Asset 14

Eenzame maagzweer

Eenzame maagzweer

Ik lig met een maagzweer op bed in een Portugees appartement, en lees in een dichtbundel van de Vlaamse dichteres Charlotte Van den Broeck over verlating. ‘[…] in het druiprek / lekken maanden uit, scherven afgewassen en je komt niet […].’ Ik weet niet of het vanwege de koorts is of vanwege de uitdroging van al het kotsen, maar ik moet er bijna van huilen.

Dat van die maagzweer weet ik overigens niet helemaal zeker. Maar mijn buik ligt al dagen stekend en grommend van de pijn mijn vakantie te verzieken, dus dat kan niets anders zijn dan een van de heel ernstige, chronische aandoeningen die ik heb gegoogeld, óf een maagzweer. En omdat er heus ook nog wat optimisme in mijn karakter verscholen zit, leek een maagzweer me het meest voor de hand liggend.

‘Je hebt geen maagzweer,’ zegt mijn geliefde. Hij is op de bedrand komen zitten met een kopje thee. ‘Jij denkt dat je een maagzweer hebt, omdat je niet gewoon kunt accepteren dat je een flinke buikgriep hebt.’
Ik hoor nauwelijks wat hij zegt, ik ben al verder aan het lezen in de bundel. ‘Liefje, moet je luisteren,’ zeg ik. ‘Luister: “[…] de man met jouw gezicht hij strijkt lucifers over mijn knieën / en zegt dat ik de waakvlam ben / van zijn verdriet […].” Dat is toch mooi? Liefje, liefje, ben ik de waakvlam van jouw verdriet?’
Hij kijkt me aan met een opgetrokken wenkbrauw en zucht. ‘Ga maar weer even slapen,’ zegt hij, ‘dat lijkt me het beste.’

Het duurt een uur voordat ik in slaap val, de dichtregels denderen door mijn hoofd. Telkens schiet ik overeind omdat ik een briljante zin heb bedacht en die wil opschrijven. Als ik wakker word, staat de zon hoog. Het is middag. Verward draai ik me richting het licht. In mijn notitieboekje op het nachtkastje vind ik warrige en teleurstellende zinnen als ‘De egel heeft zijn stekels om door de eenzaamheid te prikken, juist in wat steekt zit de toenadering!’, ‘Wie verlaten wordt, komt eindelijk terug bij zichzelf’ en ‘We zijn allemaal waakvlammen!!!’

Ik keer me om naar de woonkamer. Daar zit mijn vriend een boek te lezen. ‘Als je een maagzweer hebt, moeten ze met een camera door je slokdarm. Dat schijnt echt vreselijk te zijn,’ piep ik.
‘Liefje, je HEBT geen maagzweer.’ Hij komt weer op de bedrand zitten en aait over mijn wang. ‘Echt niet.’ Hij kijkt naar buiten, waar het tien graden warmer is dan in Nederland. Lissabon lonkt met stadbreed minstens zevenduizend verse pastel de nata’s, overal sfeervol wapperend wasgoed, terrasjes met Portugezen in winterjassen en toeristen in bikini’s.
‘Hoe voel je je?’ vraagt hij.
‘Ziek,’ zeg ik zacht.
‘Kan ik nog iets voor je doen?’
‘Nee.’ Ik zwijg even. ‘Ga naar buiten joh,’ zeg ik. ‘Maak een wandeling, onderneem iets, heb vakantie. Ik red me wel.’
‘Ja?’ Hij kijkt me onzeker aan.
‘Ja!’ zeg ik, ‘natuurlijk.’

Als hij de deur van het appartement achter zich heeft dichtgetrokken is het even helemaal stil. Ik wend me weer tot de bundel. ‘[…] het lichaam heeft je keer op keer toen de koorts in je danste / in weke hoeken in een slaap gelegd […]’, lees ik. Ik voel mijn maagzweer pijnlijk maar goedkeurend knikken, en sluit mijn ogen opnieuw.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel