Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.
Soso Lobi: een knappe docu over stagiaireliefde
✩✩✩✩✩
Hedda Stubbe
'Terwijl ik deze week omkwam in het werk, was er tussendoor toch een klein rustmoment in de vorm van de documentaire Soso Lobi – Nothing but Love. Filmmaakster Isaura Sanwirjatmo dompelde zich onder in de wereld van stagiaires in Suriname en volgde verschillende Nederlandse meisjes die, vaak voor het eerst, in contact komen met Surinaamse jongens. Ze laat zien hoe de Nederlandse stagiaires zowel verliefd raken op de jongens als op het land (al beperkt dat zich vooral tot de exotische ‘bubbel’ waarin ze leven). Deze jongens, ook wel stagiairejagers genoemd, blijken gevoelige zielen, die zich om de zelfde soort redenen aangetrokken voelen tot de meisjes als andersom.
Het knappe aan de docu is dat-ie tegelijkertijd ook laat zien hoe het koloniale verleden nog altijd een rol speelt in het contact tussen de Nederlanders en de lokale bevolking. Zelfs in de liefde.'
Hindi rock-'n-roll: woest aantrekkelijke epileptische dans
✩✩✩✩✩
Sarah van Binsbergen
'Dankzij de vreemde muziekobsessies van Enid uit de film Ghost World maakte ik als zeventienjarige kennis met de wonderen van de Hindi rock-'n-roll. Natuurlijk vond ik het lekker obscuur en daarom cool om daarnaar te luisteren (een coolheid die overigens bleek uit te betalen – jaren later leverde het me bonuspunten op bij mijn eerste grote liefde), maar mijn enthousiasme was oprecht, geen pose. De muziek is een heerlijke combinatie van de swing van sixties rock-'n-roll met over-de-top Bollywood zang en de videoclips zijn kleine kunstwerkjes. Bijvoorbeeld die van het nummer Jaan Pehechaan Ho, waarin een vrouw in een gouden jurk en een schare geblinddoekte mannen een maffe en toch woest aantrekkelijke epileptische dans uitvoeren. Of die van Shanker Jaikishans cover van I Wanna Hold Your Hand, waarin knappe Indiase Beatles-lookalikes een verliefd paartje toezingen.
Deze week kwam het plezier van die ontdekkingen een beetje terug toen ik op radiooooo.com stuitte, een radiostation waarmee je muziek kunt ontdekken uit bijna ieder land ter wereld, en uit ieder decennium van de afgelopen eeuw. Naast Indiase rock-'n-roll kan ik nu toekomstige geliefdes imponeren met mijn kennis van Nigeriaanse New Wave, Peruaanse jazz en Egyptische disco, maar het levert vooral heel veel dansinspiratie op.'
Eurovisie songfestival: een wolk van glitter en hoop
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Dames en heren, ‘t is Songfestivalweek. De eerste lichte anticipatiekriebels voelde ik al op maandag, maar dinsdag, de dag van de eerste voorronde, barstte het helemaal los. Als kind zat ik met mijn moeder en mijn medekroost (mijn vader moest altijd spontaan twee uur lang iets uit de auto pakken) met pen en papier voor de televisie. Discussiëren, cijfers geven, cola drinken. En na afloop opa bellen om te vragen wat hij ervan vond.
Tegenwoordig beleef ik de voorbeschouwing en avonden met mijn vrienden en bel ik na afloop licht aangeschoten mijn moeder, die dan vaak opa al heeft gebeld. Ook morgen waarschijnlijk, zeker nu de dames van O’G3NE door zijn naar de finale. En ja, het is muzikaal gezien niet altijd om over naar huis te schrijven, compleet over de top, verpest door politiek, lichtelijk hypocriet, nep, niet cool; ik weet het allemaal (al zijn de inzendingen van Denemarken en Portugal nu toch echt best goed). Maar zoveel uitgelaten vreugde, in een wolk van hoop en glitter, krijg je niet vaak in één week binnen. Dan is het alleen maar mooi meegenomen als er ook nog een leuk liedje bij zit.'
Beeld: still uit de docu Soso Lobi
