Asset 14

Alleen maar nette mensen

Eindelijk! Het boek van Robert Vuijsje over de zoektocht van een nette joodse jongen uit Oud-Zuid naar een mooie zwarte heftige vriendin in de Bijlmer is verfilmd. Géza Weisz speelt de joodse jongen en Immanuele Grives (15 kilo aangekomen voor haar rol) de volvette Rowanda.

Sanne: Dit was een vrolijk, licht filmpje, en af en toe ook nog echt grappig. Best bijzonder voor een Nederlandse film.

Stephane: Ik vond ‘m in ieder geval leuker dan de trailer. Ik ging er met lage verwachtingen naar toe.

Emma: Wat ook niet helpt, is die poster die ze overal in de stad hebben opgehangen. Dat meisje uit de Bijlmer ziet er, te midden van al dat paars, angstaanjagend uit. Vooral 's nachts als het tl haar ogen wit doet oplichten.

Sanne: Het kwam ook door het boek, dat vond ik ontzettend lomp en irritant. Maar de film is leuker dan het boek!

Emma: De regisseur heeft inderdaad flink ingegrepen. Ik hoorde in een interview dat hij het boek wel erg expliciet (pornografisch) vond, hij heeft er heel veel uitgehaald en afgezwakt. Hij zei trouwens ook dat Nederlandse vrouwen lelijke konten hebben.

Stephane: Ik had het boek niet gelezen, maar ik hou altijd wel van films waarin mensen uit hun sociale klasse stappen. Normaal gesproken is dat dan de rijke kant op, maar hier was dat andersom. Een soort omgekeerde Madame Bovary.

Emma: Ja! Het is een superfijn genre. Lekker met vooroordelen smijten.

Sanne: De sterkste grappen in de film gaan ook over die verschillen. Die kak-moeder in de flat in Zuidoost, die zegt 'Oh, is dat een Surinaamse gewoonte, op de bank eten?’. En David die steeds wordt aangezien voor een Marokkaan, zowel in Oud-Zuid als in de Bijlmer. Alles gaat over stereotypen, aannames. Dat betekent ook dat de verschillen tussen David’s situatie – intellectueel joods gezin in Oud-Zuid – en die van Rowanda – een Surinaamse tienermoeder uit de Bijlmer met dikke billen en een gouden tand – totaal worden gekarikaturiseerd. Vooral het personage van Rowanda is over the top, maar op de een of andere manier komen de makers er wel mee weg.

Stephane: Ja die karikaturen werken wel. En soms worden die ook op scherp gezet, zoals wanneer er gezegd wordt dat alle Surinamers "elke dag aan de slavernij denken" en "joden iedere dag aan de Holocaust".

Emma: Robert Vuijsje heeft indertijd heel veel kritiek gekregen op de manier waarop hij over Surinamers en Surinaamse vrouwen schreef. Vonden jullie dat voor de verfilming ook terecht?

Stephane: Ik zat achter een heel hard lachende Surinamer, die zich duidelijk herkende in de karikaturen. Naast me zaten blanke mensen die op andere momenten moesten lachen.

Sanne: Ja! Ik zat ‘s middags in de bioscoop, met een hele schoolklas voornamelijk Surinaamse kinderen. Die zaten te gieren van het lachen, vooral om de seksscènes natuurlijk.

Stephane: Die luidruchtige seksscène met Rowanda was duidelijk geïnspireerd op de seksscène in Delicatessen trouwens.

Emma: Eh, dat heet dus ploppen, mind you. Ik zou die term nog wel eens willen gebruiken, maar dan zal ik altijd een overenthousiaste Hollandse tuthola zijn, die ook eens iets probeert. Wij kunnen alleen de ballentermen lenen. Jammer.

Sanne: Op een gegeven moment probeert de film een serieuze kant op te gaan, en dat werkt veel minder goed. Het ene moment zit je te grinniken omdat David – terecht – door Rowanda in elkaar wordt geslagen, het volgende moment is er opeens een gangbang gaande met een minderjarig meisje, en laat hij zich pijpen in een kelderbox. JEZUS.

Emma: Precies! Daar werd het ongeloofwaardig. David werd door zijn vader het huis uitgezet en toen hij bloedend voor de deur stond, wilde zijn moeder hem niet meer binnenlaten. Zo zijn ouders gewoon niet. Ook niet zogenaamd bekakte.

Sanne: Ik vond die Imanuelle Grives trouwens geweldig. Ze weet het personage van Rowanda, dat voornamelijk bestaat uit stereotyperingen, op een waardige en hilarische manier neer te zetten.

Stephane: Bij Cineville vroegen ze zich al af wanneer het eerste Gouden Kalf naar een Surinaamse actrice zou gaan, zodat we hier ook een Halle Berry-moment konden krijgen.

Sanne: Oh, dat is nog nooit gebeurd?

Stephane: Nee. Kalveren waren tot nu toe alleen maar voor Nette Mensen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tmettigh x tseghnas 8

Tmettigh x tseghnas

'Ontvreemd en onthéémd,' schrijft Imane Karroumi El Bouchtati over Riffijnse sieraden. Wat betekent dit zilver voor haar en haar identiteit? Lees meer

Hard//hoofd zoekt een nieuwe chef Kunst

Hard//hoofd zoekt een nieuwe chef Kunst

We zoeken een nieuwe chef Kunst! Reageren kan tot zondag 22 februari 2026. Lees meer

Auto Draft 12

Laat dat, zei ik

Op de binnenplaats van een muf hostel verlangt een man naar erkenning bij zijn vrouwelijke kamergenoot. In Laat dat, zei ik legt Robin van Ommen onze verwachtingen over wederkerigheid in sociale interacties bloot. Met een surreële twist. Lees meer

Mijn AI-persona staat alles beeldig, maar waarom vertelt ze me niet dat die trui kriebelt? 2

Mijn AI-persona staat alles beeldig, maar waarom vertelt ze me niet dat die trui kriebelt?

Het is de AI-era. Terwijl modemerken paraderen met virtuele modellen en digitale pasvormen, wordt het lichaam steeds minder relevant in hoe kleding wordt verkocht. Loïs Blank vraagt zich af wat er van mode overblijft als het lichaam niet langer nodig is. Lees meer

Vrijheid is geen taart

Vrijheid is geen taart

Wat te doen wanneer het je allemaal even te veel wordt in dit leven? Sharvin Ramjan bezocht in 2023 maar liefst tweemaal Isaac Juliens tentoonstelling What Freedom Is To Me. Ook Juliens oudere werk lijkt weinig aan relevantie te verliezen. ‘Hoe mooi zou het zijn als we de fantasierijke wereld en visie van Isaac Julien met beide handen uit het scherm trekken en met ons meedragen in de dagelijkse sleur van het leven?’ Lees meer

Neil Armstrong (they/them) 1

Daar ben je, hier zijn we

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Ayden Carlo: 'Dit hier lijkt helemaal niet over jou te gaan en dat is precies waarom ik je schrijf.' Lees meer

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

Wat als je ogen werken, maar je de patronen niet herkent? Marthe van Bronkhorst kijkt terug op een week van sneeuw en ICE. Lees meer

Dwalend door dromen en sluierende schaduwen

Dwalend door dromen en sluierende schaduwen

Soms vraagt een kunsttentoonstelling om een andere vorm dan een standaard recensie. Dit is ook het geval bij ‘Sculpting the senses’ van Iris van Herpen in Kunsthal Rotterdam. Merel Wolfkamp ging er heen en beschrijft haar ervaring op een gevoelige, poëtische manier. Lees meer

Neil Armstrong (they/them)

Neil Armstrong (they/them)

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Trijntje van de Wouw: ‘Ze zoeken zo hard naar buitenaardse wezens dat ze niet zien hoeveel er nog te ontdekken valt recht voor hun neus.’ Lees meer

 1

Beste Dimitri

In november 2025 organiseerden fotofestivals BredaPhoto en Pride Photo samen met Tilt de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’. Daarin onderstreepten en vierden we het belang om in alle vrijheid te kunnen zijn wie je wilt zijn. Vier queer auteurs schreven een brief aan een van de geportretteerden. Lees meer

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

In een wereld waarin talen verdwijnen en technologie oprukt, stelt Axel Van den Eynden de vraag: kan AI een dode taal weer tot leven wekken? In een reflectieve zoektocht onderzoekt hij de (on)macht van digitale vooruitgang, en de verbindende kracht van taal, verhalen en woorden. Lees meer

Zand erover

Zand erover

In dit verhaal van Anouk Harkmans ligt een verteller op het strand, alleen, met een steen op haar navel, en ze overdenkt een relatie die voorbij is. 'Wat als dit geen einde is? Wat als het einde al heeft plaatsgevonden – zonder zichtbare erosie – en dit niet meer is dan de onverhoopte poging om te doen alsof dat niet zo is?' Lees meer

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Het is tijd om op een totaal andere manier naar de wereld te kijken

Wat is magie? Een mysterieuze familiering gaf Marthe van Bronkhorst een ander perspectief. Lees meer

Het kerstmaal

Het kerstmaal

Het ouderlijk huis: een kern waar velen van ons naar terugkeren met de feestdagen. Dingen horen daar te zijn zoals je ze hebt achtergelaten. Maar wat als dat niet meer zo is? Wat als dat fundament niet meer zo stevig blijkt te zijn? Thomas D'heer schrijft zacht over toenadering, weemoed en familie. Lees meer

De dubbele bodems van Blommers & Schumm

De dubbele bodems van Blommers & Schumm

In fotografiemuseum Foam bezoekt Caecilia Rasch de tentoonstelling Mid-Air, en deze roept vragen op over contrasten: kunst en commercie, ironie en eerlijkheid. Lees meer

Een klein manifest voor tierelantijntjes

Een klein manifest voor tierelantijntjes

Pantone stelt dat de wereld gebaat is bij meer visuele zuiverheid, een esthetische keuze die midden in deze tijd allesbehalve apolitiek is. In reactie op de nieuwe kleur van het jaar laat Loïs Blank zien hoe kleur, macht en uitsluiting met elkaar verweven zijn. Haar column is een oproep voor meer kleur, meer geluid en meer weerstand. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Sporen’, het negende Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Sporen’, het negende Hard//hoofd Magazine!

Maak jij een bijdrage die een nieuwe weg inslaat? Stuur vóór 1 februari je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine ‘Sporen’. Lees meer

Auto Draft 11

20240903 Fiat Punto

Met de handrem omlaag en handen aan het stuur rijdt Wim Landuyt je in dit gedicht langs zijn bloedlijn, van de pastasaus in zijn aderen tot in dit land van regels: een compilatie van zijn migratie. 'net als een geïmporteerde fiat punto / brandt mijn motor onder mijn huid' Lees meer

Lees dit boek vooral niet

Lees dit boek vooral niet

Wat doe je als je een boek leest dat totaal schuurt met je wereldbeeld, maar wel goed geschreven is? Dit overkwam boekenblogger Maartje van Tessel, toen ze een berichtje kreeg van een debutant met de vraag of ze zijn boek wilde lezen. Het zet haar aan het denken over wat literatuur kan en mag zijn. Lees meer

César Rogers 4

César Rogers maakt een print voor onze kunstverzamelaars: ‘De spanning tussen mechanisering en het lichaam vind ik belangrijk’

Word vóór 1 januari kunstverzamelaar bij Hard//hoofd en ontvang een unieke print van César Rogers! In gesprek met chef Kunst Jorne Vriens licht hij een tipje van de sluier op. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in maart je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!