logistiek ook behoorlijk knap. Maar Joe ‘voelde’ sowieso nogal weinig, in haar lijf, in haar hart. Hoeveel sperma er ook in ging, het bleef een dooie boel daarbinnen.

Rutger: Toch zat er genoeg in dat het de moeite waard maakte. Volgens mij heb ik nog nooit close-ups van penetratie in een bioscoop gezien. Één mannetje ging toch ergens anders zitten. En ik kreeg ook wel zin in seks van de film. Niet omdat het geil was, maar om te bewijzen dat het niet zo deprimerend hoeft te zijn.

Noor: Ik zag tijdens de film ook best veel mannen die het ‘koud’ kregen en hun jas over hun schoot legden.

Philip: Oké, ik ga wel naar deel twee. Met mijn jas op schoot, zodat ik daaronder een goed boek kan lezen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer