Asset 14

Don Jon

De aan pornoverslaafde Jon is een mannetje dat zijn leven goed geregeld heeft, vindt hij zelf. De belangrijkste dingen in zijn leven: de auto, geile wijven neuken, de kerk en zijn familie. Maar het allerbelangrijkste: porno. Beter dan echte seks, vindt Jon. Is er nog hoop voor deze postmoderne Don Juan?

Rob: Petje af voor Joseph Gordon-Levitt. Don Jon is zijn debuutfilm, zelf geschreven, geregisseerd en de hoofdrol, dat lijkt me geen sinecure.

Flo: Behoorlijk egoïstisch, niet?

Noor: Masturberen is natuurlijk een ultiem zelfzuchtige daad. Is dat het meta-verhaal van deze productie?

Rob: Ik denk dat de film gaat over de vraag of porno kijken en masturberen je belemmert in contact met andere mensen en dan vooral met ‘de vrouwtjes’.

Noor: Die ‘vrouwtjes’ lijken er in deze film heel bekaaid van af te komen, en bij het personage van Scarlett Johansson blijft dat ook zo. Puur een lekker, ordinair wijf dat je wilt neuken. Maar hoe heerlijk ik haar ook vond om naar te kijken (ze representeerde precies datgene waar ik zo op geil bij de shows van Victoria’s Secret), dat was precies wat ging irriteren, zowel voor de personages in de film als voor de kijker. Ook voor jullie jongens? Of gaat lekker zijn boven alles? Bovendien waren het uiteindelijk twee andere vrouwen die Jon tot inzicht brengen. De vrouw is niet slechts een object in deze film, maar de verlosser van het kwaad.

Flo: Dat was inderdaad fascinerend. Ik verwachtte een geile film te zien met de twee meest sexy acteurs van dit moment, maar die geiligheid verdween als een gebruikt zakdoekje in de prullenbak.

Rob: Scarlett was niet ‘de’ ultieme vrouw, dat was vanaf het begin al duidelijk. Meer het lekkere wijf waar de hoofdpersoon zijn shit op kan projecteren. Dus in die zin viel ze inderdaad tegen, maar dat maakte de film wel realistischer.

Flo: Sowieso vond ik de personages realistisch en eerlijk. Ik ken dit soort mensen in het echte leven ook. En toen kwam Julianne Moore in beeld…

Rob: Huilend. Getekend door het leven. Het echte leven.

Noor: Hoe blij ik ook was met Moore als hippie met verloren gezin (wat een verademing van ‘echtheid’ was ze in die suikerspinnen-wereld, vol klappende roze kauwgom en schijnheilige biechtpartijen), het was jammer dat ze dienst deed als De Moraal van Het Verhaal. Ik denk dat zelfs Walt Disney zich om zou draaien in zijn graf.

Rob: Hoe oud is JGL nu? En op welke leeftijd zou hij tot de ontdekking zijn gekomen dat goeie, niet-eenzijdige seks ook heel leuk kan zijn, misschien wel beter dan rukken op porno?

Flo: Hij is een jaar jonger dan ik (van 1980, red.). En ik vond het een openbaring. Superherkenbaar!

Rob: Ik dacht dat ik van ons drieën als enige de insiders-wereld van de internetporno kende, zoals die in de film werd geschetst. Aangezien Noor een vrouw is en jij (Flo) nouja ehm... Homo?

Flo: Ja, homo’s kijken ook porno. GAY porn! Al vind ik het niet erg als er een vrouw in beeld verschijnt.

Rob: Hahaha, ja dat is voor mannen wel echt een afknapper. Die verbeten kop van een neukende vent in beeld.

Noor: Over verbeten koppen gesproken, props voor het klaarkom-hoofd van JGL, in close-up nota bene. Ik vroeg me af of hij zich daadwerkelijk aan het aftrekken was tijdens het opnemen van die scenes, zo goed was het.

Rob: Maareh Flo, ‘jullie’ zijn daar toch heel vrij en open over? Over porno? Samen kijken enzo? Tenminste, dat is sinds Six Feet Under mijn beeld van homostelletjes en porno.

Flo: Nu gooi je veel homo’s op één orgie. Volgens mij zijn er ook veel heterostellen die samen porno kijken. Ik vind het trouwens wel iets wat je in je eentje doet, en ook vind ik het geen probleem als mijn vriend alleen naar porno kijkt.

Rob: Ik heb het in ieder geval nooit samen gedaan. Of nouja… Met mijn beste vriend van de basisschool en dan naar SBS6 kijken en je allebei aftrekken onder een soort concensus van “liever niet, maar het moet maar”.

Noor: Ieeeeegh, echt? Terwijl jullie naast elkaar op de bank zaten???

Rob: Allebei onder een dekentje. Noor, allebei onder een eigen dekentje.

Noor: Terwijl jullie naast elkaar op de bank zaten, ieder onder een eigen dekentje???

Flo: Dat heb ik nooit gedaan, maar schijnbaar is het heel normaal voor hetero’s om samen te rukken.

Rob: Ja, het is misschien wel gayer dan wat de gemiddelde homo doet. Maar met de komst van internetporno zal het toch veel meer geïndividualiseerd zijn. De reden dat we toen samen keken was omdat dat het enige moment in de week was waarop je een beetje porno tot je beschikking had. Nu is het er altijd en overal. Iedere seksueel gefrustreerde puber heeft z’n eigen iPad.

Noor: Hebben jullie Shame gezien? Het is interessant en nodig om de verborgen cultuur van internetporno, die zo groot is, te laten zien, maar of Don Jon een realistisch beeld geeft? Ik (ja jongens, ook vrouwen zien wel eens porno) vind het vaak heel lelijk en vluchtig, en ironisch genoeg vaak onbevredigend. Als een McDonalds-hamburger.

Flo: Don Jon is meer dan Shame een jongerenfilm over dit onderwerp. Er is al veel over geschreven, hoe de jeugd door internetporno andere verwachtingen heeft van seks. En dat ze denken dat het precies hetzelfde is als in de filmpjes. Dat is dus niet zo... Porno is Scarlett Johansson, realiteit is MILF Julianne Moore. Iets uitgezakter, maar wel echter en lekkerder.

Rob: Ik ben het ermee eens. Het had er wat minder dik bovenop gemogen van mij, maar dat komt misschien omdat ik me niet echt aangesproken voelde door de film. Ik had trouwens wel heel veel zin om porno te kijken na afloop. Al die korte impressies van neukende mensen die er tussendoor waren gesneden doen toch iets met je amygdala.

Noor: Penetreert de film toch nog door tot een diepere laag. Maar, gedaan? Of toch voor real life-seks gekozen?

Rob: Uhm….

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer