Asset 14

Pure banjomuziek, nazivlaggen en Zweeds

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Eindredacteur Sarah van Binsbergen vond een muzikale remedie tegen de winterdip
Toen banjospeelster en folkzangeres Maggie Rogers een semester in Frankrijk studeerde ontdekte ze naar eigen zeggen de 'spirituele kant' van dance muziek, een genre dat ze hiervoor alleen maar plat en oppervlakkig vond. Op haar debuut LP Now That The Light Is Fading verweeft ze haar oude liefde voor folk en haar nieuwe liefde voor elektronische muziek met natuurgeluiden, wat een wonderlijke, dromerige plaat oplevert.

Sinds een vriendin me deze week 's morgens vroeg een liedje stuurde ben ik elke dag met Now That The Light Is Fading opgestaan. En wat blijkt: een betere remedie tegen einde-van-de-winter-chagrijn is er niet. Rogers is een wandelend cliché: een lief meisje van 22 met blozende wangen en lange blonde haren, dat zingt over lange wandelingen en slow dancing en roadtrips door het uitgestrekte Amerika. In een cynische bui zou je daar makkelijk op kunnen haten. Maar er zit zoiets puurs in haar liedjes dat dat niet lukt, hoe erg mijn ochtendhumeur ook is.

Redacteur Daan Steinebach vluchtte in series over momenten waarop het erop aankomt
In tijden waarin de Grote Boze Wereld ook echt groot en boos is wil je er soms even uit, terwijl je ook antwoorden zoekt. Tot mijn geluk vond ik twee series die deze twee meesters wonderlijk goed dienen. De eerste is Deutschland ’83, over een jonge Stasi-spion bij het West-Duitse leger. Het is de tijd van hoogoplopende spanningen en de wereld lijkt het toneel van een westernduel, maar dan met kernwapens. Iedereen is paranoïde, iedereen is bang. Maar eigenlijk gaat de serie over hoe je nog een leven leidt in de coulissen van de wereldgeschiedenis – liefde, seks, geweld, eerzucht en (vooral) menselijk onvermogen blijken eigenlijk belangrijker dan Reagan of Honecker en Marx.
De tweede is The Man in the High Castle, een serie naar een boek van Philip K. Dick. Het is begin jaren zestig in New York City, Greater German Reich. Nazivlaggen op Time Square, Japanse in Los Angeles: The Man in the High Castle is alternative history (geen alternative facts) waarin de wereld er iets anders is gaan uitzien na de Tweede Wereldoorlog. Buiten discussies over wat er gebeurt als de oude Adolf Hitler bezwijkt aan Parkinson, gaat het over verzet, de waarheid en echte, hele gemene maar ook hele Amerikaanse nazi’s.
Beide series stellen op een andere manier de vraag: wat doe je als het er echt toe doet? Als de wereldgeschiedenis echt een nachtmerrie is? Misschien binnenkort hele actuele vragen, waar je gelukkig nog even niet over hoeft na te denken als je heerlijk escapistisch naar de mooie plaatjes staart.

Eindredacteur Yoeri Knijnenburg verwarde liefde en 'älskar'
Deze gratis app stelt iedereen die de Engelse taal machtig is in staat om op een redelijk hoog beginnersniveau Spaans, Frans, Duits, Italiaans, Portugees, Russisch, Zweeds, Iers, Turks, Deens, Noors, Pools, Hebreeuws, Esperanto, Oekraïens, Vietnamees, Welsh, Hongaars, Grieks, Roemeens of Swahili te leren spreken. De cursus is opgebouwd als een spelletje. Je begint bij een eerste level, waarin je vanaf het begin al vertalende leert.

Als je een level afrondt, krijg je toegang tot de volgende levels, met elk hun eigen thema. Zo schiet je van ‘geografie’ naar ‘gevoelens’, en krijg je telkens weer nieuwe screenshotwaardige zinnen voorgeschoteld. De app heeft het afhaakrisico verkleind door in te spelen op onze tragische behoefte om ‘te winnen’: je wordt met punten beloond voor een streak. Hierdoor heb ik 156 dagen aaneengesloten Zweeds geleerd. In de nacht die op die dagen volgde, voelde ik een diepe steek in mijn hart omdat ik door de aanwezigheid van een scharrel mijn échte liefde was vergeten. Kortom: geweldig vermaak.

Beeld: still uit de video Alaska van Maggie Rogers

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer