Asset 14

Verboden toegang

Verboden toegang 8

In woord én beeld dicht Maaike Rijntjes over iemand die terugkeert naar het bungalowpark waar die opgroeide.

het spijt me, meneer
ik wil mijzelf niet van het terrein verwijderen.

wilt u een stap achteruit zetten alstublieft?

ik ben bekend in dit bungalowpark, meneer,
we hebben lang gedaan alsof we hier op vakantie waren
verzonnen huizen waar we eigenlijk vandaan kwamen.

heeft u geen zin er even tussenuit te zijn
een frisse duik in het zwembad misschien
en daarna onder de douche
waar mijn oma het chloor uit mijn haar spoelde tot het weer zacht genoeg was
om door te kammen, ik ben een meisje geweest meneer, kunt u zich dat voorstellen?

ik liet kikkers in jampotten stikken
haalde de slakken weg en stak ze dan in mijn mond de huisjes kraakten tussen mijn tanden
ik was een meisje dat zelf graag iets wilde worden waar men omheen liep bent u een kind geweest
meneer?

liet u lieveheersbeestjes van uw vingertoppen vliegen
veel wezens zoeken de zon op: ontkiemend blad, klauwtjesmos
mijn oma verfrommeld in het gras van de tuin achter de bungalow waar haar donkerpaarse
lijkvlekken langzaam verkleurden, meneer

alstublieft komt u niet zo dichtbij
oma die de wormpjes uit haar zelf geplukte bosbessen dood drukte
het aanrecht boende de plafondhoeken stofte alle laken streek met haar rug kromgetrokken
en de handen van opa om haar kuiten tot ze moest kruipen
zoals ik mijn handen om de takken sloeg als ik een eik inklom
het schors rotsachtig onder mijn blote voeten.

nee, meneer, ik wil u niet vertellen hoe ik heet
hoe oma me riep toen ze haar stem terugvond:

Luus, haal die slakken van je gezicht af Luus, snijd de uien
haal de aardappels uit de voorraadkast, de tomatenblokjes
het pak vruchtensap van de bovenste plank.

meneer doet u een stap terug alstublieft
raak me niet aan, meneer
wanneer heeft u voor het laatst uw lichaam om dat van een ander geslagen
zonder dat het meer betekende dan waken
wanneer een ademhaling tussen boomtakken knarst
de kou haar ledematen inkruipt alsof ze de dood vast oefent, meneer

ik zie wel wat u aan uw riem heeft hangen en u moet weten dat ik niet bang ben voor de dood
alleen voor wat er achterblijft
de resten van opa die zichzelf uit de kelder hijst
verdorde vingernagels tik tik tik tegen de vloerplanken
hoe hij ruikt
bedwelmend
zoet

wat ik hier te zoeken heb, meneer?
Veraarde botten misschien een roestbruin schedel om hersenresten uit te koken de contouren van
een herinnering:

groene zeep, strijkwaterstoom, stukgeslagen knieschijven.

wat ik hier zoek, meneer
ik denk dat u mij verkeerd begrepen heeft.
ik probeer juist om iets kwijt te raken ziet u, ik probeer kwijt te raken

zoals ik dat kon toen ik in bomen klom oma riep
Luus kom omlaag nu Luus

de bosbessenjam pruttelde op het fornuis
scharlaken dan paars in de pan de kleur van het bloed dat klonterde rond de messteken in opa’s zij
de lijkstijfheid zette zijn kaken wagenwijd open
tussen zijn tanden ontbrak een tong meneer

wordt nou niet zenuwachtig haalt u die hand van uw riem af meneer ik weet
hoe diep ik een graf moet graven.

Verboden toegang

Verboden toegang 1

Verboden toegang 2

Verboden toegang 3

Verboden toegang 4

Verboden toegang 5

 

Verboden toegang 7

 

*

Hertenkalf 10

Afgelopen zomer kregen tien aanstormende schrijftalenten de kans om deel te nemen aan het eerste Schrijverskamp van literair podium Frontaal. Onder begeleiding van verschillende schrijfcoaches werkten ze aan teksten rondom het thema Groen. De resultaten daarvan vind je deze week op Hard//hoofd. Sara Mertens maakte het beeld bij deze teksten en gaf ze allemaal een plekje in een zachte, groene zoekplaat.

Mail

Maaike Rijntjes (die/hen, 1997) is dichter, schrijver, chaoot en als filosofe onzeker over hoe deze woorden op de werkelijkheid passen. Hun werk verscheen o.a. in De Optimist, Het Liegend Konijn en de podcast Niet Geschikt voor Kinderen. In 2022 bezocht die twaalf Parijse begraafplaatsen tijdens de schrijfresidentie van deBuren. Hen is ook enthousiast redactielid bij Op Ruwe Planken.

Sara Mertens (1994) is illustrator en striptekenaar. In de beelden die ze maakt lopen droom en werkelijkheid door elkaar. In een heldere lijn verbeeldt ze de meest onopvallende gebeurtenissen. Centraal in haar werk staat de relatie die we aangaan met elkaar en onze omgeving.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Het sanatorium

Het sanatorium

Elin ligt roerloos op de ligstoel van een sanatorium, hoog in de bergen. Stil en uitgespreid op het terras wordt ze geconfronteerd met een doordringende geur, die ze niet kan identificeren. In dit surreële, filosofische verhaal zoekt Stefanie Gordin naar de betekenis en de verstikkende werking van rust. Lees meer

Dogs that cannot touch each other

Dogs that cannot touch each other

Een theatrale vertelling van Louky van Eijkelenburg over warmte, wrangheid en het controversiële kunstwerk 'Dogs That Cannot Touch Each Other'. Lees meer

Kwetsuur

KWETSUUR

Het prinsessenbed en de koffiepauze in een hospice vormen het decor van dit gedicht van Kim Liesa Wolgast. Koffie, lametta en aquarelpapier zijn de rekwisieten van het sterftheater, waar de tijd stilstaat en zich tegelijkertijd steeds herhaalt. Lees meer

Materiaal van een lichaam 1

Materiaal van een lichaam

In dit verhaal van Merel Nijhuis en beeld van Jasmijn Vermeeren exposeert een disabled kunstenaar haar werk tussen de zoemende TL-verlichting, kunstkijkers en hun opmerkingen. Ze probeert een balans te zoeken tussen genoeg informatie geven over haar werk en het ontwijken van de daaropvolgende validistische vragen. Lees meer

We willen het ook voor jou veilig houden

We willen het ook voor jou veilig houden

Claire heeft het voor elkaar: luxe kleding, een indrukwekkend cv en een leidinggevende functie. Tot ze op het matje wordt geroepen vanwege grensoverschrijdend gedrag. Claire snapt het niet. Wat is er gebeurd? Wanneer zijn de regels veranderd? Wie heeft de nieuwe normen bedacht? Emma Stomp duikt in dit verhaal in Claires hoofd en laat het... Lees meer

De onderste sport

De onderste sport

Walde groeit op onder de kassa in de supermarkt. Daar hoort hij de verhalen van alle klanten die bij zijn moeder afrekenen. In dit verhaal van Jelt Roos wordt onze drang ambitieuze levens te leiden bekeken door de lens van klassenongelijkheid. Is het beter om te streven of in je eigen vak te blijven? Lees meer

De ogen van Jeroen

De ogen van Jeroen

‘Ik stel me voor dat ik heel groot en heel sterk ben, dat ik zijn arm pak, die zo ver naar achteren draai dat hij breekt. Krak.’ In dit verhaal neemt Mayke Calis je mee in het gezinsleven van een ogenschijnlijk alledaagse familie, maar maakt het al snel plaats voor een naar gevoel in je buik. Lees meer

Auto Draft 13

Schoolzwemmen

Koen de Vries schreef een beklemmend verhaal over zwemles en monsters die zich schuilhouden achter de putjes. 'Vanaf de kant kun je hem echt niet zien, hoor. Hij komt pas tevoorschijn als je verdrinkt.'  Lees meer

Auto Draft 12

Laat dat, zei ik

Op de binnenplaats van een muf hostel verlangt een man naar erkenning bij zijn vrouwelijke kamergenoot. In Laat dat, zei ik legt Robin van Ommen onze verwachtingen over wederkerigheid in sociale interacties bloot. Met een surreële twist. Lees meer

Neil Armstrong (they/them) 1

Daar ben je, hier zijn we

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Ayden Carlo: 'Dit hier lijkt helemaal niet over jou te gaan en dat is precies waarom ik je schrijf.' Lees meer

Dwalend door dromen en sluierende schaduwen

Dwalend door dromen en sluierende schaduwen

Soms vraagt een kunsttentoonstelling om een andere vorm dan een standaard recensie. Dit is ook het geval bij ‘Sculpting the senses’ van Iris van Herpen in Kunsthal Rotterdam. Merel Wolfkamp ging er heen en beschrijft haar ervaring op een gevoelige, poëtische manier. Lees meer

Neil Armstrong (they/them)

Neil Armstrong (they/them)

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Trijntje van de Wouw: ‘Ze zoeken zo hard naar buitenaardse wezens dat ze niet zien hoeveel er nog te ontdekken valt recht voor hun neus.’ Lees meer

Zand erover

Zand erover

In dit verhaal van Anouk Harkmans ligt een verteller op het strand, alleen, met een steen op haar navel, en ze overdenkt een relatie die voorbij is. 'Wat als dit geen einde is? Wat als het einde al heeft plaatsgevonden – zonder zichtbare erosie – en dit niet meer is dan de onverhoopte poging om te doen alsof dat niet zo is?' Lees meer

Het kerstmaal

Het kerstmaal

Het ouderlijk huis: een kern waar velen van ons naar terugkeren met de feestdagen. Dingen horen daar te zijn zoals je ze hebt achtergelaten. Maar wat als dat niet meer zo is? Wat als dat fundament niet meer zo stevig blijkt te zijn? Thomas D'heer schrijft zacht over toenadering, weemoed en familie. Lees meer

Auto Draft 11

20240903 Fiat Punto

Met de handrem omlaag en handen aan het stuur rijdt Wim Landuyt je in dit gedicht langs zijn bloedlijn, van de pastasaus in zijn aderen tot in dit land van regels: een compilatie van zijn migratie. 'net als een geïmporteerde fiat punto / brandt mijn motor onder mijn huid' Lees meer

 1

Mijn doofheid door de jaren heen

In haar gedichten gaat Bareez Majid in gesprek met de nacht en verschillende vormen van stilte; van de stilte die volgt uit zwijgen om bestwil tot simpelweg niet kunnen spreken doordat je de taal niet kent, en van stilte uit angst van een gevlucht kind tot niet willen of kunnen luisteren naar de ander. Lees meer

Een eerste keer

Een eerste keer

In dit erotische verhaal vraagt Jochum Veenstra zich af of het opwindend kan zijn om constant expliciete consent te vragen, en of er dan ook echte consent tot stand komt. Een eerste keer is ook gepubliceerd als audioverhaal bij deBuren. 'Als onze monden elkaar raken, lijkt de vriendschap die we bij daglicht hebben weer tot leven te komen.' Lees meer

Balletles

Balletles

In een rumoerig café herinnert een groep meisjes zich heel helder: 'Meisjes zoals wij leren vroeg de kunst van de onwaarneembare volharding.' In dit korte verhaal neemt Marieke Ornelis je mee in een wereld vol witte panty's, billen op een koude vloer en honingachtig vocht, terwijl de intimiteit wegsmelt onder de toneellampen. Lees meer

Pomme d’amour 1

Pomme d’amour

In dit gedicht van Elise Vos vinden de glazen muiltjes en kikkerprinsen uit de klassieke sprookjes hun weg tussen de HR-medewerkers en stadsduiven met verminkte pootjes. Een hoofdpersoon zoekt diens plek in de wereld, terwijl mannen dwars door de ontknoping van het verhaal heen slapen. Lees meer

Ademruimte

Ademruimte

‘Hij kon toen alleen Catalaanse woorden fluisteren en zijn wijsvinger buigen om aan te geven wanneer hij naar buiten wilde om te roken.’ In Ademruimte, van Elisa Ros Villarte, keert het hoofdpersonage terug naar haar ouderlijk huis dat gevuld is met onbekend speelgoed, bevroren maaltijden en beladen vragen. Lees meer

Lees Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Schrijf je nu in voor slechts €3 per maand en ontvang in september je eerste papieren tijdschrift. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer!