Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'Wat maakt je blij?'
De Markerwadden: Alleen een steiger
✩✩✩✩✩
Eva van den Boogaard
'Twee weekenden geleden ging ik met mijn huisgenoot mee zeilen op een heel grote skûtsje, een oud Fries vrachtschip dat een vriend van hem als woonboot gebruikte in Amsterdam. Met acht mensen gingen vanuit de NDSM-werf het Markermeer op waar we wind konden vangen en frisse lucht konden inademen. Het plan ontstond om naar de Markerwadden te varen: een paar aangelegde eilanden bestaande uit duinen, drijfzand en riet. De watervogels hadden hun weg er al naar gevonden, en er was verder helemaal niets: geen café, geen douche, geen hekjes, geen bereik. Er lag een steiger met een paar boten, over de wadden verspreid stonden vogelkijkhutten en dat was het dan. Alleen per boot bereikbaar deed dit gekke, desolate landschap met me denken aan de maan, hoewel ik daar nog nooit geweest ben. Het was stiller dan stil en de wind woei maar door. Mocht je in de buurt zijn: een mooie plek om eens aan te leggen.'
Unbelievable: Denkvoer voor overdag
✩✩✩✩✩
Lotte Akkerman
'In afwachting van het nieuwe seizoen van Peaky Blinders (1.000 sterren!) kijk ik de serie Unbelievable, over het waargebeurde verhaal van een meisje dat wordt verkracht, maar niet geloofd door de politie. Daarnaast zie je twee vrouwelijke (ja, dat is belangrijk) detectives die drie jaar later bezig zijn met verdacht vergelijkbare verkrachtingszaken, ze zijn een serieverkrachter op het spoor. De serie brengt pijnlijk in beeld hoe de bewijslast voor seksuele misdrijven in de schoenen van slachtoffers wordt geschoven en hoeveel extra werk agenten moeten willen leveren om een dergelijke zaak op te lossen. En dan die actrices! Toni Collette (Little Miss Sunshine)! Kaitlyn Dever (Booksmart)! En Merritt Wever – die ik alleen kende als het vriendinnetje van Schmidt uit New Girl – die hier een van de detectives speelt waar ik zo graag een geruststellende knuffel van zou willen krijgen. Niet een serie die ik kan kijken vlak voor het slapengaan, maar wel een die me enorm bezighoudt.'
Arnhemse Meisjes: Alledaags en acrobatisch
✩✩✩✩✩
Jozien Wijkhuijs
'Vorige week ging ik naar de Nijmeegse kunstnacht. Zoals altijd heb ik daar veel toffe mensen gesproken, veel toffe dingen gezien, en menig prima biertje gedronken. Maar wat me het meest is bijgebleven, is de locatievoorstelling See me notice you van Danscollectief Arnhemse Meisjes. Op een donker plein, vlak naast een kerk, dwong het collectief samen met muzikant Rosine Langbroek het rondwarrelende publiek tot stilstaan met live muziek en een levendige, bijna acrobatische dansvoorstelling die niets aan alledaagsheid verloor. De voorstelling gaat over offline contact, over wachten op mensen en de onzekerheid die dat met zich meebrengt, over loslaten en vasthouden. Mij deed het af en toe denken aan de kwetsbaarheid van het volwassen vrienden maken. Ik heb ademloos gekeken. Fun fact: schijnbaar is een Arnhems Meisje ook een koekje. The more you know.'
Beeld: Jan Willem Broekema via Flickr
