Asset 14

Stomen in een tracksuit

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Bijlmer Hammam: Planten en kreten
✩✩✩✩✩
Lotte Akkerman

'Tijdens een van mijn vele omzwervingen op Google Maps (deze bezigheid krijgt minstens vier van de vijf sterren!) ontdekte ik laatst de Bijlmer Hammam. Verstopt in de verlaten gangen van de voormalige Bijlmes Bajes is een blok isoleercellen omgebouwd tot Syrisch badhuis. Onder toeziend oog van ‘Hammam Specialisten’ (zij houden in de gaten of je niet onwel wordt in de sauna) kun je een middag dampen, stomen en poedelen. Iedere cel heeft een andere bestemming: er is een omkleedcel, een douchecel, saunacel, een stoomcel, een scrubcel, een massagecel en – persoonlijk favoriet – een badcel. Overal klinken rustgevende muziekjes, aan het plafond hangen planten en op de muren staan verontrustende boodschappen geschreven van zware jongens die hier in een ver verleden opgesloten zaten: ‘Beter een zus als hoer dan een smeris als broer’, ‘Berend K. aka de Beer van Oostzaan was hier’ of ‘Politie Amstelland heeft Jan Visser vermoord’. Net als ik denk dat het niet beter kan worden dan dit, komt een van de Hammam Specialisten me halen om mee te gaan naar de theecel (!). Na afloop ben ik een grote, rozige baby – helemaal schoon en ontspannen en een beetje opgelucht dat ik weer op vrije voeten ben.'

Blauw trainingspak: Gegarandeerd voor aap
✩✩✩✩✩
Wiard van der Kooij

'Van mijn huisgenote zou ik voor deze uitspraak vijf euro in de douchebag jar moeten doen, maar ik heb tamelijk chique harses. Verder draag ik doorgaans overhemden van mooie stofjes en shit. Het probleem is dat ik mij eigenlijk ontzettend trashy voel. Zodoende zou ik graag vijf sterren geven aan het blauwe trainingspak van Adidas dat ik een maand of drie geleden heb aangeschaft. Het pak is absoluut perfect om naar de sportschool te dragen, maar je kunt er ook mee naar de coffeeshop. Ik wilde mijn trainingspak aantrekken naar het Concertgebouw, maar mijn huisgenote heeft mij dat verboden. Omdat ik haar wel leuk vind luisterde ik. Hoe het ook zij, koop een tracksuit in een blauw, groen of rood en je loopt er gegarandeerd bij als een aap! Dat is soms broodnodig.'

The Shaggs: Beter dan The Beatles
✩✩✩✩✩
Julius Koetsier

'Dat slechte films heel vermakelijk kunnen zijn, dat weten we. Maar genieten van slechte muziek is een stuk zeldzamer. Niemand luistert voor z'n plezier naar Oasis of Coldplay. Maar er zijn uitzonderingen. The Shaggs, bijvoorbeeld: een rockgroep uit de jaren 60 die populariteit geniet als de slechtste band ooit. De zussen Dot, Betty en Rachel Wiggins werden door hun vader Austin tot muzikanten gebombardeerd, omdat zijn moeder ooit haar hand had laten lezen. De handlezer wist haar te vertellen dat haar zoon een blonde vrouw zou trouwen, twee zonen zou krijgen, en dat zijn dochters roem zouden behalen in de muziek. Omdat de eerste twee voorspellingen uitkwamen, besloot Austin de derde een handje te helpen. Hij kocht instrumenten voor zijn dochters, liet ze muziekles nemen en nam een album met ze op: Philosophy of the World. Het album flopte en The Shaggs namen nooit meer iets op. Maar in de jaren '70 en '80 groeide de aandacht (onder meer omdat Frank Zappa ze als favoriet noemde) en werd het een cultplaat. Het album is een bizar genot. Het klinkt regelmatig alsof de bandleden alledrie een ander nummer aan het spelen zijn. De composities zitten vol onverklaarbare keuzes en absurd ingezette clichés. We horen wel invloed van conventionele rockmuziek, maar het is alsof The Shaggs daarmee alleen als kinderen geconfronteerd zijn, en zich nu proberen te herinneren hoe het ook alweer klonk. Het plezier zit hem in de onthutsing en het ongeloof die hun muziek teweeg brengt. Hoe dan ook is Philosophy of the World verslavend: ik luister het album regelmatig in z'n geheel, en geloof me: als je er eenmaal inzit, ga je nieuwe dingen ontdekken om van te genieten. The Shaggs zijn spannend, grillig, en ja, zoals een bekende uitspraak onder hun fans luidt, ze zijn beter dan The Beatles.'

Beeld: FaceMePLS via Flickr

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
Lees meer
test
het laatste
Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer