Gratis gaat de laatste tijd met sprongen vooruit. Miljoenen jaren lang ging voor niets alleen de zon op. Daarna kwam slavernij. Handig en gratis, maar helaas alleen voor pakweg de helft van de mensen. En toen was er ineens internet. Boem! Alles voor niks! Gratis e-mailen met super veel mailbox ruimte? Check. Dagelijks een gratis tip op een fantastische website gemaakt door leuke, hippe, knappe mensen? Check. Gratis muziek? Check. Films? Je begrijpt me wel. Superchill natuurlijk, vooral als het allemaal legaal is en jij je dus zonder gewetenswroeging kan laven aan de meest uiteenlopende gratis diensten.
Stiekem weten we natuurlijk allemaal dat we er wel voor betalen. Door informatie over onszelf te verschaffen waardoor bedrijven ons op internet kunnen bestoken met gerichte advertenties. Dat kan ons natuurlijk geen bal schelen. We lezen die shit toch niet en krijgen ondertussen wel alles gratis toch? Helemaal waar. Daar ligt voor mij het probleem ook niet. Het probleem ligt hem in het feit dat wij zo gewend raken aan het idee dat dingen (en dan vooral internet dingen) gratis zijn, dat we het op de een of andere manier niet meer accepteren als iets dat niet is. Wanneer ik tot voor kort een keuze kon maken tussen twee vergelijkbare diensten waarvan de een geld kostte en de ander niet, koos ik zonder überhaupt te vergelijken voor de gratis variant. Onlangs merkte ik dat dit niet altijd de juiste keuze hoeft te zijn.
In mijn geval betrof het de muziek streamingdienst Spotify. Iedereen kent dit fenomeen inmiddels: gratis luisteren naar een hele hoop muziek met af en toe reclame tussendoor. Spotify heeft twee betaalde varianten waarvan de duurste €10,- in de maand is. Die gaan we dus mooi niet betalen als het ook gratis kan toch? Of toch wel? Ik kwam, nadat ik in een vlaag van verstandsverbijstering op de een of andere manier een premium-abonnement had aangeschaft voor de duur van een maand, tot de conclusie dat het hebben van een dergelijk abonnement mijn leven nog veel mooier maakte dan de gratis versie tot dan toe had gedaan. De mogelijkheid om liedjes op te slaan en offline te luisteren, een iPhone app voor onderweg, hogere geluidskwaliteit, ik vond (en vind) het fantastisch. Sterker nog, ik vind het belachelijk goedkoop en betaal dat luttele bedrag graag voor wat ik ervoor terugkrijg. Voor een tientje per maand verhoog ik de kwaliteit van mijn leven.
Veel gratis diensten zijn niet slechter dan betaalde alternatieven. Deze tip is ook geen pleidooi om voor alles onnodig te betalen. Het kan je eigenbelang echter geen kwaad om, wanneer je kan kiezen tussen gratis of betaald, bij jezelf te rade te gaan waarom je kiest wat je kiest. Wie weet is het een keer beter om wel te betalen. Soms krijg je er wonder boven wonder echt iets voor terug.
