Asset 14

Hangbuikzwijn neemt voorrang

Hangbuikzwijn neemt voorrang

Ik zit met vriendin en collega F. in de auto. Zij rijdt, soepeltjes draait ze een rotonde op, tik-tak-tik-tak doet de richtingaanwijzer, gracieus slaat ze af. Ondertussen vertelt ze een verhaal: haar dochter van twee is gisteren bijna opgegeten door het hangbuikzwijn van de kinderboerderij. ‘Dat beest duwt zijn bek zo door het hek,’ zegt ze. ‘Die snorharen zijn net spijkers joh. De schrammen staan op haar voorhoofd!’
Ze schakelt naar een volgende versnelling, ik kijk haar vol ontzag aan. Niet vanwege het hangbuikzwijn, maar om wat ze aan het doen is. Het autorijden.

Zelf veroorzaak ik wekelijks verkeersongelukken. Ik rijd in mijn auto over een provinciale weg, zie een bocht te laat en dreun tegen een boom. Of ik snap een verkeersbord niet, verleen geen voorrang en bots met een fonkelnieuwe Audi R8. Of ik rem te laat en schamp een knappe wielrenner. Ik zeg altijd sorry, ik neem me altijd voor voorzichtiger te doen, maar het helpt niet. De mensen zijn woedend, de schade is gemaakt, de botten gebroken, en ik stap de volgende dag gewoon weer in mijn auto.

Het mag duidelijk zijn dat het bovenstaande niet waar is. A. ik heb geen auto, B. ik kan niet autorijden en C. ik trek het slecht als mensen woedend op mij zijn. Toch zit ik regelmatig achter het stuur, ’s nachts, als ik slaap. Hoe langer ik mijn rijbewijs niet heb, hoe vaker ik droom dat ik autorijd en brokken maak. Soms word ik door tirannieke politieagenten achtervolgd – inmiddels is de kans dat ik me ooit nog inschrijf bij een rijschool tot onder het nulpunt gedaald. Men hoeft, kortom, niet veel te doen om mijn eerbied te winnen. Een rijbewijs hebben is voldoende.

‘Ik vind het zo waanzinnig knap, hoe jij dit doet,’ zeg ik tegen F. Zij denkt dat ik het heb over haar pogingen een drukke baan te combineren met het moederschap en bezoeken aan de kinderboerderij, en zegt: ‘Ja, het is soms heftig. Vooral als zo’n dier ineens agressief wordt. Dan schrik je echt.’
‘Nee,’ zeg ik. ‘Ik bedoel het autorijden. Kijk nou hoe vloeiend dit gaat. Hoe vanzelfsprekend! Kijk hoe loepzuiver jij links van rechts weet te onderscheiden, hoe je aanvoelt wie voorrang krijgt, welke versnelling je moet hebben. Jij kunt dit, jij bent in control. En ondertussen geef je ook nog een conversatie vorm. De autorijdende mens – wat een feest van souplesse en schoonheid!’

‘Ik schaam me juist als ik autorijd,’ zegt F. ontstemd.
‘Schamen?’ bulder ik voort. ‘Jij weet je, al schakelend en optrekkend, fantástisch te verhouden tot deze overvolle wereld, en jij schaamt je?’
‘Ja, ik schaam me, ja,’ zegt F. Ze kijkt me nu recht aan. ‘Elke dag zit ik in mijn eentje in deze vervuilende kutauto, die uitstoot en uitstoot en uitstoot, en ik doe er niets aan. Ik rijd maar door. En de snelwegen slibben dicht en de lucht kleurt zwart en vorig jaar schreef NRC nog dat het aantal verkeersdoden daalde maar deze week las ik dat het weer stijgt. Dood en file en vervuiling. Alles waar onze leerlingen afgelopen week tegen hebben geprotesteerd. Ik schaam me, ja. Diep.’

We zwijgen allebei. Oh ja, denk ik. Dat hele autorijden was helemaal niet zo tof. Waar komt die kinderachtige bewondering eigenlijk vandaan? Is het omdat ik het niet kan, dat het zo’n aantrekkingskracht op me uitoefent? Vind ik het daarom zo’n opwindend, onontbeerlijk sluitstuk op de adolescentie? Moet ik het niet andersom zien? Is mijn rijbewijsloosheid in deze tijd van klimaatontkenners, klimaatsceptici en klimaatspijbelaars niet juist iets om trots op te zijn? Zouden al die autorijders niet met ontzag naar mij moeten kijken? Ik staar naar de voorbijschietende weilanden. Het is gaan regenen, druppels waaien over de voorruit, F. klikt routinematig de ruitenwissers aan. Ik probeer er niet van onder de indruk te zijn.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel