Foto uit archief beeldredactie In de zomer kiest Mirte elke week een bijzondere zomerfoto. De laatste foto uit de speciale zomerserie komt uit de jaren 50 van de vorige eeuw. " /> Foto uit archief beeldredactie In de zomer kiest Mirte elke week een bijzondere zomerfoto. De laatste foto uit de speciale zomerserie komt uit de jaren 50 van de vorige eeuw. " />
Asset 14

Palmboom

De laatste zomerfoto die Mirte heeft gekozen.


Foto rond 1950

Twee vrouwen op vakantie in Italië, aan het uitrusten van een lange stadswandeling.

- Zie je die man daar?
- Welke?
- Die met een camera om zijn nek.
- Ja.
- Die kijkt de hele tijd naar ons.
- Wat zou hij van ons willen?
- Ik denk dat hij eenzaam is.
- Of een echte Italiaan, die kijken toch graag naar vrouwen?
- Nee, hij is niet echt donker.
- Donker?
- Ik bedoel huid en haar. Hij maakt foto’s, misschien is hij wel van een reisbureau en maakt hij foto’s voor een reisbrochure.
- Van ons? Snel benen over elkaar, zit mijn haar goed?

Tekst: Mirte Slaats

Zomerserie foto 7: Aan het strand

Foto rond 1922

Cornelis heeft net een camera gekocht en is met zijn geliefde Johanna en haar twee vriendinnen Anna en Elisabeth aan het strand bij Wassenaar.

C: Ik heb alles goed ingesteld, gaat U maar klaar staan dames.
A: Sta ik zo in beeld? Meer naar rechts, links, sta ik zo goed Corneel?
E: Als jij nou links en ik rechts.
A: Goed idee, Cornelis wat vind jij?
C: Ja prima. Nu mijn Johanna nog in positie.
J: Ik pieker er niet over.
E: Heb ik iets gemist?
C: Kom nou uit die tent Johanna!
J: Waarom zou ik naar jou luisteren?
A: Jo stel je toch niet zo aan. Voor het eerst van je leven op de foto, wil je niet gefotografeerd worden.
E: Wat is er toch?
C: Vertel mij dames, waar moet het met de wereld heen als de vrouw niet meer naar de man luistert?
J: Als je echt wilt dat ik naar je luister, moet je niet zulks onzin uitspreken.
C: Ik dacht even dat je me daadwerkelijk van repliek ging dienen.
E: Kan iemand mij nog vertellen wat er scheelt? Johanna?
A: Ik heb het warm.
C: Ik ga nu klikken hoor!
J: Nou vooruit…
( klik)

tekst: Mirte Slaats

Zomerserie foto 6: Gelukzalige ervaring

Foto jaren 50

"Bij een sluisje waren ze afgestapt. Zijn moeder en mevrouw Koelman brachten de fietsen naar een boom en voor het eerst was hij zomaar alleen met de zoon. Hij meende zijn ademhaling te horen, zag in ieder geval duidelijk de strakgetrokken bloes die enkele centimeters uit de broek werd getrokken omdat de zoon zich ver boven hem aan het uitrekken was. Hij deed twee stappen naar achter om er zekerder van te zijn dat hij zich in het blikveld van de zoon bevond, ook om buiten het bereik van die zware schoenen te komen waarmee hij zijn moeder soms schopte. Toen vroeg hij hem, roekeloos geworden door zijn gelukzalige ervaring achter op de fiets, of ze vast over het hek van het weiland zouden klimmen. De zoon zweeg en keek hem zo lag en zo onbedwongen aan dat hij eraan twijfelde of hij wel werd gezien. Toen bewonderde hij hem nog meer."

Tekst uit Opwaaiende zomerjurken - Oek de Jong

Zomerserie foto 5: Italië

Foto: 1953

1953 het jaar dat de watersnoodramp (31 januari) Nederland in zijn greep had. In de zomer hielpen padvinders en huishoudschoolleerlingen nog met opruimen van het puin. Voor gezonde kinderen die de Watersnoodramp hadden overleefd werden allerlei activiteiten georganiseerd. Zo kregen duizenden kinderen een vakantie aangeboden in Nederland of zelfs in Italië. Dat brengt me bij de bovenstaande foto, gemaakt op vakantie in Italië. Niet in een kindervakantiekamp, maar door een echtpaar van middelbare leeftijd uit Helmond.


Foto 1916

In augustus 1916 varen op een boot met de naam "Ada van Holland", genoemd naar de gravin van Holland (1188 - 1223). 1916 het jaar waarin de eerste praktische toepassing van zomertijd is toegepast door de Duitse regering, tussen 30 april 1916 en 1 oktober 1916, dit tijdens de eerste wereld oorlog waarin Nederland neutraal was.

Zomerserie foto 3: Varen en Weidevogeldrollen
Foto uit 1922

Weidevogeldrollen

- Hè, hè, dat was nou echt even lekker.
- Op de spiraalvormige weidevogeldrollen na, was het inderdaad een best geslaagde picknick. God, wat krijg je die kak moeilijk tussen je tenen vandaan, volgens mij is het er nog steeds niet helemaal af. Ze
zouden een bordje bij dat weiland moeten zetten: ‘picknicken op eigen risico’.
- Hang dan even je voeten buiten boord.
- Ja, zo meteen. Als we wat dieper zijn.
- Ben je weer bang voor slierten? Waterplanten die zich om je enkels strengelen en je naar de bodem trekken?
- Heus niet.
- Of bloeddorstige futen? Die onderwater je tenen eraf trekken met hun venijnige futensnavels.
- Dat zijn geen futen, maar meerkoeten.
- Of snorkelende mannen, die een kick krijgen bij het zien van pootjebadende meisjes.
- Pff, blote meisjesvoeten met weidevogeldrollen zeker.
- Of… Hee, een adelaar! Kijk! Daar vliegt die. Prachtig.
- What-ever.
- Whatever Whatever.
- Whatever Whatever Whatever.
- Hij duikt! Hij duikt voor de muis. Echt zo vet.
- Wie?
- Die adelaar.
- O.
Jij bent eigenlijk echt zo’n stadskind, dat helemaal uit der dak gaat bij het zien van een koe in een weiland of van een vogel. ‘Natuur, wow, tjeemie wat gaaf’, ik vind dat persoonlijk tamelijk
aanstellerig.
- Jij bent gewoon een pessimist met een boerenachtergrond.
- Pff.
Mag ik zo eens sturen?

Dialoog: Annabel Troost

Zomerserie foto 2: Picknick

Foto uit de jaren 50

Picknicken in de natuur!
Allereerst moet u een goede locatie in gedachte hebben, waar u op het gemak en in alle rust van mekaars gezelschap en van het eten kunt genieten. Vermijd drukke wegen en vervelende zaken zoals dichtst-
bijzijnde mierenhopen of andere insecten.
Neem zeker zonnecrème, fruit en dranken mee, deze zijn belangrijk en qua drank blijft water de beste keuze. Voor volwassenen kan een klein beetje wijn zeer lekker smaken, maar bedenk dat de warmte de uitwerking kan versterken, waardoor u tijdens de terugreis negatieve effecten kunt ondervinden.

Zomerserie foto 1: Wandervogel

Foto uit de jaren 20

Fijn met je tent de natuur in!
Deze jongens trokken erop uit om wat van de natuur te zien en om zich bezig te houden met de echt belangrijke zaken van het leven, zoals vriendschap, natuur, solidariteit, vrijheid en broederschap.

Mail

Mirte

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer