Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien terwijl je jezelf isoleert? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie deze weken antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'
Singin' in the rain: rust voor je vermoeide hoofd
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Als ik even iets anders wil doen dan werken is er altijd een val die op de loer ligt: het kijken van dingen die ik al heb gezien. Vaak wordt het Friends, waarvan ik hele stukken kan meepraten. Om dat te voorkomen en om mijn brein een beetje te blijven stimuleren, werk ik met m'n coronamaatje deze lijst met klassieke films door. We hebben een glazen pot gemaakt met honderd lootjes, voor iedere film in de lijst één. Als we tijd hebben, is het een kwestie van een lootje trekken. Zo zag ik gisteren Singin' in the rain, een van de films in de lijst waar ik eigenlijk een beetje tegenop zag. Maar ik had het fout, het is de perfecte quarantainefilm. De muziek, de dans, de kleuren: het kijkt weg als een precies zoet genoeg snoepje. Ik heb anderhalf uur niet aan corona gedacht. Alleen dat is al winst.'
Buffy the Vampire Slayer: worsteling met zelfopoffering
✩✩✩✩✩
Yentl van Stokkum
'Buffy Summers is actieheldin, stoer, kwetsbaar, revolutionair en feilbaar. Buffy is in staat om door vampiers in een steeg overvallen te worden, een grapje te maken en ze vervolgens door middel van een drop-kick uit te schakelen. Er wordt vaak gesproken hoe de fantastische serie Buffy the Vampire Slayer een metafoor is voor het overleven van de middelbareschooltijd. Hoe bedenker Joss Whedon met traditionele genderrollen en stereotypen brak door dat blonde meisje de heldin van zijn serie te maken. In deze vreemde tijd, waarin veel nieuws mij zo verdrietig maakt dat ik niet weet waar ik mezelf moet laten, troost Buffy mij. Ieder seizoen proberen zij en haar vrienden het einde van de wereld te voorkomen. Ondertussen zoekt ze de balans tussen haar normale leven en haar lot als vampire slayer. Haar verwoede pogingen tot het redden van onschuldige mensen en haar worsteling met zelfopoffering lijken juist nu een nieuwe betekenis te krijgen. De serie roept vragen op over wat we overhebben voor een ander, ook wanneer de ander misschien niet alles ziet wat we doen.'
Buffering the Vampire Slayer: beter dan comfort food
✩✩✩✩✩
Yentl van Stokkum
'Ben ik weer! Nu ik je heb overtuigd Buffy the Vampire Slayer te kijken, kunnen we door naar de volgende stap. Er bestaat namelijk ook een podcast, genaamd Buffering the Vampire Slayer. Gemaakt door singer-songwriter Jenny Owen Youngs en activiste Kristin Russo. Jenny en Kristin bespreken, scène voor scène, iedere aflevering van Buffy the Vampire Slayer. Ze besteden aandacht aan de onderliggende thema’s, metaforen, maar ook aan de kledingkeuzes van en de seksuele spanning tussen de personages. Liefdevol kijken ze naar schurken, zoals ze soms ook kritisch op onze helden reflecteren. Het mooiste vind ik echter hoe Jenny Owen Youngs aan het einde van iedere uitzending de aflevering in liedvorm samenvat én, hoe ze gedurende de podcastserie steeds meer jingles voor personages begint te schrijven. Waarbij ze iedere jingle schrijft in de stijl van het personage zelf. Het is heerlijk en geniaal én beter dan comfort food. Ik beloof het je.'
Beeld: still uit de trailer van Buffy the Vampire Slayer
