Asset 14

Leuk ja, moederschap

Column: Leuk ja, moederschap


Ik bel met mijn moeder. ‘Mam,’ vraag ik, ‘waar denk jij aan als ik zeg: moeder de vrouw?’
‘Eh, moeder de vrouw? Waar ik aan denk?’
‘Ja, of aan wie?’
‘Dan denk ik toch aan oma,’ zegt mama. ‘Wacht even hoor, ik sta in de tuin met allemaal aarde aan mijn handen, ik loop even naar het kraantje.’
Ik hoor gerommel, stromend water, dan mijn moeder weer. ‘Norah, nee. Norah kom, nee, niet daar. Hai Idoen. Ben je er nog? Ja, Norah stond met haar voorpoten in de rozen. Ze wordt echt helemaal blind. Moet jij niet werken? Wat zei je over oma?’
‘Ik zei niets over oma, ik vroeg waar je aan dacht bij de woorden moeder de vrouw.’
‘Ah ja, ja, aan oma dus.’
‘Niet aan Nijhoff? Of aan de CPNB?’
‘Wie zijn dat?’
‘Niets, niemand. Waarom denk je aan oma?’
‘Ah Norah, toe nou, verdorie. Wacht ik doe haar even naar binnen, Idoen. Norah, kom maar, hupsakee. Zo. Wat leuk dat je belt.’
‘Oma. Moeder de vrouw.’
‘Oh ja. Ja.’
We zwijgen allebei even.
‘Ja, oma is voor mij toch wel de moeder de vrouw. Omdat ze mijn moeder is. En omdat ze nog steeds een beetje voor ons zorgt. En omdat opa ook altijd “moeder” tegen haar zei.’
‘Opa noemde haar “moeder”?’
‘Ja, liefkozend hoor.’
‘En jij noemt haar ook nog “mama” hè?’
‘Ja, mama blijft mama. Oma blijft mama, bedoel ik dus.’
Ik hoor dat mama op een stoel gaat zitten. Ik zie de vaag geworden geruite kussens voor me, die al een jaar of twintig in onze tuinstoelen liggen.
‘Soms voelt het als een druk dat jullie allebei van die moederachtige moeders zijn,’ zeg ik.
Mama lacht. ‘Van die moederachtige moeders?’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Jullie zijn zo in hart en nieren moeder. Jullie hebben je hele leven ernaar geplooid, ik ben alles voor jou, wij zijn alles voor jou. En jij en Jan en Roedie zijn alles voor oma.’
‘Ja, dat klopt. Maar dat gaat vanzelf, hoor.’
‘Dat weet ik dus niet.’
‘Je zou een prachtige moeder zijn.’
‘Ja, dat zegt iedereen.’
‘Lievie, dat gaat echt vanzelf.’
‘Nu lijkt het natuurlijk weer alsof ik bang ben voor het moederschap, zo meteen ga je zeggen dat het het mooiste is dat er bestaat, en dan bagatelliseer je de bevalling en zeg je dat je je een leven zonder ons niet voor kunt stellen.’
‘Zoiets was ik inderdaad van plan,’ zegt mama. ‘Maar als je het niet wil lievie, kinderen, dat kan ook hè?’
‘Dat weet ik. Het is alleen, het voelt als iets wat gewoon gaat gebeuren. Alsof er al een embryo in mijn baarmoeder ligt te wachten, die alleen nog even wakker getikt moet worden. Alsof ik al moeder ben voordat ik het ben, zeg maar. Omdat jullie het zijn, en ik op jullie lijk, op jullie wil lijken.’
‘Wat zeg je dat mooi, Idoen. We zijn allemaal moeders.’
Ik blijf even stil. Mijn moeder begint ineens heel hard te lachen. ‘Oh lieverd, je zou dit moeten zien. Norah staat voor het raam, ze heeft haar kop zo schuin, weet je wel. Ze kijkt héél droevig, ze probeert me aan te kijken, maar ze kijkt net naast me, want ze ziet dus helemaal niets meer.’ Ze lacht weer en daarna zegt ze: ‘Het is zo’n troost geweest, op de moeilijke momenten.’
Ik weet niet of ze de hond of het moederschap bedoelt.
‘Het heeft mij het meest bepaald, jullie hebben mij het meest bepaald. En dat is zo’n troost.’
‘Er is commotie nu over,’ zeg ik. ‘Er zijn twee mannen uitgenodigd om over het thema ‘de moeder de vrouw’ te schrijven, voor de Boekenweek, voor het geschenk en het essay. Veel mensen vinden het belachelijk dat ze er geen vrouw over aan het woord laten. Ik ook.’ Mama staat op en gaat naar binnen, ik hoor de klink van de achterdeur. ‘En in de afgelopen twintig jaar hebben ook maar vier vrouwen het Boekenweekgeschenk geschreven,’ zeg ik.
‘Dat is inderdaad belachelijk,’ zegt mama. ‘Heb je me daarom opgebeld? Omdat je wilde weten wat ik daarvan vind?’
‘Nee,’ zeg ik. ‘Ik wilde even met mijn moeder over het moederschap praten.’
‘Leuk, lievie.’
‘Ja, leuk ja.’

 

Beeld: Panos Kostouros

 

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel