Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'
Trumps bibliotheek: een bouwwerk van satire
✩✩✩✩✩
Jorne Vriens
'Het is traditie om als voormalig Amerikaans president een bibliotheek te stichten. Een klein architectenbureau hielp de vorige president alvast een handje met zijn nalatenschap. Het resultaat is een bouwwerk van satire. Op de website djtrumplibrary.com is een 'Wall of Criminality' te vinden, even verderop in het complex wandelt de bezoeker langs de 'Autocrats Gallery' en dat eindigt -vanzelfsprekend- in de 'Prison + Work Release' zaal. Natuurlijk mag de bezoeker ook zelf aan de slag in de 'Lie to America' tentoonstelling, waar eindelijk kan worden ervaren hoe het is om niet gehinderd te worden door waarheid of feiten. 105% van de bezoekers vindt het fantastisch.'
Hallucinerende dromen: vermakelijke zelfstudie
✩✩✩✩✩
Oscar Spaans
'“Ik ben nooit ziek!” riep ik lange tijd te vaak tegen te veel mensen, hoewel het echt waar was, totdat het lot me twee weken geleden tot de orde riep (een ordinair griepje, het is alweer voorbij, dank u). Het enige min of meer positieve aan de koortsige nachten waren de hallucinante dromen waaruit ik drijfnat ontwaakte. Ze deden me denken aan de tijd dat ik een droomdagboek bijhield, geïnspireerd door Federico Fellini die daarmee op zijn beurt inspiratie opdeed voor zijn films. Ik vermoed dat ik iets minder geniaal ben dan Fellini - erg vruchtbaar zijn mijn dromen tot nu toe niet gebleken - maar ik beleef wel plezier aan het opschrijven ervan, het liefst direct na het ontwaken, als de beelden nog helder op het netvlies staan. Mocht dit onverhoopt niet tot meesterwerken leiden, dan is het altijd nog een vermakelijke vorm van zelfstudie die ik iedereen kan aanraden.'
Hugs not drugs (or both): feesthonger tijdens quarantaine
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Op dit moment zit ik in quarantaine (geen corona, vooralsnog) en zetten huisgenoten kopjes thee en koffie voor mijn deur. Omdat om me heen redelijk veel mensen jarig zijn, ben ik mixtapes voor ze gaan maken vanuit mijn veilige quarantainenestje en stuur die naar hen met de belofte van een anderhalvemeterwijntje zodra het weer kan. Zoals dit lijstje, dat ik voor een oud-huisgenoot maakte, met dingen om naar uit te kijken. Daarbij kwam ik het nummer Hugs not drugs (or both) van Brendan Maclean weer tegen. Maclean is een Australische queer activist en singer-songwriter, die ik leerde kennen via zijn fantastische nummer met Amanda Palmer. Het aanstekelijke popnummer Hugs not drugs (or both) stilt in eerste instantie mijn honger naar escalerende feestjes een beetje, om deze in de apotheose van het nummer weer keihard aan te wakkeren. En dat is op de een of andere manier precies wat ik wil nu.'
Beeld: Charles Deluvio via Unsplash
