Asset 14

Eenzame maagzweer

Eenzame maagzweer

Ik lig met een maagzweer op bed in een Portugees appartement, en lees in een dichtbundel van de Vlaamse dichteres Charlotte Van den Broeck over verlating. ‘[…] in het druiprek / lekken maanden uit, scherven afgewassen en je komt niet […].’ Ik weet niet of het vanwege de koorts is of vanwege de uitdroging van al het kotsen, maar ik moet er bijna van huilen.

Dat van die maagzweer weet ik overigens niet helemaal zeker. Maar mijn buik ligt al dagen stekend en grommend van de pijn mijn vakantie te verzieken, dus dat kan niets anders zijn dan een van de heel ernstige, chronische aandoeningen die ik heb gegoogeld, óf een maagzweer. En omdat er heus ook nog wat optimisme in mijn karakter verscholen zit, leek een maagzweer me het meest voor de hand liggend.

‘Je hebt geen maagzweer,’ zegt mijn geliefde. Hij is op de bedrand komen zitten met een kopje thee. ‘Jij denkt dat je een maagzweer hebt, omdat je niet gewoon kunt accepteren dat je een flinke buikgriep hebt.’
Ik hoor nauwelijks wat hij zegt, ik ben al verder aan het lezen in de bundel. ‘Liefje, moet je luisteren,’ zeg ik. ‘Luister: “[…] de man met jouw gezicht hij strijkt lucifers over mijn knieën / en zegt dat ik de waakvlam ben / van zijn verdriet […].” Dat is toch mooi? Liefje, liefje, ben ik de waakvlam van jouw verdriet?’
Hij kijkt me aan met een opgetrokken wenkbrauw en zucht. ‘Ga maar weer even slapen,’ zegt hij, ‘dat lijkt me het beste.’

Het duurt een uur voordat ik in slaap val, de dichtregels denderen door mijn hoofd. Telkens schiet ik overeind omdat ik een briljante zin heb bedacht en die wil opschrijven. Als ik wakker word, staat de zon hoog. Het is middag. Verward draai ik me richting het licht. In mijn notitieboekje op het nachtkastje vind ik warrige en teleurstellende zinnen als ‘De egel heeft zijn stekels om door de eenzaamheid te prikken, juist in wat steekt zit de toenadering!’, ‘Wie verlaten wordt, komt eindelijk terug bij zichzelf’ en ‘We zijn allemaal waakvlammen!!!’

Ik keer me om naar de woonkamer. Daar zit mijn vriend een boek te lezen. ‘Als je een maagzweer hebt, moeten ze met een camera door je slokdarm. Dat schijnt echt vreselijk te zijn,’ piep ik.
‘Liefje, je HEBT geen maagzweer.’ Hij komt weer op de bedrand zitten en aait over mijn wang. ‘Echt niet.’ Hij kijkt naar buiten, waar het tien graden warmer is dan in Nederland. Lissabon lonkt met stadbreed minstens zevenduizend verse pastel de nata’s, overal sfeervol wapperend wasgoed, terrasjes met Portugezen in winterjassen en toeristen in bikini’s.
‘Hoe voel je je?’ vraagt hij.
‘Ziek,’ zeg ik zacht.
‘Kan ik nog iets voor je doen?’
‘Nee.’ Ik zwijg even. ‘Ga naar buiten joh,’ zeg ik. ‘Maak een wandeling, onderneem iets, heb vakantie. Ik red me wel.’
‘Ja?’ Hij kijkt me onzeker aan.
‘Ja!’ zeg ik, ‘natuurlijk.’

Als hij de deur van het appartement achter zich heeft dichtgetrokken is het even helemaal stil. Ik wend me weer tot de bundel. ‘[…] het lichaam heeft je keer op keer toen de koorts in je danste / in weke hoeken in een slaap gelegd […]’, lees ik. Ik voel mijn maagzweer pijnlijk maar goedkeurend knikken, en sluit mijn ogen opnieuw.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer