Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.
Carolina Trujillo: la literatura continua
✩✩✩✩✩
Ruby Sanders
'Een paar jaar geleden las ik een artikel over de belangrijkste vrouwelijke auteurs van Nederland. Een van de schrijfsters die tot mijn verbazing ontbrak was Carolina Trujillo. ‘Daar wíl je niet eens tussen staan!’, hoor ik haar personages al zeggen. Hun messcherpe observaties van Nederland en ‘de gevestigde orde’ (van groteske kerstversiering in het centrum van Amsterdam, de onhebbelijke gewoonte om Amerika te zeggen waar de Verenigde Staten bedoeld wordt tot het bizarre verschijnsel dat de Miljonair Fair is) lopen als een rode lijn door Trujillo’s verhalen, terwijl ze ook haar geboorteland Uruguay niet spaart. Naar haar eigen generatie verwijst ze met de slogan la terapía continua (‘de therapie duurt voort’), de cynische tegenhanger van la lucha continua (‘de strijd gaat door’), het motto van hun ouders, verzetsstrijders ten tijde van de dictatuur. Haar boeken zijn fantasievol, urgent, verontrustend en hilarisch. En iedereen moet dat intussen weten.'
Hyperrealistische sculpturen: net echt
✩✩✩✩✩
Julius Koetsier
'De Kunsthal in Rotterdam staat tot 1 juli nog vol met bijna-echt-ogende standbeelden van mensen, werken van grote namen in het genre als Ron Mueck en Duane Hanson. Vaak ongemakkelijk, soms ontroerend, soms eng. Over het algemeen is de rest van het publiek bij tentoonstellingen een stoorfactor, maar bij hyperrealistische werken voegen de andere mensen juist iets toe: als je van een afstandje kijkt, zijn sommige beelden niet van echt te onderscheiden, en dan heeft het een komisch effect om een groepje mensen iemand te zien inspecteren die daar roerloos staat. De kijker wordt deel van de expositie. Soms in nog letterlijker zin: ik zag een groepje mensen kijken naar een beeld van een vrouw met gesloten ogen, die uitgeput in een hoekje zat. 'Knap hè,' zei een van hen. Ze schrokken toen het beeld opeens de ogen opende en verbaasd om zich heen keek.'
Glenn Loury & John McWorther: maatschappelijk vloggen
✩✩✩✩✩
Wiard van der Kooij
'Professor Loury is de host van The Glenn Show, een vlog op bloggingheads.tv, waarin hij maatschappelijke thema's bespreekt met een gast. Ja dat klinkt suf, maar dat is het beslist niet... Ach, ik ben moe van de leuke schaamavond van Hard//hoofd afgelopen woensdag, waarvoor ook vijf sterren, sorry dus als ik deze tekst een beetje flauwtjes opschrijf. Goed. Mijn favoriete terugkerende gast in deze Glenn Show is de briljante John McWorther. In de recentste aflevering bespreken de twee Afro-Amerikaanse intellectuelen de opmerkelijke sprongen van Kanye West en zetten ze Ta-Nahesi Coates volledig in zijn hemd; Loury beschuldigt hem zelfs van racisme (met reden). Een weldoordacht, gematigd geluid zoals dit hoor je vandaag de dag naar mijn smaak te weinig.'
Beeld via Flickr
