nieuwsbrief
Asset 14

Hangbuikzwijn neemt voorrang

Hangbuikzwijn neemt voorrang

Ik zit met vriendin en collega F. in de auto. Zij rijdt, soepeltjes draait ze een rotonde op, tik-tak-tik-tak doet de richtingaanwijzer, gracieus slaat ze af. Ondertussen vertelt ze een verhaal: haar dochter van twee is gisteren bijna opgegeten door het hangbuikzwijn van de kinderboerderij. ‘Dat beest duwt zijn bek zo door het hek,’ zegt ze. ‘Die snorharen zijn net spijkers joh. De schrammen staan op haar voorhoofd!’
Ze schakelt naar een volgende versnelling, ik kijk haar vol ontzag aan. Niet vanwege het hangbuikzwijn, maar om wat ze aan het doen is. Het autorijden.

Mail

Zelf veroorzaak ik wekelijks verkeersongelukken. Ik rijd in mijn auto over een provinciale weg, zie een bocht te laat en dreun tegen een boom. Of ik snap een verkeersbord niet, verleen geen voorrang en bots met een fonkelnieuwe Audi R8. Of ik rem te laat en schamp een knappe wielrenner. Ik zeg altijd sorry, ik neem me altijd voor voorzichtiger te doen, maar het helpt niet. De mensen zijn woedend, de schade is gemaakt, de botten gebroken, en ik stap de volgende dag gewoon weer in mijn auto.

Het mag duidelijk zijn dat het bovenstaande niet waar is. A. ik heb geen auto, B. ik kan niet autorijden en C. ik trek het slecht als mensen woedend op mij zijn. Toch zit ik regelmatig achter het stuur, ’s nachts, als ik slaap. Hoe langer ik mijn rijbewijs niet heb, hoe vaker ik droom dat ik autorijd en brokken maak. Soms word ik door tirannieke politieagenten achtervolgd – inmiddels is de kans dat ik me ooit nog inschrijf bij een rijschool tot onder het nulpunt gedaald. Men hoeft, kortom, niet veel te doen om mijn eerbied te winnen. Een rijbewijs hebben is voldoende.

‘Ik vind het zo waanzinnig knap, hoe jij dit doet,’ zeg ik tegen F. Zij denkt dat ik het heb over haar pogingen een drukke baan te combineren met het moederschap en bezoeken aan de kinderboerderij, en zegt: ‘Ja, het is soms heftig. Vooral als zo’n dier ineens agressief wordt. Dan schrik je echt.’
‘Nee,’ zeg ik. ‘Ik bedoel het autorijden. Kijk nou hoe vloeiend dit gaat. Hoe vanzelfsprekend! Kijk hoe loepzuiver jij links van rechts weet te onderscheiden, hoe je aanvoelt wie voorrang krijgt, welke versnelling je moet hebben. Jij kunt dit, jij bent in control. En ondertussen geef je ook nog een conversatie vorm. De autorijdende mens – wat een feest van souplesse en schoonheid!’

‘Ik schaam me juist als ik autorijd,’ zegt F. ontstemd.
‘Schamen?’ bulder ik voort. ‘Jij weet je, al schakelend en optrekkend, fantástisch te verhouden tot deze overvolle wereld, en jij schaamt je?’
‘Ja, ik schaam me, ja,’ zegt F. Ze kijkt me nu recht aan. ‘Elke dag zit ik in mijn eentje in deze vervuilende kutauto, die uitstoot en uitstoot en uitstoot, en ik doe er niets aan. Ik rijd maar door. En de snelwegen slibben dicht en de lucht kleurt zwart en vorig jaar schreef NRC nog dat het aantal verkeersdoden daalde maar deze week las ik dat het weer stijgt. Dood en file en vervuiling. Alles waar onze leerlingen afgelopen week tegen hebben geprotesteerd. Ik schaam me, ja. Diep.’

We zwijgen allebei. Oh ja, denk ik. Dat hele autorijden was helemaal niet zo tof. Waar komt die kinderachtige bewondering eigenlijk vandaan? Is het omdat ik het niet kan, dat het zo’n aantrekkingskracht op me uitoefent? Vind ik het daarom zo’n opwindend, onontbeerlijk sluitstuk op de adolescentie? Moet ik het niet andersom zien? Is mijn rijbewijsloosheid in deze tijd van klimaatontkenners, klimaatsceptici en klimaatspijbelaars niet juist iets om trots op te zijn? Zouden al die autorijders niet met ontzag naar mij moeten kijken? Ik staar naar de voorbijschietende weilanden. Het is gaan regenen, druppels waaien over de voorruit, F. klikt routinematig de ruitenwissers aan. Ik probeer er niet van onder de indruk te zijn.

Iduna Paalman (1991) is schrijver en dichter. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

Esmé van den Boom werkt sinds kort in een bibliotheek en dat werk draait tot haar grote schrik meer om boeken wegdoen dan boeken koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5