Asset 14

Pure banjomuziek, nazivlaggen en Zweeds

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Eindredacteur Sarah van Binsbergen vond een muzikale remedie tegen de winterdip
Toen banjospeelster en folkzangeres Maggie Rogers een semester in Frankrijk studeerde ontdekte ze naar eigen zeggen de 'spirituele kant' van dance muziek, een genre dat ze hiervoor alleen maar plat en oppervlakkig vond. Op haar debuut LP Now That The Light Is Fading verweeft ze haar oude liefde voor folk en haar nieuwe liefde voor elektronische muziek met natuurgeluiden, wat een wonderlijke, dromerige plaat oplevert.

Sinds een vriendin me deze week 's morgens vroeg een liedje stuurde ben ik elke dag met Now That The Light Is Fading opgestaan. En wat blijkt: een betere remedie tegen einde-van-de-winter-chagrijn is er niet. Rogers is een wandelend cliché: een lief meisje van 22 met blozende wangen en lange blonde haren, dat zingt over lange wandelingen en slow dancing en roadtrips door het uitgestrekte Amerika. In een cynische bui zou je daar makkelijk op kunnen haten. Maar er zit zoiets puurs in haar liedjes dat dat niet lukt, hoe erg mijn ochtendhumeur ook is.

Redacteur Daan Steinebach vluchtte in series over momenten waarop het erop aankomt
In tijden waarin de Grote Boze Wereld ook echt groot en boos is wil je er soms even uit, terwijl je ook antwoorden zoekt. Tot mijn geluk vond ik twee series die deze twee meesters wonderlijk goed dienen. De eerste is Deutschland ’83, over een jonge Stasi-spion bij het West-Duitse leger. Het is de tijd van hoogoplopende spanningen en de wereld lijkt het toneel van een westernduel, maar dan met kernwapens. Iedereen is paranoïde, iedereen is bang. Maar eigenlijk gaat de serie over hoe je nog een leven leidt in de coulissen van de wereldgeschiedenis – liefde, seks, geweld, eerzucht en (vooral) menselijk onvermogen blijken eigenlijk belangrijker dan Reagan of Honecker en Marx.
De tweede is The Man in the High Castle, een serie naar een boek van Philip K. Dick. Het is begin jaren zestig in New York City, Greater German Reich. Nazivlaggen op Time Square, Japanse in Los Angeles: The Man in the High Castle is alternative history (geen alternative facts) waarin de wereld er iets anders is gaan uitzien na de Tweede Wereldoorlog. Buiten discussies over wat er gebeurt als de oude Adolf Hitler bezwijkt aan Parkinson, gaat het over verzet, de waarheid en echte, hele gemene maar ook hele Amerikaanse nazi’s.
Beide series stellen op een andere manier de vraag: wat doe je als het er echt toe doet? Als de wereldgeschiedenis echt een nachtmerrie is? Misschien binnenkort hele actuele vragen, waar je gelukkig nog even niet over hoeft na te denken als je heerlijk escapistisch naar de mooie plaatjes staart.

Eindredacteur Yoeri Knijnenburg verwarde liefde en 'älskar'
Deze gratis app stelt iedereen die de Engelse taal machtig is in staat om op een redelijk hoog beginnersniveau Spaans, Frans, Duits, Italiaans, Portugees, Russisch, Zweeds, Iers, Turks, Deens, Noors, Pools, Hebreeuws, Esperanto, Oekraïens, Vietnamees, Welsh, Hongaars, Grieks, Roemeens of Swahili te leren spreken. De cursus is opgebouwd als een spelletje. Je begint bij een eerste level, waarin je vanaf het begin al vertalende leert.

Als je een level afrondt, krijg je toegang tot de volgende levels, met elk hun eigen thema. Zo schiet je van ‘geografie’ naar ‘gevoelens’, en krijg je telkens weer nieuwe screenshotwaardige zinnen voorgeschoteld. De app heeft het afhaakrisico verkleind door in te spelen op onze tragische behoefte om ‘te winnen’: je wordt met punten beloond voor een streak. Hierdoor heb ik 156 dagen aaneengesloten Zweeds geleerd. In de nacht die op die dagen volgde, voelde ik een diepe steek in mijn hart omdat ik door de aanwezigheid van een scharrel mijn échte liefde was vergeten. Kortom: geweldig vermaak.

Beeld: still uit de video Alaska van Maggie Rogers

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer