Asset 14

Don Jon

De aan pornoverslaafde Jon is een mannetje dat zijn leven goed geregeld heeft, vindt hij zelf. De belangrijkste dingen in zijn leven: de auto, geile wijven neuken, de kerk en zijn familie. Maar het allerbelangrijkste: porno. Beter dan echte seks, vindt Jon. Is er nog hoop voor deze postmoderne Don Juan?

Rob: Petje af voor Joseph Gordon-Levitt. Don Jon is zijn debuutfilm, zelf geschreven, geregisseerd en de hoofdrol, dat lijkt me geen sinecure.

Flo: Behoorlijk egoïstisch, niet?

Noor: Masturberen is natuurlijk een ultiem zelfzuchtige daad. Is dat het meta-verhaal van deze productie?

Rob: Ik denk dat de film gaat over de vraag of porno kijken en masturberen je belemmert in contact met andere mensen en dan vooral met ‘de vrouwtjes’.

Noor: Die ‘vrouwtjes’ lijken er in deze film heel bekaaid van af te komen, en bij het personage van Scarlett Johansson blijft dat ook zo. Puur een lekker, ordinair wijf dat je wilt neuken. Maar hoe heerlijk ik haar ook vond om naar te kijken (ze representeerde precies datgene waar ik zo op geil bij de shows van Victoria’s Secret), dat was precies wat ging irriteren, zowel voor de personages in de film als voor de kijker. Ook voor jullie jongens? Of gaat lekker zijn boven alles? Bovendien waren het uiteindelijk twee andere vrouwen die Jon tot inzicht brengen. De vrouw is niet slechts een object in deze film, maar de verlosser van het kwaad.

Flo: Dat was inderdaad fascinerend. Ik verwachtte een geile film te zien met de twee meest sexy acteurs van dit moment, maar die geiligheid verdween als een gebruikt zakdoekje in de prullenbak.

Rob: Scarlett was niet ‘de’ ultieme vrouw, dat was vanaf het begin al duidelijk. Meer het lekkere wijf waar de hoofdpersoon zijn shit op kan projecteren. Dus in die zin viel ze inderdaad tegen, maar dat maakte de film wel realistischer.

Flo: Sowieso vond ik de personages realistisch en eerlijk. Ik ken dit soort mensen in het echte leven ook. En toen kwam Julianne Moore in beeld…

Rob: Huilend. Getekend door het leven. Het echte leven.

Noor: Hoe blij ik ook was met Moore als hippie met verloren gezin (wat een verademing van ‘echtheid’ was ze in die suikerspinnen-wereld, vol klappende roze kauwgom en schijnheilige biechtpartijen), het was jammer dat ze dienst deed als De Moraal van Het Verhaal. Ik denk dat zelfs Walt Disney zich om zou draaien in zijn graf.

Rob: Hoe oud is JGL nu? En op welke leeftijd zou hij tot de ontdekking zijn gekomen dat goeie, niet-eenzijdige seks ook heel leuk kan zijn, misschien wel beter dan rukken op porno?

Flo: Hij is een jaar jonger dan ik (van 1980, red.). En ik vond het een openbaring. Superherkenbaar!

Rob: Ik dacht dat ik van ons drieën als enige de insiders-wereld van de internetporno kende, zoals die in de film werd geschetst. Aangezien Noor een vrouw is en jij (Flo) nouja ehm... Homo?

Flo: Ja, homo’s kijken ook porno. GAY porn! Al vind ik het niet erg als er een vrouw in beeld verschijnt.

Rob: Hahaha, ja dat is voor mannen wel echt een afknapper. Die verbeten kop van een neukende vent in beeld.

Noor: Over verbeten koppen gesproken, props voor het klaarkom-hoofd van JGL, in close-up nota bene. Ik vroeg me af of hij zich daadwerkelijk aan het aftrekken was tijdens het opnemen van die scenes, zo goed was het.

Rob: Maareh Flo, ‘jullie’ zijn daar toch heel vrij en open over? Over porno? Samen kijken enzo? Tenminste, dat is sinds Six Feet Under mijn beeld van homostelletjes en porno.

Flo: Nu gooi je veel homo’s op één orgie. Volgens mij zijn er ook veel heterostellen die samen porno kijken. Ik vind het trouwens wel iets wat je in je eentje doet, en ook vind ik het geen probleem als mijn vriend alleen naar porno kijkt.

Rob: Ik heb het in ieder geval nooit samen gedaan. Of nouja… Met mijn beste vriend van de basisschool en dan naar SBS6 kijken en je allebei aftrekken onder een soort concensus van “liever niet, maar het moet maar”.

Noor: Ieeeeegh, echt? Terwijl jullie naast elkaar op de bank zaten???

Rob: Allebei onder een dekentje. Noor, allebei onder een eigen dekentje.

Noor: Terwijl jullie naast elkaar op de bank zaten, ieder onder een eigen dekentje???

Flo: Dat heb ik nooit gedaan, maar schijnbaar is het heel normaal voor hetero’s om samen te rukken.

Rob: Ja, het is misschien wel gayer dan wat de gemiddelde homo doet. Maar met de komst van internetporno zal het toch veel meer geïndividualiseerd zijn. De reden dat we toen samen keken was omdat dat het enige moment in de week was waarop je een beetje porno tot je beschikking had. Nu is het er altijd en overal. Iedere seksueel gefrustreerde puber heeft z’n eigen iPad.

Noor: Hebben jullie Shame gezien? Het is interessant en nodig om de verborgen cultuur van internetporno, die zo groot is, te laten zien, maar of Don Jon een realistisch beeld geeft? Ik (ja jongens, ook vrouwen zien wel eens porno) vind het vaak heel lelijk en vluchtig, en ironisch genoeg vaak onbevredigend. Als een McDonalds-hamburger.

Flo: Don Jon is meer dan Shame een jongerenfilm over dit onderwerp. Er is al veel over geschreven, hoe de jeugd door internetporno andere verwachtingen heeft van seks. En dat ze denken dat het precies hetzelfde is als in de filmpjes. Dat is dus niet zo... Porno is Scarlett Johansson, realiteit is MILF Julianne Moore. Iets uitgezakter, maar wel echter en lekkerder.

Rob: Ik ben het ermee eens. Het had er wat minder dik bovenop gemogen van mij, maar dat komt misschien omdat ik me niet echt aangesproken voelde door de film. Ik had trouwens wel heel veel zin om porno te kijken na afloop. Al die korte impressies van neukende mensen die er tussendoor waren gesneden doen toch iets met je amygdala.

Noor: Penetreert de film toch nog door tot een diepere laag. Maar, gedaan? Of toch voor real life-seks gekozen?

Rob: Uhm….

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Zomergast Robert Vermeiren bleef aan de oppervlakte

Hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie Robert Vermeiren – de derde Zomergast van 2021 – liet interviewer Janine Abbring en de kijker niet zomaar binnen. Gaandeweg de avond leek het plots of de kijker naar twee verschillende programma’s had gekeken, zag Tessa van Rooijen. Lees meer

Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba. Althans, zo staat het in de geschiedenisboeken. Lees meer

Essay: Verslag van een mislukking

Verslag van een mislukking

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 2 met werk van de slam poet IN-Q. Lees meer

Maling aan de paling

Maling aan de paling

Met 60 duizend stuwen, gemalen en sluizen is ons land voor trekkende palingen de grootste hindernisbaan van Europa. Lees meer

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

In gesprekken over Israël-Palestina bevindt Max Beijneveld zich afwisselend aan beide kanten. Voor hem is het bekritiseren van Israël juist een teken van hoop en vriendschap: hij uit kritiek omdat hij gelooft dat Israël kan verbeteren. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer