Asset 14

Joh wat origineel

Column: Joh wat origineel

Laatst had ik een zinnelijke droom over iemand die niet mijn vriend is. Soms gaat dat zo. De jongen over wie ik droomde (man, inmiddels) ken ik van mijn middelbare school, ik heb hem zeker negen jaar niet gezien.

In mijn droom (you use a dream, you lose a reader, leerde ik tijdens een schrijfworkshop van Arjen Lubach, maar hopelijk blijft u hangen) waren de man en ik op trainingskamp. We lagen in een grote legertent, er was een groepsprogramma waarvoor we te laat waren. Het was dampig en benauwd in de tent, alsof rond onze slaapmatjes koeien zwaar stonden te ademen. De man rolde met zijn wollen slaapzak bovenop me en biechtte met een lieve, zachte stem op dat hij milieumaatregelen onzin vond. Toen begon hij me te zoenen met een tong die eveneens aan een koe deed denken. Ik verzette me niet.

CEO Larry Page droomde over een manier om het hele internet te downloaden en werd wakker met het idee voor Google. Van scheikundige Dmitri Mendelejev wordt gezegd dat een deel van het periodieke systeem der elementen in een droom aan hem verscheen. Uitvinder Elias Howe kreeg al slapend het plan voor de naaimachine. Ik geloof niet zo in droomduiding, maar toen ik aan het einde van de week nog twee keer over de legertent, het opbiechten en zoenen had gedroomd, begon ik achterdochtig te worden.

Ik belde mijn moeder en vroeg wat dit te betekenen had. Ze was thee aan het zetten, ik hoorde het borrelen van de waterkoker.
‘Legertent?’ vroeg ze. ‘Trainingskamp? Milieumaatregelen onzin? Joh wat origineel. En wat vond jij daarvan in je droom?’
‘Dat is het nu juist,’ zei ik en ik zuchtte. ‘Ik vond het allemaal prima. Ik lag daar maar te glimlachen.’

Ik las eens dat als je heel levendig droomt, het visuele gedeelte van de hersenen en het geheugen actief zijn, maar de gebieden met zelfreflectie en oordelende functies uitstaan. Daardoor vind je dingen die gek zijn in een droom heel normaal.
‘Angst voor antipathie,’ verklaarde mijn moeder. ‘Bang zijn voor weerstand en tegelijkertijd heel goed weten dat licht niet zonder donker kan bestaan. Het was zeker ook benauwd in de droom? Je kon geen kant op, maar dat vond je eigenlijk wel prettig?’

Ik dacht aan de legertent. De drassige bodem waarop hij stond, het haastige gesjor van de man aan mijn lijf. De stemmen buiten. Voelde ik me daar precies op mijn plek of leek dat maar zo? Durfde ik niet tegen hem in te gaan of zijn milieumaatregelen gewoon onzin? Moet ik het leger in? Schuilt in koeien een geniaal businessidee? Behandelde het groepsprogramma dat de man en ik misten een baanbrekende uitvinding? Wacht, was de man wel van mijn middelbare school, leek hij niet verdacht veel op Arjen Lubach? Wat leerde ik ook alweer, you use a reader, you lose a dream?

Ik zweeg, mijn moeder schonk thee in. Buiten regende het al de hele dag. ‘Ik drink salie,’ zei ze. ‘Reinigt en maakt sterk. Schikt het snot. Doet de schutter scherper schieten.’ Als mijn moeder gaat allitereren heeft ze meestal te veel kruidenthee gedronken.
‘Bedankt mam,’ zei ik. Langzaam voelde ik dat ik wakker werd. ‘Ik geloof dat ik genoeg weet.’

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Bram Dirven oordeelt, maakt en bepaalt over illustraties en is hiermee de illustratordictator bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer