Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'
Krabbels: zelf bezorgd
✩✩✩✩✩
Jihane Chaara
'Ik ben nooit het type geweest dat op verjaardagskaarten ‘Gefeliciteerd hè!’ krabbelt. Het liefst schrijf ik de hele kaart vol met lieflijke betuigingen van mijn liefde en vriendschap. Met blijdschap kijk ik dan naar het gezicht van de ontvanger. Maar waarom wachten op verjaardagen? Iedere keer dat ik met mijn museumjaarkaart op stap ga om wat kunst te kijken, eindig ik in de bijbehorende museumwinkel. Ik tuur dan naar de ansichtkaarten waar de eerder geziene kunst op gedrukt staat, koop er een, en later schrijf ik ‘m vol met welgemeende woorden. “Ik moest aan je denken, dus heb ik een kaartje voor je,” zeg ik na het overhandigen van de beschreven ansichtkaart. Het resultaat? Twee glimlachen.'
Soul Train Line: dans als nooit tevoren
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen
'Er zijn van die momenten dat het internet ineens een van haar verborgen schatten aan je prijsgeeft, en die momenten zijn er om te koesteren. Een van mijn laatste vondsten is een hele serie YouTube-fragmenten uit de jaren 70 van het legendarische r&b, soul, funk, en hiphop tv-programma Soul Train. Vast onderdeel van elke aflevering was de zogeheten Soul Train Line, waarin alle dansers van de show hun beste moves laten zien in een soort paradeer-dans: in tweetallen lopen ze richting de camera, onder geklap en geheupwieg van hun collega’s aan de zijlijn. Side-steps, koprollen, splits, alles wordt uit de kast getrokken en iedereen danst alsof ze hierna nooit meer een kans zullen hebben om te dansen. En dan heb ik het nog niet eens over outfits gehad. De outfits! Zoveel coolheid doet bijna pijn aan je ogen, maar als dit je niet blij kan maken, dan weet ik het ook niet meer.'
Het Hem: heel fijn eclectisch
✩✩✩✩✩
Lotte Akkerman
'Deze week ging ik naar Het Hem in Zaandam: een nieuw museum in een oude kogelfabriek. Het is een museum als een aflevering van Zomergasten: gastcuratoren Edson Sabajo en Guillaume Schmidt van Patta kozen achttien kunstwerken voor de eerste expositie. Verspreid door de oude fabriek (een bezienswaardigheid op zich) zag ik een geluidskunstwerk, videowerken, een sculptuur, een lichtkunstwerk, fotografie, collages, een textielmonument - heerlijk divers en heel blijmakend. Alle werken samen vertellen een verhaal wat qua boodschap niet veel afwijkt van het motto van Patta: "Out of love and necessity rather than profit and novelty." Een praktisch detail: vanaf Amsterdam Centraal gaat een pont die kant op, het is geen tochtje, maar echt een vaart. Toen ik bij terugkomst van de boot afstapte, voelde het alsof ik een kleine, maar verre en zeer verzadigende vakantie achter de rug had.'
Beeld: emojipedia.org.
