Asset 14

Cocaïne of solitaire

Cocaïne of solitaire

Mijn favoriete roti-tent is een betegelde ruimte die helemaal leeg is, op een vitrine en een tv na. Op de vitrine is een menukaart geplakt en er staat een klein, groen uitgeslagen koperen belletje. Als je daarmee rinkelt, komt er een oud Hindoestaans vrouwtje van de trap in de hoek gelopen, dat je bestelling opneemt. Daarna gaat ze weer weg, en duurt het altijd heel lang voordat je eten klaar is.

Écht heel lang. Soms komt de man van het oude vrouwtje glimlachend binnen terwijl hij zijn brommerhelm afzet. Hij doet de bezorgingen. Je kunt aan hem vragen waar je roti blijft en dan roept hij wat naar boven, maar dat helpt niet veel. Ik heb een keer een andere klant in een hongerige driftbui tegen hem zien uitbarsten omdat hij al een uur in de tochtige ruimte stond te wachten. Verwonderd keek ik hem aan: ik word juist altijd een beetje apathisch als ik eten nodig heb. Ik ga in de energiespaarstand. Dan dood ik de tijd met het fantaseren over wat de rotiboerin daarboven aan het doen is.

Mijn gedachten dwalen af naar mijn jeugd in een Brabants dorp en ik denk aan de rotiboerin die eindeloos sigaretten schiet en solitaire speelt op een Windows 95-computer: dat deden toen alle oude vrouwtjes in Brabant. Of ik beeld me in dat ze zich bezig houdt met geld tellen, cocaïne versnijden en lichamen van geliquideerde criminelen in stukken zagen die ze vervolgens door de roti roert. Zoals in een maffiafilm. Dat zou niet alleen verklaren waarom het zo lang duurt, maar ook waarom de roti zo onnatuurlijk lekker is. Het zou ook kunnen dat juist die lange wachttijd ervoor zorgt dat mijn smaakpapillen gaan hallucineren.

Toen ik afgelopen vrijdag op mijn roti zat te wachten hoefde ik me voor de verandering niet bezig te houden met mijn door honger opgezweepte fantasieën. De tv stond aan, op een Hindoestaanse zender. Ik ben zelden zo geweldig ge-entertained. Een koning was in gesprek met zijn kroonprins over de troonopvolging. Dat weet ik omdat er Engelse ondertiteling bij de film zat. Maar verder snapte ik geen reet van de verhaallijn, vol intriges en intrigerende namen. Er zat ook niet echt actie in de film, behalve dat de stem van de koning af en toe extra dramatisch werd aangezet door een echo-effect. Toch werkte het! Ik was aan het schermpje gekluisterd, door de geweldige kostuums, de serieuze gezichtsuitdrukkingen en de opzichtig digitaal gepimpte achtergronden.

Ik vond het bijna jammer toen het oude vrouwtje met mijn bak roti van de trap kwam gelopen. Het is altijd moeilijk om te kiezen tussen mijn maag en mijn ogen, maar de honger won toch. Het feit dat het een beetje raar was geweest als ik de hele avond gebiologeerd voor de tv in de roti-tent had gezeten hielp ook wel mee bij mijn beslissing om te betalen en netjes thuis te gaan eten.

Later die avond kwam ik weer langs het vreetschuurtje en daar zaten de rotiboer en -boerin, gezellig samen op de trap, in het licht van de tv. Het leek niet zoveel met de maffia te maken te hebben.

Beeld: Marcello Casal Jr.

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer